Interview

Met je hele ziel en zaligheid samen een doel najagen

Coach René Mijnders is genezen van kanker. Komend weekeinde begint een nieuw roeiseizoen. 'Heerlijk.'

René Mijnders. Beeld Jiri Buller
René Mijnders.Beeld Jiri Buller

Het werd weer eens tijd een berg op te fietsen, vond René Mijnders. En dus boekte de roeicoach afgelopen september een hotel, gooide zijn fiets achterin de auto en een dag later stond hij aan de voet van de Grand Ballon, de hoogste berg van de Vogezen.

De start van zijn beklimming viel samen met een benefiettocht van Artsen zonder Grenzen. Iedereen haalde de man die in 1996 de Holland Acht op de Spelen naar een gouden medaille coachte in. Van kinderen tot huisvrouwen. Twee jaar geleden zou hem dat dwarszitten. Nu maakte het hem niets uit. 'Ik ben er nog niet helemaal, merkte ik toen', zegt hij lachend, 'maar ik kwam wel boven.'

Dat Mijnders überhaupt een berg op kon fietsen, had hij een jaar geleden niet durven dromen. Laat staan dat hij komend weekeinde weer als fulltime roeicoach langs de kant zal staan bij de Heineken Roeivierkamp, de officieuze start van het roeiseizoen.

Tumor

In maart 2013 werd in de prostaat van Mijnders een tumor gevonden. Niet veel later vonden de artsen bij toeval ook nog een tumor in zijn darmen. Van de ene op de andere dag moest hij de buitenlucht en Bosbaan inruilen voor de steriele ruimten van ziekenhuizen. Bestralingen, operaties en het stempel kankerpatiënt. 'Dat hakte er wel in', zegt hij.

Mijnders (60) praat in een restaurant bij de Bosbaan ontspannen over de ziekteperiode die hij heeft afgesloten. De tumoren zijn weg. Net als de ingevallen wangen die hij een half jaar geleden nog had tijdens de WK roeien in Amsterdam. Eind vorig jaar heeft hij zijn werk bij de roeibond weer opgepakt. Regen, weer of wind. Het maakt hem niets uit, Mijnders waardeert het om weer langs de kade te staan.

Hij hoeft maar even terug te denken aan de tijd toen hij in een afgesloten kamer van drie meter bij drie meter in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis lag om zich dat te realiseren. Mijnders had een ziekenhuisbacterie opgelopen na een operatie en lag in isolatie. 'Ik zat vol met slangen en al die ellende. Een kopje thee moet via een sluisje naar binnen, je ligt een beetje naar de muren te staren en dan hoor je op een gegeven moment verplegers praten over het slechte weer. Toen dacht ik: zet mij tien minuten in de regen, alsjeblieft.'

Zwaar

Het was zwaar. Complicaties na een operatie aan zijn darmen waren het dieptepunt. 'Dat lijkt nu zo ver weg.' Voor zijn gevoel gaat het nu 'de goede kant' op. Gedurende zijn ziekte was hij niet bezig met een terugkeer als roeicoach. Dat kwam pas toen hij opknapte en hij langzaam het coachen weer oppakte. Eerst bij de twee-zonder van Mitchel Steenman en Rogier Blink. 'Ik leefde daar van op, vond het weer heerlijk om te doen.'

Samen met hoofdcoach Mark Emke begeleidt hij nu de zware mannen. 'Dat worden vast twee kapiteins op één schip', hoorde Mijnders geregeld de afgelopen maanden. Emke staat bekend als een eigenzinnige coach en Mijnders schuwt ook niet zijn eigen koers te varen. Niets is minder waar, zegt Mijnders. 'Ik heb meteen tegen Mark gezegd: er is maar één kapitein, en dat ben jij. Dat is prima zo.'

Hij erkent dat de René Mijnders van twee jaar geleden daar misschien anders over had gedacht. 'Doordat je even gedwongen afstand neemt van het dagelijks leven, kijk je opnieuw naar wat je belangrijk vindt.' Hij is nu vooral dankbaar dat hij weer kan doen waar zijn hart ligt: roeicoach zijn.

Vaak geroemd

René Mijnders (1954, Coevorden) is de succesvolste Nederlandse roeicoach ooit. Als roeier kwam hij in actie op de WK's in 1982 en 1983. Tussen 1986 en 1993 was Mijnders trainingscoördinator bij de roeibond KNRB en op die manier betrokken bij de successen van Nico Rienks en Ronald Florijn in de dubbel-twee (goud, Seoul 1988) en Rienks en Henk-Jan Zwolle in diezelfde boot (brons, Barcelona 1992). Daarna werd hij bondscoach, vaak geroemd om zijn kwaliteit roeiers technisch beter te maken. Naast het goud met de Holland Acht in Atlanta in 1996 won hij medailles op drie andere Spelen: zilver (damesacht, Sydney 2000), brons (damesacht, Athene 2004) en zilver (damesacht, Peking 2008).

Ander mens

Zijn ziekteperiode heeft van hem een anders mens gemaakt. Meer ontspannen, zegt zijn omgeving. Mijnders kan beter relativeren. Hij is ook niet meer de man die om de hete brij heen draait als het gaat over zaken uit het verleden. Zijn tijd als technisch directeur van de roeibond, die startte in 2010 en eindigde na de mislukte Spelen van 2012, ziet hij als 'een ongelukkig huwelijk'. Over het aantrekken van de peperdure, stugge Italiaanse coach Antonio Maurogiovanni is hij helder: 'We hebben ons vergist in zijn karakter. Voor de Spelen was dat een ramp.'

Mijnders analyseert: 'Ik was de verkeerde man op de verkeerde plaats'. Hij heeft een hekel aan het maken van Powerpoints en werken met volle mailboxen. Precies zaken waar hij niet omheen kon als sportbestuurder. 'Ik heb me erop verkeken dat ik zover van het roeien af kwam te staan en voelde me niet senang.'

Hij heeft zichzelf beloofd nu alleen nog dingen te doen waar hij zich wel goed bij voelt. 'Ik laat me niet meer meeslepen door de waan van de dag. Wat je doet, vergt zo'n focus dat al het andere ondersneeuwt. Je relatie, de aandacht voor je kinderen. Je hele privéleven. Dat wordt ook bijna van je gevraagd als een soort offer. Daar sta ik nu wel anders in.

'Als ik ga vliegeren met mijn zoontje, ben ik ook aan het vliegeren met mijn zoontje. Hiervoor had ik thuis nog weleens het roeien in mijn hoofd. Ik leef nu meer in het moment, dan ga je meer dingen waarderen. De afgelopen tijd ben ik er heel hard op gewezen dat het leven eindig is.'

Hartstocht

Helemaal uit de veeleisende topsportwereld stappen was geen optie. Dat deed Mijnders al eens eerder. Twee jaar lang was hij eigenaar van een consultancybureau. Geluk vond hij er niet, ook al liepen de zaken goed. 'Ik kreeg er geen energie van. In het roeien voel je de hartstocht en passie van mensen voor hun sport.

'Je formuleert samen een bijna onbereikbaar doel en gaat dat met je hele ziel en zaligheid najagen.' Niets liever helpt hij daarom komend seizoen de Holland Acht, of een andere boot, op weg naar de Spelen van Rio de Janeiro. In welke rol maakt hem niet uit. 'Ik wil mensen helpen beter te worden, een bijdrage leveren.'

Volgens hem is er geen beter medicijn voor snel herstel dan de energie die hij krijgt van het roeien. Hij is niet bang dat de ziekte terugkeert. 'Tuurlijk, het zit altijd wel een beetje in mijn hoofd, maar het beheerst mijn leven niet. Sommige mensen worden depressief, terwijl ik meer geniet van het leven. Ik zie dingen nu anders.'

Daarom trekt hij in de zomer opnieuw met de fiets naar de Vogezen, opnieuw naar de Grand Ballon. Zonder stopwatch, gewoon om te kijken hoe snel zijn herstel vordert. 'Ik hoef me niet meer helemaal kapot te rijden om een minuutje eerder boven te zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden