ReportageEredivisie

Mike Trésor Ndayishimiye, de ‘rechtsbenige Ziyech’, speelt zich in de kijker

Willem II is in de ban van het bijzondere balgevoel van middenvelder Ndayishimiye. De huurling van NEC kon naar Bayern maar staat nu onder contract in Tilburg.

Mike Trésor Ndayishimiye zondag tijdens de wedstrijd tegen PEC Zwolle.Beeld ANP Sport

Het is de 65ste minuut van een vrij saaie in 0-0 eindigende editie van Willem II - PEC Zwolle als Mike Trésor Ndayishimiye eindelijk een ademtocht ruimte krijgt van zijn PEC-cipieren. Razendsnel poort de Belg PEC-middenvelder Strieder om de bal zwanger van effect en toch in een rechte lijn bij ploeggenoot Nunnely te krijgen. Een golf verrukking schiet door het goedgevulde Willem II-stadion. Voor rust is er ook zo’n moment als ‘Mike-met-de-moeilijke-achternaam’, zoals hij in de Tilburgse volksmond heet, een vrije trap gevaarlijk voor het doel van PEC slingert.

Het zijn spaarzame hoogtepuntjes in een treffen waarbij het in degradatienood verkerende PEC zich meestal terugtrekt. Willem II – dat dit seizoen al PSV, Ajax en AZ versloeg – heeft moeite zelf het spel te maken.

Nog steeds staat Willem II vierde, nog steeds loopt het voor op het schema van 1998-1999 toen de club onder Co Adriaanse tweede werd. Maar er was gehoopt op meer, en dan vooral van de rechtervoet van Ndayishimiye. Toen Willem II vorige week AZ in eigen huis na rust wegspeelde, eiste hij de hoofdrol op. Ook in de Arena tegen Ajax toonde hij zijn bijzondere balgevoel, inzicht en soepele motoriek, zijn lef ook. Een lofzang volgde, analyticus Rafael van der Vaart noemde hem ‘een rechtsbenige Ziyech’.

Ndayishimiye (dat ‘ik ben Hem dankbaar’ betekent in het Kirundi, de taal van zijn vaders geboorteland Burundi) raakt de bal idealiter een beetje aan de onderkant, doceert hij na afloop. Soms op het snijvlak van wreef en de buitenkant van zijn schoen. Dan spint de bal als een dolle in de lucht om toch kaarsrecht op een medespeler af te gaan. Soms vol op zijn wreef met nog ‘een randje binnenkant schoen’. Dan hangt de bal stil in de lucht om als een roofvogel te dalen. Die laatste techniek gebruikt Ndayishimiye bij vrije trappen. ‘Ik heb gekeken hoe Ronaldo dat doet, het geanalyseerd en daarna eindeloos geoefend.’

Helemaal fris voelde hij zich niet zondagmiddag in de Tilburgse winterzon. Ndayishimiye, dit seizoen voor het eerst op het hoogste niveau actief, moest midweeks 120 minuten spelen in Heerenveen waar Willem II verloor na strafschoppen en de zondag erop weet hij telkens een of twee PEC-middenvelders in zijn kielzog. ‘Dat gebeurt steeds vaker. Daar moet ik mee leren omgaan.’

‘Mikey is geen robot,’ zegt Willem II-coach Adrie Koster, nadat hij eerst kritisch opmerkt dat zijn middenvelder wat meer had moeten doen zonder bal. ‘Er is veel op hem afgekomen.’

Ndayishimiye (20) tekende twee dagen eerder een contract bij Willem II (tot 2023) dat hem sinds de zomer huurt van eerstedivisionist NEC. Het is een vreemd verhaal. Bij NEC kwam hij vorig seizoen pas na de winterstop aan basisplaatsen toe. Er was afgelopen zomer interesse van Bayern München, maar die wimpelde de middenvelder af. ‘Bij Bayern zou ik in het tweede team spelen, dat is derde Bundesliga. Via de eredivisie maak je sneller stappen.’

Een zomer eerder, toen hij Anderlecht de rug toekeerde, wilden Juventus, Monaco en Liverpool hem inlijven. ‘Financieel en qua status is het misschien aanlokkelijker, maar ik ken mezelf. Als ik niet speel of blijf hangen, dan ben ik ongelukkig.’

Hij leerde die les bij Anderlecht waar hoofd opleidingen Jean Kindermans nog altijd baalt dat Ndayishimiye er vertrok. Kindermans door de telefoon: ‘Bij België onder 19 jaar stond hij altijd als eerste op het formulier van bondscoach Verheyen. Maar bij ons had hij problemen met een trainer die hier niet meer werkt. Helaas konden we hem niet overtuigen te blijven. Het is doodzonde, er zijn vier spelers van zijn lichting doorgestroomd. Maar zijn trap, dribbel, genialiteit en creativiteit zijn heel bijzonder. Hij is een speciale jongen met een handleiding. Maar raak je de juiste snaar van zijn ingewikkelde partituur dan heb je een geweldenaar. Doe je hem de groeten van me?’

Ndayishimiye is verheugd over die woorden, maar heeft geen spijt. Bij Anderlecht schoot het niet op. ‘Dan moet je verder.’

Dat dacht hij afgelopen zomer ook, maar NEC wilde niet meewerken aan een transfer. ‘Ik dacht: oké dan blijf ik. Maar de trainer vond een ander beter dus moest ik naar Jong NEC. Gelukkig kon ik op de laatste dag van de transfermarkt nog naar Willem II.’

Ndayishimiye spreekt met een opvallend harde ‘g’ voor een Belg. ‘Ik pas me snel aan,’ zegt hij lachend. Ondanks zijn 20 jaar oogt hij gelouterd. Zijn moeder vluchtte voor de genocide in Rwanda, ze verloor onder meer haar oudere broer. In België ontmoette ze de Burundees Roger Ndayishimiye, die daar door zijn bescheiden profvoetbalcarrière was beland. Ndayishimiye: ‘Papa was nog technischer, maar hij moest beginnen in Burundi. Superzwaar. Ik ben daar geweest en heel dankbaar dat ik in België mocht starten en nu bij een goede club in Nederland speel.’

Zijn inmiddels gescheiden ouders hoeven zich geen zorgen te maken om hun zoon, vertelt Ndayishimiye. ‘Ik ben een zelfstandig type. Ik red me wel. Ook na een mindere wedstrijd.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden