COLUMN

Memphis Depay: innerlijk kwetsbaar, uiterlijk zelfverzekerd

 

Memphis DepayBeeld anp

Een innerlijk kwetsbare, uiterlijk zelfverzekerde jonge man legt de bal neer, laat de scheidsrechter witsel op het gras spuiten, fronst het voorhoofd, berekent de afstand tot het doel en de benodigde curve, neemt een aanloopje en beukt de vrije trap met de kracht van een meteoriet in de kruising.

Dan: weglopen, met die krachtige, soepele tred. Handje aan het oor, wijzend, stoer, krachtig. Omhoog kijken naar die oceaan van rood en wit. Memphis Depay.

Een gesprek met Memphis, op 9 december in Eindhoven, is mij het meest bijgebleven van een seizoen voetbal. Hij daalde af naar het binnenste van zijn ziel. Hij wekte soms medelijden, om zijn getekende persoonlijke leven, maar oogstte vooral respect, voor zijn kwaliteiten en volharding als voetballer.

Ik begrijp sindsdien waarom met name kinderen zo veel van hem houden; door de pure klasse natuurlijk, maar ook om dat brutale, het rebelse, het bijna puberaal eigenwijze. Misschien ook door die kwetsbaarheid, die zichtbaar is.

Ouderen, conservatieven, wie dan ook, fronsen wenkbrauwen bij het aanzien van zo'n lichaam vol tatoeages en ringen. Dat is slechts de modieuze buitenkant. Memphis is ook een jongen met krassen van binnen. Zijn zelfbewustzijn is deels een pose.

Met deze jongen had het gemakkelijk fout kunnen aflopen. Voetbal is in zekere zin zijn redding geweest. Hij zei dat hij nooit had overwogen zijn school af te maken, want hij wist dat hij maar één doel had in het leven: voetbal.

Die houding zullen pedagogen en docenten veroordelen, maar zo loopt vaak de enige weg naar de top. Een collega van ver zei, toen hij hoorde over het interview: 'Die Depay is volgens mij een vervelende jongen.' Nee, juist niet. Hij is alleen anders.

Memphis wilde Memphis worden genoemd, omdat hij geen contact heeft met zijn vader. Hij was vroeger vaak heen en weer geslingerd tussen ouders, hij heeft een halfbroer die geregeld in de gevangenis zit. 'Ik weet niet eens of hij ziek is of dood', zei hij over zijn vader. Hij had angst om zich te binden, omdat een meisje hem misschien zou willen omdat hij een beroemde voetballer is, en niet om wie hij werkelijk is.

En dan zijn daar de sociale media, die het leven van een voetballer definitief hebben veranderd. Toen we naar buiten liepen, Memphis met zijn hoofd verborgen in een muts met bontkraag, hadden ze hem meteen in de smiezen. Iedereen is fotograaf tegenwoordig.

In voetbalzaken was hij gewoon de jongen: 'We gaan dit jaar samen kampioen worden en dan zien we wel verder.' Zo geschiedde, zaterdag. Straks vertrekt hij, voor 25 miljoen euro, als het er geen 35 zijn. Manchester United is geïnteresseerd, de club van Van Gaal, van wie hij zo veel leerde tijdens het WK.

In die vrije trap van een meter of 20, zaterdag, in de kampioenswedstrijd, was alles samengebald. Talent, traptechniek, zelfvertrouwen, de schreeuw om erkenning. Het was een fraai afscheidssaluut.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden