Met lege handen na beste race ooit

Ranomi Kromowidjojo verbeterde uitvoering 100m en werd vijfde van de wereld

Na haar beste 100-meterrace in vijf jaar werd Ranomi Kromowidjojo bevraagd alsof ze gewonnen had en de prestatie het fundament zou kunnen zijn voor de gedachte toch haar carrière te verlengen. In werkelijkheid werd de Nederlandse crawlspecialist vijfde van de wereld en bracht de verbeterde uitvoering van haar 100 meter, in 52,78 seconden, de zwemster slechts in verwarring over wat haar te doen staat.

Ranomi Kromowidjojo tijdens de 50m vlinderslag Beeld afp

'Eerst zwemmen, nu deze WK nog met 50 vlinder en 50 vrij, straks drie World Cups en vervolgens beslissen', was de samenvatting van de vrouw die in 2012 twee olympische titels won en sindsdien wordt geplaagd door de vraag waarom die medailles niet de opmaat vormden tot een trits aan successen. Sterker, sinds de avond van haar tweede goud in Londen speelt de kwestie: stoppen of doorgaan. Ze ging door, maar na de olympische mislukking in Rio vier jaar later, ligt de vraag weer voor.

Kromowidjojo is 26 en zal in haar hart hebben uitgemaakt wat zij gaat doen. Het is meer de ziel dan het verstand die zal beslissen. Zijn de passie en de bereidheid er nog? Maar vrijdagavond, na een stomende WK-finale, wilde zij vooral genieten van het feit dat ze 'de beste race ooit' had gezwommen. Dat die slechts de vijfde plaats opleverde in de beste 100-meterfinale uit de zwemgeschiedenis - met zes vrouwen onder de magische grens van 53 seconden - gaf haar een baalgevoel.

Ze omschreef het wel mooi. 'Wanneer ben je nou tevreden? Als je goud wint of als je je beste race zwemt? In Londen haalde ik goud, terwijl ik niet mijn beste race zwom, maar daar was ik toch blij met 53,0. Nu zwom ik een heel goede race, 52,7, maar is het balen dat ik naast het erepodium sta.'

0.09 seconde kwam Ranomi Kromowidjojo tekort voor de bronzen medaille. En dat na een race waarin ze bijna haar persoonlijk record op de 100 vrij verbeterde: 52,78 tegen 52,75 in 2012.

Het is het uitvloeisel van de in de zwemwereld levende opvatting dat alleen een perfect uitgevoerde race of een persoonlijke toptijd aanleiding kan zijn voor tevredenheid. Puur naar het resultaat kijken, lijkt van minder belang. Als jij maar je beste race zwemt, zegt de coach, als het om vergelijkingen gaat.

Kromowidjojo zwom qua tijd niet de beste race van haar leven. In april 2012, drie maanden voor haar campagne bij de Spelen van Londen, zwom ze 52,75 in Eindhoven. De race had ze vrijdag nog scherp op het netvlies, toen ze uitlegde hoe zij toen had gezwommen. Pas na vijftig meter, van de muur af, had ze alles gegeven, maar kon dat niet echt volhouden. Niet goed dus.

In Boedapest had zij de beste start. De eerste vijftien meter (onder water) waren fabuleus. Het is het pronkstuk uit haar wapenarsenaal. Keerpunt en laatste 25 meter waren ook van topklasse. Er was vechtersmentaliteit, er was een goede aantik. Kortom het was de gewenste, nagenoeg perfecte race. 'Slaglengte en slagfrequentie waren in orde.'

Maar er waren beteren, snelleren. De Amerikaanse Simone Manuel versloeg in de laatste slag met 52,27 om 52,31 de onverslaanbaar geachte Zweedse wereldrecordhouder Sarah Sjöström. Die zwom zondag, als startzwemster in de estafette, als eerste vrouw ter wereld onder de 52 seconden: 51,71. Het verleidde haar tot een tactiek in de WK-finale, die door Kromowidjojo als 'een beetje dom' werd aangemerkt.

'Sarah haalde de eerste 30 meter geen adem. En na het keerpunt deed ze acht slagen zonder te ademen'. Overmoed deed de Zweedse favoriet ten onder gaan. 'Dat zijn dingen die niet handig zijn op de 100 meter vrije slag, zelfs als je wereldrecordhouder bent', bracht Kromowidjojo naar voren.

De 100 meter vrije slag is een mentaal zeer beladen nummer. Vrouwen die niet kunnen verliezen, zoals vorig jaar in Rio de Australische wereldrecordhouder van dat moment, Cate Campbell, gaan ten onder. Sjöström voegde zich in dat rijtje. Kromowidjojo kwam in vijf WK-finales 100 vrij nooit in de buurt van de titel. Ze werd op rij, sinds 2009, zesde, derde, derde, vierde en (vrijdag) vijfde, op 0,09 seconde (20 centimeter) van het brons.

De 100 meter vrije slag is een mentaal zeer beladen nummer. Vrouwen die niet kunnen verliezen, zoals vorig jaar in Rio Cate Campbell, gaan ten onder. Beeld getty

Puts strandt in series op 50 vrij

De wereldkampioen op de 50 meter vrij op de kortebaan dook vrijdagochtend in Boedapest in het water voor zijn serie op de 50vrij op de langebaan en Jesse Puts wist niet wat hem overkwam. 'Alles was weg', vertelde hij na zijn mislukte eerste 'grote' WK uit zijn loopbaan. Hij miste de greep op het water. De 22-jarige Puts, in december in Canada de snelste man ter wereld over twee banen van 25 meter, moest nu van blok naar muur over 50 meter zijn kwaliteit bewijzen. 'Ik heb me er een half jaar op voorbereid. Ik was er klaar voor. Ik testte mijn snelheid over 25 meter: 9,9 seconden. Top.'

Maar de werkelijkheid was dat de Utrechtse zwemmer 21ste werd, waar hij zichzelf een plaats in de finale, de beste acht, had voorgesteld. Puts tikte aan na 22,28 seconden, waar zijn persoonlijk record 21,68 bedraagt. Zijn winnende tijd van de WK kortebaan was 21,10. Het is het keerpunt dat dan de snelheid bevordert. Na de mislukking nam de Nederlander op de tribune plaats om de halve finales te filmen. Hij legde de race van de Amerikaan Dressel vast. Om van te leren. 'Want ik ga nog meer WK's zwemmen', wist hij zeker

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.