Meesprinten voor dat korte moment van glorie

Ze hebben een wereldreis gemaakt om de WK atletiek te mogen openen in het uitverkochte Olympisch Stadion van Londen. Traag verstrijkende uren hebben ze doorgebracht in vliegtuigen, bussen en taxi's, vechtend tegen slaap en verveling om te kunnen uitkomen op de 100 meter, het kortste moment van glorie dat de atletiek te bieden heeft.

Ielu Tamoa uit Tuvalu (tweede van links) en Mobera Tonana uit Kiribati (rechts) vrijdag tijdens de voorronde van de 100 meter op de WK atletiek in Londen. Beeld ap

In hun geval: een iets langer moment.

Ze mogen op deze vrijdagavond dan als sprinters meedoen aan de WK atletiek, onder de indruk van hun snelheid zijn ze hooguit op Micronesië, de Malediven, Kiribati, of in andere uithoeken van de wereld waar het geld en de politieke wil ontbreken om kostbare atletiekbanen aan te leggen, een voorwaarde voor supertijden. Er zijn evenmin fondsen die jongelui in staat stellen om van zoiets frivools als hardlopen hun beroep te maken.

De 100 meter in minder dan 10 seconden afleggen is voor deze sprinters net zo onwaarschijnlijk als zoenen met Dafne Schippers.

Zelfs tegen Schippers zou een flink aantal het al moeilijk hebben. Tien van de 28 mannen die in de voorronde van de 100 meter aan de startstreep verschijnen, hebben een persoonlijk record dat trager is het hare: 10,81 seconden. Ielu Tamoa uit Tuvalu: 12,73. Mobera Tonana uit Kiribati: 11,89. Scott James Fiti uit Micronesië: 11,37. Gwynn Uehara: 11,32. Schippers zou ze met vele meters verslaan.

Wat ze doen in Londen? Ze bieden hoop. Ze laten zien dat meedoen aan de WK atletiek mogelijk is voor inwoners van elk staatje ter wereld, hoe onbekend en onbetekenend ook.

Meedoen

Elk lid van de internationale atletiekfederatie IAAF heeft van oudsher het recht om een man of vrouw af te vaardigen naar de WK atletiek, ook als die niet hebben voldaan aan de internationale kwalificatienormen. Bijna altijd zijn dat sprinters. De 100 meter voor mannen is de enige atletiekdiscipline die de series, halve finale en finale laat voorafgaan door een voorronde.

De participatieregel gold ook voor de Zomerspelen, maar dat kan snel veranderen. Het IOC heeft het aantal startbewijzen voor de atleten met ingang van Tokio, 2020, met 105 deelnemers teruggeschroefd naar 1.900. Er zijn ook extra onderdelen, zoals de gemengde 4x400 meter, toegevoegd. IAAF-voorzitter Sebastian Coe vreest dat de minst invloedrijke atleten de dupe zullen zijn van de vernieuwing.

Wat Coe bedoelde te zeggen: de maatregel druist in tegen de olympische gedachte dat meedoen belangrijker is dan winnen, zeker in sommige uithoeken van de wereld. De IAAF-voorzitter: 'Er zijn tien landen die bij de Spelen alleen meedoen aan onze sport.'

Ruwe diamanten

Dat kleine eilanden of staatjes topatleten kunnen voorbrengen, staat vast. Churandy Martina, afkomstig van Curaçao (300 duizend inwoners), is een voorbeeld. Maar de Cariben hebben meer topatleten voortgebracht. Kirani James, uit Grenada, werd in 2012 olympisch kampioen 400 meter. Keshorn Walcott, uit Trinidad, pakte datzelfde jaar de olympische titel in het speerwerpen.

Gaan er vanavond ruwe diamanten schuil in de startveld van de 100 meter?

Hoe de sprinters zich in een direct duel zouden houden tegen Usain Bolt en andere topsprinters is niet duidelijk: de toppers zijn sinds enige jaren vrijgesteld van de voorronde om overbelasting te voorkomen. Dat is ten koste gegaan van een leerzaam spektakel. Het onwaarschijnlijke gemak waarmee topsprinters snelheid maken valt pas echt op als ze zij aan zij rennen tegen relatief trage atleten met een haperende techniek en schokkend ritme.

Bedenk: hoe onhandig de meeste deelnemers uit de voorronde ook ogen, wie 100 meter aflegt in minder dan 11 seconden rent nog altijd harder dan de meeste profvoetballers.

Sommige deelnemers zijn beduidend sneller. Jan Volko uit Slowakije wint de 100 meter in een tijd die niet zou misstaan in de halve finale van de WK: 10,15 seconden. Van de 28 sprinters lopen er 16 sneller dan de beste tijd van Dafne Schippers. De traagste lopers zijn afkomstig uit de meest afgelegen oorden. Ielu Tamoa uit Tuvalu, getooid met een snor, sik en een glorieuze kuif, sluit de rij van ambitieuze wereldreizigers met 12,12. Traag misschien, maar ruim een halve seconde harder dan hij heeft ooit gelopen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden