Nieuws

Met dank aan trainen in een windtunnel rijdt Pogacar nu ook een ijzersterke tijdrit

Tadej Pogacar staat bekend als klimmer, en sinds zijn overwinning in de Tour de France van vorig jaar natuurlijk ook als klassementsrenner. Woensdag liet hij zien dat hij ook als tijdrijder wereldtop is. Hij won de 27,2 kilometer lange rit tussen Changé en Laval in exact 32 minuten, een gemiddelde van 52 kilometer per uur, ruim voor Europees tijdritkampioen Stefan Küng (32.19) en Jonas Vingegaard (32.27).

Tadej Pogacar wint de tijdrit tussen Change enLaval. Beeld AFP
Tadej Pogacar wint de tijdrit tussen Change enLaval.Beeld AFP

Helemaal als een verrassing kwam het niet dat Pogacar zo goed alleen kan rijden. Vorig jaar won hij de tijdrit op de voorlaatste dag van de Ronde van Frankrijk naar La Planche des Belles Filles en daarmee het klassement. Dat was, in tegenstelling tot woensdag, een klimtijdrit, maar hij liet toen al wel zien het mentale spel te beheersen. Want het heet een race tegen de klok te zijn, de tijdrit is vooral een gevecht met jezelf.

In maart van dit jaar bewees hij dat hij ook op het vlakke goed uit de voeten kan. In Tirreno Adriatico hoefde hij in de pannenkoekplatte tijdrit in San Benedetto del Tronto alleen Wout van Aert, die woensdag vierde werd in 32.30, Küng en wereldkampioen Filippo Ganna voor zich te dulden.

Daarna perfectioneerde hij zijn houding in de windtunnel. Dat ging verder dan enkel zoeken naar de weg van de minste luchtweerstand. Behalve weinig wind vangen, moest hij ook al zijn kracht kwijt kunnen. Die puzzel werd in het voorjaar gelegd, al pasten de stukjes niet altijd. Anderhalve week voor de Tour eindigde hij bij het Sloveens kampioenschap als derde, achter Jan Tratnik en Jan Polanc.

Inspanningstesten

Op zulke jonge leeftijd, hij is pas 22, is het zoeken. Wie tijdens een tijdrit net te veel van zichzelf vraagt, gaat tijd vermorsen. Net als alle professionals weet Pogacar uit inspanningstesten waar zijn grens ligt. Hij weet bij welke hartslagfrequentie hij in het rood gaat en kan dat op zijn fietscomputer onderweg in de gaten houden. In de praktijk ligt dat omslagpunt niet helemaal vast. Zeker na een aantal dagen koers blijft het aftasten hoe diep je precies kunt zonder kapot te gaan.

Het gevaarlijkst zijn de eerste kilometers, als de benen nog fris zijn en de adrenaline van de start nog door het lichaam giert. Pogacar kent dat risico inmiddels, vertelde hij na afloop voor de televisiecamera’s. ‘Ik heb voorheen de fout gemaakt om te hard te starten.’ Nu niet. Hij hield zich zelfs een beetje in op het eerste klimmetje op het parcours en vond daarna over het glooiende parcours een goede tred. Eentje die hij precies tot aan de finish vol kon houden.

Pogacar kwam uiteindelijk acht seconden tekort om de gele leiderstrui over te nemen van Mathieu van der Poel. Daardoor hoeven hij en zijn ploegmaats de komende dagen het gewicht van de koers niet te dragen. Dus erg rouwig was hij er niet om. ‘Ik had het geel best willen hebben, maar het staat Mathieu ook goed.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden