Middeltjes

Een aantal van u thuis voor de buis hoor ik namelijk op vijftienhonderd kilometer afstand mopperen: dat het een schande is dat renners middelen gebruiken, dat het peloton één bende oplichters is, dat het allemaal hoogst onsportief is....

HOOGSTE TIJD voor een lofzang op de wielrenner.

Deze groep zal blij zijn te vernemen dat de Festina-renners zich vandaag op hun hoofdkantoor in Lyon moeten melden alwaar justitie wacht. Het zoeken is nu naar de 'zwarte kas': de renners zouden een deel van hun premies aan die kas hebben afgestaan om de aanschaf van middelen te financieren. Voorts dienen ploegleider Roussel, arts Ryckaert en soigneur Voet vrijdag gezamenlijk voor de onderzoeksrechter in Lille te verschijnen.

Hè, hè, gelukkig, het harde nieuws is er uit. Opdat er niet wordt gedacht dat onze equipe ter plekke alle dopingzaken volledig terzijde schuift. Maar mag ik nu op mijn beurt even mopperen? Op u, publiek, op onszelf, journalisten, op de sponsors, op. . . god mag weten wie nog meer.

Wat ik maar wil zeggen is: Citius, Altius, Fortius. Ja toch? Dat willen we allemaal toch zo graag? Het moet toch steeds sneller, hoger en sterker?

In wezen is het een schande dat de Tourdirectie dit jaar wederom niet tot de beklimming van de Mont Blanc heeft besloten. En waarom krijgen die renners eigenlijk steeds van die mooie asfaltwegen voor de wielen? Zou het de Tour niet wat meer verlevendigen als er honderden kilometers kasseien in het parkoers worden opgenomen die - in geval van mooi weer - consequent worden natgespoten door een enorm lint van Tourmedewerkers?

Niet zo lang geleden stelde UCI-voorzitter Hein Verbruggen voor het de renners in de grote rondes (Tour, Giro, Vuelta) wat makkelijker te maken. Zo'n ronde moest voortaan maximaal achttien dagen tellen en etappes moesten niet langer dan tweehonderd kilometer zijn. Verbruggen werd uiteraard weggehoond. Door het publiek, door de pers. Waar blijft de heroïek, meneer?

Bij het American Football, althans in het land van oorsprong, wordt allang niet meer op dopinggebruik gecontroleerd omdat het publiek alsmaar sneller, hoger en sterker wil en het dus prachtig vindt dat een aantal van die spelers zich met anabolen en 'vleesaanmakers' volpropt.

Het spijt me vreselijk, maar ik kan niet boos worden op renners. Misschien komt het wel omdat ik deze Tour zelf ervaar hoe snel de mens bezwijkt voor slechte middelen. Ik doel hier op het hoogst ongezonde Coca Cola. Een drankje dat ik normaal gesproken nooit zal pakken maar dat me nu al dagenlang in de greep heeft omdat het in de perscentra doorgaans gruwelijk heet is en de enige dorstlesser van deze hoofdsponsor komt.

Maandag reed het peloton de hele dag in 43 graden Celsius. Een dag later konden de renners op de top van de Aubisque geen hand voor ogen zien, terwijl het op de top van de Tourmalet pakweg vijf graden was.

Gisteren zag ik de Zwitser Roland Meier hard onderuit gaan, over de vangrail stuiteren en een typisch Zwitserse landing maken: Hop, Hop, Hop! Meneer krabbelde overeind, schudde even het groen van het shirt, struikelde nog eens over de vangrail en sprong snel op de fiets.

Dinsdagmiddag, na een vreselijke bergetappe, sloeg de prins van Oranje onder mijn ogen zo hard op de schouders van Robbie McEwen ('Still alive, Robbie?') dat ik even vreesde dat de Raboploeg alsnog een uitvaller zou tellen. McEwen kwam adem tekort om te antwoorden en strompelde naar zijn hotel.

Ik hoopte zo voor hem dat er op zijn kamer enige middeltjes lagen die hem in de gelegenheid stelden even later met lekkere trek aan tafel te gaan.

Marcel van Lieshout

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.