AnalyseWielrennen

Mathieu van der Poel zoekt vergeefs naar zijn bloedvorm van 2019

Vorig jaar leek Mathieu van der Poel onoverwinnelijk en ook in 2020 kwam hij messcherp uit de winter. Maar voor hij aan de voorjaarsklassiekers kon beginnen, legde het virus de wielersport plat. Die verplichte rust heeft de alleskunner aangetast, lijkt het wel.  

Mathieu van der Poel, derde van links in het shirt van Alpacin, tijdens de Strade Bianche.Beeld Getty Images

Het gebogen hoofd, afgelopen woensdag, in de straten van Barolo sprak boekdelen. Weer niet, zelfs niet in de Gran Piemonte, een heuvelrijke koers die hem wel zou moeten liggen, met een deelnemersveld waarin veel wereldtoppers ontbraken. Mathieu van der Poel eindigde als derde, achter de Nieuw-Zeelander George Bennett van Jumbo-Visma.

De alleskunner uit Kapellen erkent het: zijn odyssee van twee weken door een snikheet Noord-Italië heeft niet opgeleverd wat hij ervan had gehoopt. Zaterdag wacht een laatste kans op succes als hij de Ronde van Lombardije rijdt, al rekent hij zichzelf niet tot de favorieten. Hij moet op weg naar Como tijdens een reeks pittige beklimmingen wat te veel kilo’s aan eigen gewicht meeslepen.

Wat Van der Poel in Italië vooral ontdekte, is dat de ultieme vorm ontbreekt. In de Gran Piemonte reed hij op zijn limiet in zijn poging om Bennett te achterhalen – het was niet genoeg. In Milaan-San Remo miste hij de macht Julian Alaphilippe en Wout Van Aert te volgen, toen die op de Poggio versnelden. In de Strade Bianche blies hij zichzelf op, nadat hij, teruggeslagen door een lekke band, weer aansloot bij de favorieten. In de eindsprint van Milaan-Turijn zat hij niet bij de eerste tien. Wat zich ook wreekte: op cruciale momenten onvoldoende steun van zijn ploeggenoten bij Alpecin-Fenix.

Tactisch was het evenmin een vlekkeloos parcours. In La Primavera had hij gelijk op het wiel van de aanvallers moeten zitten, maar hij twijfelde even. Het een hangt volgens hem samen met het ander. ‘Als je niet goed genoeg bent, neem je foute beslissingen.’ In de Strade Bianche verspeelde hij energie door vroeg even met Alaphilippe op avontuur te gaan.

Hij baalde. In tegenstelling tot zijn gewoonte van de laatste jaren, was hij niet in staat meteen na een teleurstellende race te reageren. Hij had de lat hoog gelegd en toen het niet lukte, zocht hij de luwte. Na Milaan-San Remo: ‘Ik ben toch efkes slecht gezind geweest.’

Het is zoeken naar een verklaring. Zelf uitte hij het vermoeden dat hij tijdens de lockdown ‘iets te enthousiast’ bezig is geweest om het gebrek aan competitie te compenseren. Dat de ploeg te elfder ure besloot niet naar Roemenië te gaan voor de Sibiu Tour, betekende dat hij minder koersritme kon opdoen. Vader Adrie sluit niet uit er mentaal iets speelt. Tegen Sporza: ‘Je mag niet onderschatten dat er voor hem dit jaar veel doelen zijn weggevallen.’

Mathieu van der Poel tijdens de Gran Piemonte waarin hij als derde finishte.Beeld Getty Images

Er lonkte nogal wat. Zonder tussenkomst van het virus, had Van der Poel zicht gehad op een reeks glorieuze maanden. Messcherp was hij uit de winter gekomen, waarin hij op het WK veldrijden in Zwitserland de tegenstand had verpulverd. Hij keek uit naar zijn rentree in de klassiekers, zeker de Ronde van Vlaanderen, waarin hij vorig jaar na een val terugkeerde naar het front, en vooral zijn debuut in Parijs-Roubaix, de koers waar hij zelf het meest waarde aan hecht. Daarna had hij zijn zinnen gezet op goud tijdens de Olympische Spelen in Tokio, in de discipline die hem het liefst is, het mountainbiken. Maar op de agenda gaapte nu lang de leegte.

Extra zuur moet het hebben gevoeld dat het Wout Van Aert was, hersteld van een val in de Tour van 2019, die in Italië telkens de sterkste bleek. Na hun jarenlange felle tweestrijd in het veld, zijn hun namen nu ook op de weg aan elkaar geklonken. Met zijn winst in de Strade Bianche, Milaan-San Remo en woensdag de openingsetappe van het Critérium du Dauphiné, bezit de Belg het aura van onoverwinnelijkheid dat vorig jaar aan de Nederlander kleefde. Van der Poel kijkt op van diens prestaties. ‘Ik wist dat hij dit in zich had. Maar hij is van zover moeten terugkeren.’

Vader Adrie gelooft dat het nog goed komt. ‘Het kan niet op een jaar allemaal weg zijn.’ Een ‘vet resultaat’ kan de ommekeer betekenen. Een gelegenheid dient zich over een kleine twee weken aan: op 26 augustus is Van der Poel de kopman in de Nederlandse selectie op de EK in Plouay, Bretagne, Frankrijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden