Michelle leidt eindsprint Chicago

Rio is nog steeds favoriet, maar Chicago bewerkt IOC-leden met beroemdheden en tranen...

Van onze verslaggever John Volkers

kopenhagen De First Lady ontvangt op de bovenste verdieping van het Marriott hotel. Michelle Obama heeft de donderdag gereserveerd voor individuele gesprekken met IOC-leden. Er valt een wereldevenement binnen te slepen voor de stad, waar ze is geboren en opgegroeid.

Alles draait dezer dagen in Kopenhagen om Chicago en de Olympische Spelen. De vrouw van VS-president Barack Obama voelt zich niet te groot voor het ‘vuile’ lobbywerk. Stemmen binnenslepen, een jaar geleden tijdens de campagne van haar man deed ze niet anders.

Michelle Obama hoeft niet zelf op zoek naar IOC-leden. Zij dienen zich bij haar aan. De leden van het Internationaal Olympisch Comité die bij haar op bezoek mogen, hebben de bibbers in de knieën en de zenuwen in de buik. Ze gaan graag.

Een eer, zo straalt Nicole Hoevertsz. Zij is sinds 2006 IOC-lid namens Aruba en werd ooit in Leiden opgeleid tot juriste. ‘Ik dacht: dat wordt eventjes handen schudden, een kopje koffie drinken en na een kwartiertje weer naar buiten. Maar Michelle Obama sprak meer dan een half uur met ons. Mijn broer was erbij, het Amerikaanse IOC-lid Ctvrtlik en de Egyptische Rania Elwani, ook een vrouw die net in het IOC zit.’

Het moet beleid zijn geweest: Michelle Obama houdt zich in Kopenhagen bezig met de vrouwen in het IOC, dat zijn er zestien. Hoevertsz, ter bevestiging: ‘Ze zei me hoe belangrijk het is dat er vrouwen in het IOC zitten.’

De eerste vrouw van de Verenigde Staten ontvangt in een kantoor, met aan de wand de skyline van de swingende stad uit het midwesten. Er is ook een plattegrond. Om te laten zien waar ze is opgegroeid. Hoevertsz: ‘Ze liet zien hoe ze vroeger naar school ging. Van huis naar school, dat was dwars door het beoogde olympisch park van 2016 heen.’

Een kilometer verder in de Deense hoofdstad gaat het donderdag ook al over Michelle Obama. Bij een optreden door 21 Amerikaanse olympiërs met hun verleden of heden in Chicago, spreekt turngrootheid Nadia Comaneci, import-Amerikaanse sinds 1991, over haar diner met de grande dame van de VS. Die zei bij die gelegenheid dat ze ook zo graag was gaan turnen, nadat ze de toenmalige Roemeense bij de Spelen van Montreal drie keer goud had zien winnen. Maar ze was te groot geweest en misschien wel te stijf. Ongeschikt voor de top.

Comaneci, vier jaar geleden ook al actief voor New York, toen die stad de Spelen van 2012 trachtte binnen te halen, is in Kopenhagen, zo grapt ze, omdat dat moet van haar man, Bart Conner, ook een olympisch turnkampioen. Hij speecht over al die inspirerende verhalen uit de olympische wereld. Hoe hij als negenjarig jongetje gedroomd had van een loopbaan aan rek en brug. En dat het ook zo ver gekomen was. Met goud, maar zonder was ook goed geweest.

Chicago, aan een geweldige eindspurt bezig in deze olympische campagne met Rio de Janeiro nog steeds als favoriet, pakt deze ochtend uit met sporters en met tranen. Het lijkt niet eens geregisseerd, wat had gekund voor wie de Amerikaanse acteermethoden kent.

Maar de huilbui van de gouden rolstoelbasketbalster Linda Mastandrea wekt niet de indruk te zijn ingestudeerd. Zij, een meisje uit Chicago, kan even geen woord meer uitbrengen. Olympische Spelen staan voor geluk, had ze dat willen zeggen?

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden