Wedstrijdverslag

Mollema wint niet veel, maar áls hij dat doet dan volgens vertrouwd recept

Hij won voor de tweede keer in zijn carrière solo een Touretappe. Bauke Mollema: ‘Het juiste moment kiezen om ervandoor te gaan, is geen kwestie van geluk, maar ervaring.’

Bauke Mollema gaat in Quillan over de finish en wint de veertiende etappe op de hem bekende wijze: solo.  Beeld AP
Bauke Mollema gaat in Quillan over de finish en wint de veertiende etappe op de hem bekende wijze: solo.Beeld AP

Bauke Mollema is al 13 jaar professioneel wielrenner, maar nog weten zijn tegenstanders niet wanneer ze hem in de gaten moeten houden als ze samen met de geboren Groninger in een kopgroep zitten. Mollema wint niet veel, maar als hij dat doet is het bijna altijd volgens hetzelfde recept. Zaterdag ook weer, toen hij in Quillan als eerste over de finish ging in de 14de etappe van de Ronde van Frankrijk.

Het eerste ingrediënt van dat recept is dat de 34-jarige renner van Trek-­Segafredo wel in de beslissende ontsnapping van de dag zit. Zaterdag gokte hij goed. Vanaf de start probeerde iedereen weg te komen, maar pas na ruim 100 kilometer liet het ­peloton Mollema met 13 sterke renners gaan.

De volgende opdracht voor de Nederlander was om uit dat groepje weg te komen, liefst in zijn eentje. Want zo wint Mollema grote wedstrijden: solo. In 2019 kwam hij alleen als eerste over de streep in de Ronde van Lombardije, een van de vijf zogenoemde monumenten; ruim een eeuw oude klassiekers. En twee jaar eerder, in de 15de etappe van de Tour naar Le-Puy-en-Velay, rondde hij ook een solo succesvol af.

Moeilijk te achterhalen

Alleen wegkomen dus. Maar: wanneer? Het begon op een kilometer of 45 van de finish wat te schuren in de kopgroep, voelde de ervaren Mollema. De samenwerking werd minder toen het zo goed als zeker was dat de ritwinnaar een van de 14 man op kop zou worden. Een solo van ruim 40 kilometer, dat lukt me wel, dacht Mollema. Per slot won hij zijn eerste Touretappe ook door op die afstand weg te springen. En, dacht hij, als ze hier om me heen blijven bakkeleien, reageren ze misschien niet meteen en ben ik weg. ‘Ik weet dat als ik een voorsprong van 3 of 4 seconden pak, het altijd moeilijk is om mij te achterhalen’, analyseerde de winnaar achteraf.

Als zijn medekoplopers een studie van Mollema’s zeges hadden gemaakt, hadden ze geweten welke specifieke plek hij, na bestudering in zijn hotelkamer van Google Maps, had uitgekozen om het erop te wagen. Dat was, alweer, in een afdaling. Niet waar het steil naar beneden gaat, maar waar het een beetje schuin afloopt, zodat je nog flink wat bij kunt trappen om snelheid te maken.

‘Het juiste moment kiezen om ervandoor te gaan, is geen kwestie van geluk, maar ervaring’, doceerde Mollema na afloop. Eén krachtsexplosie en hij had zijn 3 à 4 seconden. Het was geen toeval dat landgenoot Wout Poels de truc als eerste doorhad en er achteraan ging. De klimmer is een jaar jonger dan Mollema en ze rijden al jaren tegen en daarvoor met elkaar. Maar ook Poels’ reactie kwam te laat.

Lastigste klim

Daar ging Mollema over de D118 door de Gorges de Saint-Georges en even later omhoog voor de laatste en lastigste klim van de dag, de Col de Saint-Louis. De zelfbewuste renner, die zich liever met een goed boek op zijn kamer terugtrekt, dan vooraan de ploegpolonaise loopt, had vooraf berekend dat hij een zeer goede kans maakte te winnen als hij op de top minstens 40 seconden vooruit was op de rest. Want, zo vertelde Google Maps hem, voor de afdaling daarna naar Quillan hoefde hij niet al te veel risico te nemen.

In zijn bekende, als ‘harken’ aangeduide stijl reed hij, het lichaam van links naar rechts zwaaiend bij elke trap, het bergje van de tweede categorie op. De marge op de achtervolgers was ruimer dan hij nodig had: één minuut. Zo won Mollema in Quillan, een door uitlopers van de Pyreneeën omzoomd stadje met een kasteel uit de 12de eeuw, een kerk uit de 14de, 3.300 inwoners en een Boulevard Charles de Gaulle waar de streep was getrokken.

Wat nog de vraag was: hoe zou hij op zijn zege reageren? Deze Tour gaat bijna elke etappewinnaar huilend over de finish en lang daarna, dankbaar voor alles en iedereen, recent overleden of geboren, die dit hoogtepunt mogelijk hebben gemaakt. ‘Superfijn dat ik weer een etappe win’, zei Mollema onderkoeld. ‘Ik kan mijn tempo goed vasthouden in zo’n solo. En ik rijd goed in heet weer zoals vandaag. Kwestie van op tijd blijven eten en drinken.’ Hij kreeg ook nog de prijs voor de meest aanvalslustige renner en fietste zondag met een roodgekleurd rugnummer 44.

Bekroning

Voor Mollema is het winnen van een Tour-etappe een voorlopige bekroning van een seizoen dat hij vroeg liet beginnen, op 3 februari. Van alle 184 renners die op 26 juni in Brest aan de start stonden van de Ronde van Frankrijk had Mollema de meeste kilometers in de benen: 7.389.

De renner van Trek-Segafredo is geselecteerd voor de olympische ploeg die op 24 juli, een kleine week na de finish van de Tour in Parijs op 18 juli, de wegwedstrijd gaat rijden. Een gouden olympische medaille zou zijn grootste succes betekenen, zei hij voor de Tour. ‘Dat sla ik hoger aan dan een wereldkampioenschap’, bekende hij voor de Tour tegen de Volkskrant.

Door zijn ritzege heeft Mollema de beste papieren om kopman te worden van de Nederlandse ploeg van vijf renners. Ook al omdat hij steevast in de toptien eindigt van de pittige wedstrijd die traditioneel óók een week na de Tour komt: de Clásica San Sebastián. In 2016 zat Mollema daar in de kopgroep, even was er twijfel, hij vertrok en won. Solo.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden