Meester Mathieu maakt weer een kampioen

Jaren werd in het nationale volleybal gepleit voor play-offs om het kampioenschap. Spanning en sensatie, emotie en mentaliteit waren verzekerd bij zo'n extra serie....

Van onze verslaggever

John Volkers

ZEVENHUIZEN

De gedoodverfde kampioen, Piet Zoomers Dynamo, werd achterhaald door de uitdager die er in de laatste twee maanden een geweldige eindsprint uitperste: VC Nesselande. Zaterdagavond werd door de karakterploeg van coach Mathieu in het te kleine, van transpiratie druipende dorpszaaltje van Zevenhuizen de derde overwinning in de best-of-five behaald.

De winst was volgens onpartijdig waarnemer Toon Gerbrands, de bondscoach, echter voor het hele volleybal. 'Spelers worden beter van dit soort topwedstrijden waarin het spel, begrijpelijk, wel eens lijdt onder de spanning. De voornaamste winst is echter dat we in Nederland nu niet één maar twee bolwerken hebben.'

Velen ervoeren het als verfrissend dat er na vijf jaar (van '93 tot '97) een andere kampioen aantrad dan abonnementhouder Dynamo. Die rolwisseling had in de planning van de leiding van Nesselande een jaar later moeten plaatsvinden.

De metamorfose van succesvolle dorpsclub Rentokil/ZVH naar het met meer stedelijke allure omklede Nesselande (een nieuwe wijk in Rotterdam), van een club met arrivées als Grabert en Rodenburg naar een team met jonge talenten als De Gruijter en Dijkgraaf, zou tijd nodig hebben. De structuurschets 1997-2000 maakte dat duidelijk.

In sport, zeker die van de kleinere budgetten, is echter alles mogelijk. Nesselande, nog altijd naarstig op zoek naar een hoofdsponsor, kreeg vleugels aan de hand van de slimme Pierre Mathieu, de opvolger van Teun Buys. Het was een tussentijdse trainerswissel die de schoonheidsprijs niet verdiende, maar zich wel dubbel en dwars uitbetaalde.

De 54-jarige Doetinchemmer, groot geworden in 25 jaren België (van Turnhout tot Zonhoven) en Nederland (vooral drie periodes Blokkeer), was al jaren op jacht naar zijn tiende landskampioenschap. Zijn laatste mislukking voltrok zich vorig jaar bij de vrouwen van Volco. Het deed zijn verbetenheid slechts toenemen.

Zaterdag slaagde De Meester, zoals hij door leerlingen Gerbrands en Alberda met eerbied wordt genoemd, voor zijn gouden ster, een uit Italië stammend eerbetoon voor tien titels. Gerbrands relativeerde: 'De invloed van een trainer is volgens mij altijd gelijk, de spelers moeten het vooral doen. Maar je kunt Mathieu niet ontzeggen dat hij wel heel veel ervaring heeft met kampioenswedstrijden.'

Mathieu stond bekend om de psychologische trucs waarmee hij tegenstanders in verwarring trachtte te brengen en eigen spelers probeerde te stimuleren. Hij was de man die de kleine Selinger uitdaagde door een tuinkabouter op het veld te zetten, die zijn Volco-meiden op blikjes groenten van Bonduelle, de sponsor van VVC, liet gooien, die brave Belgen deed ontpoppen tot agressieve knokkers, maar die ook rustig oud-international Crielaard uitjouwde met 'vergane glorie'.

In Zevenhuizen keerde Mathieu met zijn getructheid terug naar de basis. 'Het team was mijn truc.' Hij leerde de ploeg geloven in zichzelf. 'Je moet geen lulverhalen ophangen, maar wel een doelstelling formuleren waarin iedereen gelooft.'

Voor zaterdagavond, begonnen met een 2-1 voorsprong, was dat een duidelijk verhaal. 'Ik heb mijn jongens gezegd dat een club die zoveel fouten heeft gemaakt als Dynamo, die de verkeerde trainer (Groenhuijzen) heeft aangesteld, een speler (Van Kuijk) heeft weggestuurd die nooit weg had gemogen en twee keer heeft verloren van een stel Amerikanen (Vrevok), nooit op één avond het tij kan keren.'

De voorspelling van Mathieu kwam uit. Dynamo speelde vooral tegen zichzelf in de play-offs. Zaterdag was daar geen uitzondering op. De internationals Broere, Nummerdor en Denkers kregen de boel niet op gang. Nieuweling Olsthoorn, met de opponerende passer-loper De Gruijter het talent van de avond, bleek nog de koelste.

'Maar in vergelijking met Nesselande miste Dynamo vooral een klootzak', analyseerde Gerbrands. 'Arno van Solkema was de aanjager. Hij heeft voor Nesselande de serie gewonnen.' De 29-jarige middenspeler komt uit Sneek, traditioneel bolwerk van het volleybal.

Twee seizoenen kwam de 2.05 metende alleskunner uit voor de nationale ploeg. Hij trof echter grote generatie- en streekgenoten Posthuma en Zoodsma op zijn weg. Zaterdag kende Van Solkema, een late aankoop van de Stichting Topvolleybal Rotterdam, zijn fijnste uur.

Peter Blangé, de dure spelverdeler, wordt door de Zuid-Hollandse club begeerd, maar als die door salarisproblematiek niet kan worden aangetrokken, is Van Solkema als leider een voortreffelijk alternatief. Ap Krijnsen, de nieuwe coach van Dynamo, zou hem er wat graag bij hebben.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden