Interview Motorcross

Meer of minder kilo’s: voor motorcrosser Herlings het verschil tussen winst of verlies

Jefrrey Herlings blinkt dit seizoen uit in de koningsklasse van de motorcross: de MXGP. Zijn geheim? Hij weegt veel minder dan in zijn mislukte debuutjaar.

Jeffrey Herlings tijdens een wedstrijd in Valkenswaard. Beeld Jiri Buller/de Volkskrant

Extra kilo’s dacht Jeffrey Herlings vorig seizoen nodig te hebben om te kunnen uitblinken in de koningsklasse van de motorcross: de MXGP. Hij stapelde dagelijks calorieën en bezocht viermaal per week de sportschool om meer massa te krijgen. Elke gram meer beschouwde hij als winst. Hij was ervan overtuigd dat hij meer kans zou maken op de wereldtitel als de weegschaal 85 kilo aangaf, vier meer dan hij woog toen hij de lichtere MX2-klasse domineerde.

Ruim een jaar later blijkt dat Herlings een fikse inschattingsfout gemaakt. Zijn extra kilo’s zaten hem in het teleurstellend verlopen eerste seizoen in de weg. En dus gooide hij het roer dratisch om: hij besloot 10 kilo te verliezen. Het resultaat: nu hij 75 kilo weegt heeft de Brabander zes van de eerste acht races gewonnen. Hij is koploper in de WK-stand.

Als snelste weg

Herlings profiteert vooral bij de start, een cruciaal onderdeel bij motorcross, van zijn lichtere gewicht. Van de zestien manches (elke race kent twee manches) was hij drie keer als snelste weg en zat vaak bij de voorsten. Vorig jaar wist hij met wat geluk een keer de kopstart te pakken. Vaker vond hij zichzelf terug in de buik van de groep.

Zijn teamgenoot en grootste concurrent, negenvoudig wereldkampioen Antonio Cairoli, is een snelle starter pur sang. De gedrongen Italiaan (1.72 meter) weegt slechts 70 kilo, 15 kilo lichter dan de 1.83 meter lange Herlings vorig jaar. ‘Als je op dezelfde motor start met vijftien kilo meer, ben je minder snel weg’, legt Herlings uit.

Het gevolg: elke wedstrijd voelde als een lange inhaalrace voor hem. Een haast ondoenlijke opdracht. De drievoudig wereldkampioen in de MX2 (klasse met 250cc motoren) moest in de klasse tot 450cc niet alleen het gat met vlieggewicht Cairoli dichten, maar ook voortdurend uit het ideale spoor van het losse zand om de tussenliggende rijders voorbij te streven. ‘Vaak was de vogel dan al gevlogen.’

Overtollige kilo’s

In zijn zoektocht naar het antwoord op de vraag waarom het in de koningsklasse niet wilde vlotten, kwam Herlings uit bij de Amerikaanse trainer Aldon Baker, een autoriteit binnen de motorcross. Hij schotelde hem een strikt dieet voor. De overtollige kilo’s moesten eraf. ‘Ik was niet dik, maar had wel wat vet. Nu staat er een echte atleet.’

Jeffrey Herlings tijdens de MXGP in Aguada, Portugal. Beeld EPA

Herlings leeft volgens een strak regime. Hij eet minder koolhydraatrijke producten. Brood heeft hij ingeruild voor magere kwark. Als avondmaal kiest hij eerder voor een salade dan een bord pasta. Een blikje frisdrank is een flesje water geworden.

Ook zijn trainingen heeft hij aangepast. De sportschool bezoekt hij nog maar twee in plaats van vier keer per week. De vrijgekomen uren vult hij op door een extra rondje te fietsen of baantjes trekken in het zwembad. Zijn vetpercentage is gedaald van dertien naar acht procent. ‘Ik heb wat betreft vet en spiermassa eerst een stap vooruit gezet en nu twee terug.’

Gespierde bovenarmen 

Zo mager als een wielrenner is Herlings niet, maar van de gespierde bovenarmen is weinig meer over. Veel meer kan er niet af, stelt de leider in het wereldbekerklassement. Het zou zijn immuunsysteem verminderen en kans op ziektes vergroten. ‘Dit gewicht is perfect om acht maanden te kunnen presteren.’

Had hij die kennis niet een jaar eerder moeten opdoen, toen hij de overstap maakte van de MX2 naar de MXGP? ‘Ik heb leergeld betaald’, zegt de motorcrossmiljonair, die zijn eigen trainingsschema’s maakt en in Nederland niet met een voedingsdiëtist wenst te werken. Volgens Herlings is iemand die weet wat goed is voor motorcrossers moeilijk te vinden. Hij kent zijn eigen lichaam het best. Af en toe heeft hij telefonisch contact met de Amerikaanse trainer Baker.

Herlings is in zijn eerste seizoen in de koningsklasse met beide voeten op de grond gezet. ‘Ik heb het onderschat. In de MX2 maakte het niet uit als ik slecht startte, ik maakte het toch wel goed. Maar in de MXGP zijn de verschillen kleiner. Als ik terug kon in de tijd, had ik het anders gedaan. Maar spijt heb ik niet. Je doet dingen in het leven. Soms word je er beter van en soms slechter.’

Onuitputtelijke uithoudingsvermogen

Een startspecialist zal hij niet snel worden. Herlings vergelijkt het met een langeafstandsloper die niet zomaar de honderd meter sprint wint. Hij moet het nog steeds hebben van zijn onuitputtelijke uithoudingsvermogen. Waar de rondetijden bij veel rijders in het tweede deel van de race oplopen, kan de Brabander juist versnellen. Tijdens de race heeft hij geen last van de paar extra kilo ten opzichte van zijn grootste concurrent.

Herlings verschijnt dit seizoen veel rustiger aan het starthek. Zijn dieet heeft hem fysiek en mentaal een enorme boost gegeven. ‘Het is fijn om te weten dat ik nog maar vijf in plaats van vijftien kilo meer weeg dan Cairoli. Ik zal nooit zo’n goede starter worden als hij, maar mijn starts zijn nu goed genoeg om wereldkampioen te worden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.