INTERVIEW Holland Acht-roeier Mechiel Versluis

Mechiel Versluis was bijna gestopt met roeien: ‘Het begon toch weer te kriebelen’

Hij was bijna gestopt, maar stapte toch weer in de Holland Acht. Als ervaren kracht in een lichting vol jong talent gaat Mechiel Versluis voor goud, vanaf vandaag op de EK in Glasgow en in 2020 tijdens de Spelen.

V.l.n.r.: Vincent van der Want, Boudewijn Röell, Simon van Dorp, Maarten Hurkmans, Mechiel Versluis, Ruben Knab, Lex van den Herik, Freek Robbers. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Mechiel­ ­Versluis (31) kende tijdens de winter veel twijfels. Hij had voor het eerst weinig plezier beleefd aan een roeiseizoen. Zijn postolympische jaar,  wanneer de internationale concurrentie traditioneel zwakker is en er dus volop kans is op succes, begon met een mislukt project in de twee-zonder en eindigde in een sof met een vierde plaats in de Holland Acht op de WK.

Kort daarna stopte zijn beste roeimaat Boaz Meylink, met wie hij in 2013 nog wereldkampioen werd in de vier-zonder. Misschien was voor hem ook wel het moment gekomen om het roeien vaarwel te zeggen en een maatschappelijke carrière op te starten, zo peinsde Versluis. Hij was net 30 geworden en de roeisport is allesbehalve een vetpot.

Zuid-Afrika

Om zichzelf tijd te gunnen voor een weloverwogen besluit, vertrok hij voor vier maanden naar Zuid-Afrika. Versluis: ‘Vrienden van me zijn daar een bedrijf begonnen. Ik wilde even weg van het roeien. Dat ben ik in al die jaren eigenlijk nooit geweest.’ Tijdens zijn verblijf zag hij hoe Nederlandse schaatsers op de Winterspelen in Pyeongchang de ene na de andere gouden medaille veroverden.

Versluis: ‘Zo begon het toch weer te kriebelen. Ik besefte dat ik roeien nog wel supergaaf vond en besloot door te gaan tot Tokio.’ Het is een beslissing waar hij nog geen seconde spijt van heeft gehad. Bij de EK roeien in Glasgow, die vandaag beginnen, zit hij in de Holland Acht: ‘Ik heb er echt weer lol in. De energie is goed.’

Samen met Boudewijn Röell is Versluis op de EK de enige roeier in de acht die nog over is van de Rio-boot. Naast Boaz Meylink stopten recent ook Roel Braas, Olivier Siegelaar en Robert Lücken; sporters die jaren de gezichten waren van het Nederlandse mannenroeien. In elk ander relatief klein roeiland had het verdwijnen van zo’n karrenvracht aan ervaring en talent tot een crisis geleid.

Mechiel Versluis . Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Stoet aan talent 

Behalve in de huidige Nederlandse mannengroep. Het stoppen van de routiniers valt samen met de instroom van een stoet aan talent, dat in de afgelopen jaren op juniorentoernooien al heeft bewezen tot het beste van de wereld te horen. Zo zaten Lex van den Herik (22), Maarten Hurkmans (20) en Simon van Dorp (21) in de boot die in 2015 als eerste Nederlandse acht ooit op een junioren-WK goud greep. 

Sindsdien trokken ze die lijn door met opeenvolgende wereldtitels in de acht op de WK onder 23. Hurkmans en Van Dorp roeien en studeren in de VS, waardoor ze begin juni pas konden aansluiten bij de Nederlandse ploeg. De huidige Holland Acht is daarom nog geen twee maanden bij elkaar, maar Versluis is al onder de indruk van zijn jonge collega’s: ‘Grote gasten die gretig zijn en het fysiek ook prima kunnen bijbenen.’

Bondscoach Mark Emke heeft nog nooit zo’n talentvolle groep onder zijn hoede gehad, zegt hij. Hij stipt het contrast aan met de situatie na de Spelen van Athene in 2004: ‘Toen gingen er drie van de acht door en zat er weinig achter. Ik moest echt zoeken en kwam uit bij jongens die fysiek niet van die geweldenaars waren. Dat merk je. We haalden met moeite finales. Dat is nu wel anders.’

Luxe puzzel

Bij de laatste twee wereldbekerwedstrijden lagen er zelfs twee achten voor Nederland op het water. In het Oostenrijkse Linz haalden die allebei de finale, waarin alleen de al jaren dominerende Duitse en Engelse achten sneller waren. Met een vier-zonder die ook nog eens tegen de wereldtop schuurt, heeft Emke voor de Spelen van Tokio over twee jaar een luxe puzzel op te lossen.

In Emkes puzzel zijn ervaren roeiers als Versluis, die hij omschrijft als ‘een rustige en stabiele kracht’, belangrijk naast zijn ‘jonge honden’.

Versluis vindt het op zijn beurt verfrissend eens met roeiers in de boot te zitten die nog niet alles al hebben meegemaakt. Zo raakte Lex van den Herik verdwaald in Luzern, een stad die ervaren roeiers op hun duimpje kennen vanwege de jaarlijkse regatta op de Rotsee. ‘Hij moest alleen terug naar het hotel en wist niet met welke bus’, zegt Versluis lachend.

Nestor

Als een van de nestors van de boot poogt hij de lessen te delen die hij leerde op weg naar de Spelen van Rio. De Holland Acht reisde naar de Spelen af als topfavoriet, omdat de roeiers bij de laatste serieuze krachtmeting in Luzern de complete wereldtop hadden afgetroefd. In Rio lukte het niet opnieuw te pieken en eindigde de boot alsnog achter de Duitsers en Britten.

Om het verschil tussen piek en ondergrens zo klein mogelijk te houden, hamert Versluis er tijdens trainingen en wedstrijden op altijd een constant niveau te halen: ‘Dan is de kans het grootst dat je dat niveau ook haalt in Tokio. Dat gaat goed. We varen constanter dan een jaar geleden.’ Het moet uiteindelijk leiden tot olympisch goud, de belangrijkste reden waarom hij is blijven roeien. Versluis: ‘Want ik ben wel klaar met al die bronzen medailles. Ik wil de laatste stap zetten.’

Is Robert Lücken te redden voor de roeisport

Bondscoach Mark Emke sluit niet uit dat olympisch medaillewinnaar in de Holland Acht Robert Lücken, die in juni abrupt besloot te stoppen met roeien, terugkomt op zijn besluit. Hij ziet kans Lücken nog op andere gedachten te krijgen. ‘Maar nu nog niet. Het moet allemaal nog even landen.’ Lücken maakte na de wereldbeker in Belgrado zijn afscheid bekend. Hij ging trouwen, was bezig met afstuderen en bereidde zich voor op een baan als docent. Daardoor kon hij zich niet meer volledig focussen op topsport. Emke noemt zijn stoppen jammer. ‘Hij is iemand die overal over nadenkt in de boot.’ 

Toen Emke in 2013 terugkeerde als bondscoach bij de roeibond, maakte hij van Lücken zijn eerste generaal. De 33-jarige Amsterdammer zat in de prioriteitsboten van de coach steevast op de belangrijkste plek: op de slagpositie, oftewel de plek waar het ritme van de boot wordt bepaald.

Emke hoopt dat de liefde voor het roeien en het ontbreken van olympisch goud Lücken op andere gedachten brengt. Emke: ‘Ik ben zelf ook eens een tijdje weggeweest. Gedwongen, vanwege een hernia. Toen het weer kon, zat ik in de boot met meer enthousiasme dan eerder.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden