Met yoga en autobanden naar de top

Interview Rory de Groot

Om de 'overwintering' veilig te stellen, moet Feyenoord vanavond een goed resultaat neerzetten tegen Fenerbahçe. Het wordt ook een weerzien met Robin van Persie. Rory de Groot, die in de jeugd met hem voetbalde, vertelt over vroeger.

Waarom redt dat ene talent het wel en redden die andere 99 het niet?

Theatermaker en schrijver Rory de Groot woont al jaren in Amsterdam en werd als jonge voetballer afgeserveerd door Feyenoord. Toch hoopt hij dat de Rotterdamse club vanavond wint van Fenerbahçe, de Turkse club waar zijn oud-ploeggenoot in de Feyenoordjeugd, Robin van Persie, thans speelt. 'Met 2-1.'

Feyenoordonderbroeken

2-1 zal waarschijnlijk niet genoeg zijn om te overwinteren in de Europa League. 'Klopt. Kan Feyenoord zich met een goed gevoel op de titelstrijd concentreren. En laat Van Persie dan de tegentreffer maken, is de cirkel mooi rond voor hem.' De Groot draagt geen Feyenoordonderbroeken meer zoals vroeger.

'De liefde bekoelde flink toen ik afviel, maar sinds die 10-0-nederlaag tegen PSV van zes jaar geleden is alles ten goede gekeerd.' 101-voudig international Van Persie en De Groot speelden rond de eeuwwisseling samen in een jeugdteam. Beiden droomden van een doorbraak in de Kuip om daarna door te stoten naar een topcompetitie. De Groot: 'Slechts 1procent haalt de top. Dat is Robin geweest.'

Boek

De Groot is vorige maand begonnen aan een boek over zijn voetbaljeugd, nadat hij er eerder al een voorstelling over speelde. 'Ik vind mezelf niet interessant genoeg om een boek mee te vullen, het gaat vooral over de vraag: wat is succes en wat is mislukking? Waarom redt dat ene talent het wel en die andere 99 het niet?' Interessant is dat De Groot en Van Persie opgroeiden in een tijd dat geld ook binnen jeugdopleidingen een voorname rol ging spelen.

'Onze lichting was de eerste die dikke jeugdcontracten kreeg, die benaderd werd door clubs als Manchester United en Arsenal, die plots Afrikaanse, Zuid-Amerikaanse en Scandinavische ventjes op de training troffen die onze plek en dus onze toekomst wilden inpikken. We wisten dat we iets waard waren en daardoor mondig.'

Belangrijker dan plezier en winnen was de eigen prestatie, niets anders dan dat plaveide de weg naar de voetbaltempels. De Groot wijst op een meegebrachte foto. Feyenoord onder 16 is kampioen geworden, er zijn bossen bloemen, iedereen lacht, behalve één jongen: Robin van Persie. 'Waarschijnlijk had-ie niet gescoord of was-ie niet belangrijk geweest of zo', zegt De Groot grijnzend.

Niet gedacht

Dat Van Persie het later zou schoppen tot topscorer en aanvoerder van Oranje had De Groot toen niet gedacht. 'Voordat hij naar Feyenoord kwam, speelde hij bij Excelsior. Daar stond hij linksbuiten, ik was rechtsback. Eerlijk gezegd had ik nooit problemen met hem. Ik was zelfs best verbaasd toen hij bij Feyenoord in mijn elftal kwam.'

Van Driss El Akchaoui, die altijd aanvoerder was en als enige werd doorgeschoven naar een ouder elftal, werd veel meer verwacht. De Groot zocht hem op voor zijn boek. 'Dat doorschuiven heeft hem genekt, vertelde hij me. Hij kwam tegen die grotere jongens niet aan zijn eigen spel toe.'

Een andere ploeggenoot, Mels van Driel, kende een betere start van zijn profcarrière, maar toen zijn zaakwaarnemer vergat te antwoorden op een contractaanbieding gleed hij langzaam weg. De beste van die generatie was in de ogen van De Groot de linksbuiten van Ajax, Kiran Bechan. 'Van hem lag ik wakker. Ook hij heeft het niet gered, Ajax liet hem links liggen.'

Obstakels

Zo zijn er duizenden obstakels. 'Van Persie had genoeg tegen zich. Een gebrek aan snelheid, een grote mond en op het veld was hij erg met zichzelf bezig. Dat laatste hoeft geen nadeel te zijn, moet misschien zelfs wel. Ikzelf was wellicht te sociaal.' De Groot speelde nog twee oefenwedstrijden in het eerste, maar zakte af naar Excelsior, waar hij in conflict kwam met zijn trainer. Hij werd afgetest door FC Dordrecht, een klap teveel. Op zijn 21ste gaf hij de topvoetbaldroom abrupt op om zich op theater en schrijven te richten.

'Destijds vonden mensen me dapper, maar tijdens de research voor mijn boek ben ik erachter gekomen dat ik gewoon bang was om echt te mislukken als voetballer.'Van Persie kende nooit twijfels, denkt De Groot. 'Zijn liefde voor voetbal was ook te groot. Hij was het professioneelst en durfde zijn eigen weg te volgen. Hij ging op zijn snelheid trainen met een atletiekcoach, op zijn passeerbewegingen met een techniekcoach en sleepte met autobanden om sterker te worden. Hij bouwde in zijn warming-up als enige yoga-oefeningen in.'

Botsing

De mondige jongens Van Persie en De Groot troffen bij de hoofdmacht zo'n beetje de laatste generatie waarbij het recht van de oudsten gold. 'Je moest het niet wagen op de kleedkamerstoel van routiniers als Van Hooijdonk of Bosvelt te zitten. De trainer stond aan de kant van de ouderen.'

Van Persie kwam ermee in botsing. 'Misschien heeft het hem juist weerbaarder gemaakt, maar in mijn ogen had het hem net zo goed kunnen breken.'De aanvaller gleed af tot bankzitter en had geluk dat hij bij zijn volgende club, het Engelse Arsenal, de knedende handen van manager Wenger trof. 'Is het geluk? Voordat hij naar Engeland ging, had hij de hele zomer met jeugdtrainer Moniz getraind op zijn inhoud en passeerbewegingen. Op de training van Arsenal stond hij er meteen.'

De Groot, wiens boek eind 2017 moet uitkomen, sprak Van Persie al telefonisch. Een langere ontmoeting blijkt lastig te arrangeren. 'Hij is druk met voetbal. Hij wil nog steeds de beste zijn en doet daar alles voor. Dat tekent hem. We hadden allemaal die ene willen zijn, maar ik heb niemand gesproken die hem zijn successen niet gunt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.