Wedstrijdverslag EK Mountainbiken

Mathieu van der Poel ziet het zicht op Europees goud snel vervagen

Het werd ‘een dag zonder benen’ voor de man met de grote plannen. Mathieu van der Poel, de Nederlandse alleskunner uit het veldrijden, kwam naar Schotland om Europees kampioen mountainbiken te worden. Het pakte dinsdag totaal anders uit.

Mathieu van der Poel in actie op het cross-country mountainbiken op het EK in Glasgow. Foto -

Na een goed half uur koers beweegt er iets in de witte tent van de Nederlandse ploeg. Er ligt een gespikkelde mtb-fiets voor de ingang. Zo neergegooid. Op een klapstoel zit een jonge vent, lurkend aan een bidon. Hij zegt: ‘Mag ik iets droogs aantrekken?’ Op het pad naast de tent scheuren wedstrijdrijders voorbij. Stof stuift op.

De ogenschijnlijke verstekeling, een eenzame uitvaller op een verlaten plekje in de heuvels van Cathkin Braes Country, is Mathieu van der Poel. De dag die hij rood omcirkeld had in zijn volgepakte wieleragenda van het jaar werd een dag om snel te vergeten. Het was een jour sans, zoals de Fransen dat noemen. Het was niks, zou een teleurgestelde supporter hebben geroepen. Geen sap, maar pap in de benen.

VdP wast het gezicht, trekt een oranje truitje aan en treedt aan voor een interview zoals het de ware prof betaamt. De analyse: ‘Het was geen goede dag. Dit is niet waarvoor ik gekomen was. Waardoor dat komt, ik heb er geen antwoord op. Zou het echt niet weten. Ik voelde meteen na het vertrek dat de benen niet goed waren. Het ging al gauw te snel voor mij. Wat vreemd was: het werd alleen maar slechter en slechter. Ik heb wel eens vaker een slechte dag, maar in het mountainbiken wordt dat afgestraft.’

Olympisch kampioen

Van der Poel, 23, is nog altijd de wereld van het mountainbiken aan het ontdekken. Zijn bondscoach, ex-veldrijder Gerben de Knegt, spreekt zich onomwonden uit. Vooraf: ‘Mathieu is een potentieel olympisch kampioen. Hij is de man die Nino Schurter (olympisch kampioen, JV) kan uitdagen.’

De grootheid uit het Belgisch-Nederlandse veldrijden is een verrijking voor het mountainbiken, zegt de bondscoach. ‘We krijgen aandacht met zo’n grote naam in ons startveld. Dat is goed voor onze sport.’

De Knegt voorziet voorafgaand aan de krachtproef in de Schotse heuvels dat het een geschikt parkoers voor Van der Poel is. Het is technisch. Vertaald: veel stuurwerk, sprongetjes over rotsen, jumps over bulten. ‘En er zijn een aantal lange stukken waar Mathieu goed in is.’

Wielerraadsels

In de wedstrijd blijkt daar deze keer niets van. Van der Poel –  noch vader Adrie is mee, noch grootvader Poupou (Raymond Poulidor, JV) – kan niet mee in het hoge tempo. Het zijn de dagen die een renner in raadsels achterlaat. In februari had hij zo’n dag op de WK veldrijden. Hij kon opeens, na een glanzend seizoen in de wereldbekerwedstrijden, zijn Belgische aartsrivaal Wout van Aert niet aan en eindigde als derde.

De cyclocross duurt een uur, de MTB-koers anderhalf. Het is nog net weer een stap zwaarder en lastiger. ‘Voor mij is dit moeilijker dan veldrijden. Dat doe ik al sinds mijn jonge jaren. Daar ligt de snelheid iets hoger, er zijn minder klimmen, het is een andere techniek. Ik kan beter uit de voeten in de modder dan op rotsen.’

Dat moet veranderen in een jaar of twee. Veldrijden is niet olympisch, mountainbiken wel. In 1996 won de Nederlander Bart Brentjens in Atlanta de eerste gouden medaille op dat onderdeel. Die prestatie geldt als een uitdaging voor Van der Poel die zichzelf de tijd geeft de MTB onder de knie te krijgen. Hij is op de goede weg, vindt hij. ‘Ik heb al het podium gehaald, maar de aansluiting met de top heb ik nog niet echt gemaakt. Vooral bergop moet ik nog wat verbeteren.’

Alleskunner op bijles

In Glasgow ontbraken de twee onbetwiste toppers Nino Schurter en de Italiaan Gerhard Kerschbaumer, met wie Van der Poel in Val di Sole had geduelleerd. Hun absentie leek een onberispelijk uitzicht op Europese glorie te garanderen. Toen de Nederlander na twee ronden op 1.03 (als 24ste) doorkwam, wist hij genoeg. Afslaan naar de boxen, zoals dat in wielrennen heet. Toezien hoe de Zwitser Förster de kampioenstrui zou aantrekken.

De alleskunner uit Nederland moet nog wat bijleren in de tweede sport die hem zo’n kick geeft, omdat hij met zijn fiets kan spelen. Koersen op de weg – hij is ook Nederlands kampioen in die discipline - vindt hij in dat verband maar saai, maar zondag moet hij hersteld zijn om te laten zien dat hij ook op een wegparkoers uit de voeten kan. Daar kan hij wat schuilen in het peloton, tot de beentjes goed voelen.

Want tja, die weigerende benen: ‘Echt. Als ik vandaag met deze benen op de weg had gereden, zou het ook niets zijn geworden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.