Analyse Nederlandse volleybalsters

Moet bondscoach Morrison na de catastrofe van Catania de bezem door de volleybalploeg halen?

De wedstrijd van het jaar, Nederland – Italië om één olympisch ticket, werd zondagavond een onverwacht groot drama. Het roept een belangrijke vraag op: moet bondscoach Jamie Morrison de bezem door de nationale volleybalploeg halen en resoluut gaan verjongen?

De catastrofe van Catania; de Nederlandse volleybalsters waren niet bestand tegen de Italiaanse slagkracht. Beeld Ronald Hoogendoorn

De volleybalsters, opgepept met veel stoere woorden en maanden van secure voorbereiding, waren niet bestand tegen de Italiaanse slagkracht die steunde op vijfduizend vurig meelevende Sicilianen. De Nederlandse vrouwen deden drie sets lang (25-23, 17 en 22) niet tot nauwelijks mee in wat de geschiedenisboekjes zal ingaan als de catastrofe van Catania. Voor de zevende keer sinds 2015 verloor het oranje team een ‘grote’ wedstrijd. Telkens loopt Nederland, bij een botsing met de allerhoogste belangen, een medaille, een kampioenschap of in dit geval een directe olympische plaatsing, tegen het eigen mentale onvermogen aan.

Een erkende wereldtopper als Lonneke Slöetjes, normaliter de hoofdproducent van Nederlandse punten, was in het Pala Catania een karikatuur van zichzelf. Ze ontbeerde power in de slagen. Nooit denderde de bal tegen de grond. Slöetjes, in 2016 nog op de Olympische Spelen gekozen als ’s werelds beste aanvalster, scoorde zevenmaal uit 27 pogingen. Haar totaal was acht punten, waar ze normaal royaal boven de 20 scoort.

Het falen van de 28-jarige diagonaalaanvaller, op wie het begrip sleet van toepassing lijkt, was indirect de inleiding tot de Nederlandse ineenstorting. Niemand wist meer wat te doen, hoe zeer de coaches Morrison en Beltrami ook op hun iPads en whiteboards schreven en wezen.

Alle opdrachten voor het eigen spel gingen door de gootsteen van verwarring, omdat de ploeg vooral bezig was hoe Paola Egonu afgestopt kon worden. De Italiaanse diagonaal torende telkens hoog boven het Nederlandse blok uit. Zij, migrantendochter met bijzondere genen, reikt in de aanval tot 3.44 hoog, dat is 1.20 boven de netband. Op die hoogte komt zij niemand tegen en is ze feitelijk niet af te stoppen.

Niet elke bal kan echter naar Egonu, maar de Italiaanse spelverdeler Malinov koos wel telkens op de grote momenten voor het rechtshandige kanon dat op 27 punten eindigde. Zo werd in anderhalf uur Nederland, de nummer vier van het voorbije WK, door de nummer twee van dat WK, naar de uitgang gewerkt.

De nationale ploeg, ogenschijnlijk met veel vertrouwen naar Italië afgereisd, gaat moeilijke maanden tegemoet. Over een dikke twee weken begint de Europese titelstrijd in Hongarije, met een slotstuk in Turkije. Nederland was in 2015 en 2017 finalist, verliezend finalist wel te verstaan. Nu lijken Servië, de wereldkampioen, en Italië, de vicewereldkampioen, onverslaanbaar.

Op dat EK, dat eindigt op 7 september in Ankara, kan verkend worden of de concurrenten voor olympische plaatsing te verslaan zijn. In januari wacht Nederland immers nog een laatste kans de toegang tot de Spelen van Tokio (2020) te forceren. Dat is er een continentaal landentoernooi, met één toegangsbewijs voor Tokio, als hoofdprijs.

Zware tegenstand

De grote drie van Europa, Servië, Italië en Rusland, zijn reeds olympisch gekwalificeerd. De Nederlandse volleybalsters mogen bij dat Europese kwalificatietoernooi (EKT) rekenen op zware tegenstand van Turkije en Polen. Als het toernooi in Turkije wordt gespeeld, ongetwijfeld samen met Polen de hoogst biedende partij voor dat nieuwjaarevenement, dan kan Nederland, officieel de hoogst gerangschikte op de wereldranglijst, de borst nat maken.

Spelen tegen een ploeg met een fanatieke aanhang achter zich, het behoort sinds ‘Catania 4 augustus’ niet tot de voorkeuren van de Nederlandse volleybalsters. Zij hebben intussen de bodem van hun tas vol zelfvertrouwen gezien. Die mentale inhoud moet de komende maanden, met inbegrip van een World Cup in Japan, worden hersteld.

Het worden moeilijke tijden voor bondscoach Jamie Morrison. Hoe krijgt hij zijn ploeg fit voor dat EKT? Moet hij de jongere garde alvast een kans bieden? Wordt het de bezem of de plumeau?

Spelverdeler nummer één lijkt nu Britt Bongaerts, omdat Laura Dijkema zondagavond in Catania bezweek. Aanvoerder Maret Grothues kan op het hoogste internationale niveau niet mee in de aanval. Zij is wel een superpasser, maar een 20-jarige als Nika Daalderop moet nu snel stappen maken. Nog gewichtiger is de keuze tussen de diagonalen Lonneke Slöetjes en Celeste Plak. Slöetjes is te zuinig met haar geslonken krachten, Plak te wild met haar klappen en sprongen.

Niet uitzonderlijk

Als Morrison besluit het schip in het midden te laten, keuzes vooruit te schuiven, dan is dat begrijpelijk gezien zijn opdracht de Olympische Spelen te halen. De vraag is of Nederland daar, indien geplaatst, over een jaar wat te halen heeft. Het team lijkt over zijn top heen te zijn. Het is bij vlagen goed, maar zeker niet uitzonderlijk. Tegen Italië was het zondag zelfs onvoldoende. ‘We moeten in alle aspecten verbeteren’, was de analyse van Nederlands beste vrouw, Robin de Kruijf.

Bij dat alles komt een tweede perspectief om de hoek kijken. Moet de volleybalbond Nevobo niet kiezen voor het bouwen aan een sterk team voor het WK van 2022 dat in eigen land gaat worden gespeeld, met een finale in Arnhem. Duidelijk is dat de oudere generatie van het huidige nationale team dat WK-toernooi niet in grote fitheid gaat halen of zelfs royaal gaat missen. Na het EKT van januari kan het daarom zomaar ruim baan worden voor het jonge smaldeel van de nationale ploeg.

Voor de zevende keer sinds 2015 verloor het oranje team een ‘grote’ wedstrijd

2015 EK Rotterdam finale

Nederland-Rusland (0-3)

2016 OS Rio halve finale

Nederland-China (1-3)

2016 OS Rio om brons

Nederland-VS (1-3)

2017 EK Bakoe finale

Nederland-Servië (1-3)

2018 WK Tokio halve finale

Nederland-Servië (1-3)

2018 WK Tokio om brons

Nederland-China (0-3)

2019OKT Catania

 Nederland-Italië (0-3)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden