Strade Bianche

Mathieu van der Poel rijdt iedereen in de vernieling op de witte wegen van Toscane

Zijn vader Adri moest ook toegeven dat zoon ‘Matje’ vorige week zondag in Kuurne-Brussel-Kuurne niet handig had gekoerst door 80 kilometer voor het einde vol in de aanval te gaan. Maar plezier hebben op de fiets, vindt alleskunner Mathieu van der Poel ook belangrijk. Luttele kilometers voor de finish in Kuurne strandde zijn spektakel. Als je op resultaat wilt rijden, doceerde Adri, ooit ook succesvol wielrenner, moet je je manier van koersen aanpassen.

Mathieu van der Poel (voor in beeld) en Julian Alaphilippe tijdens de laatste klim in Siena.  Beeld Cor Vos
Mathieu van der Poel (voor in beeld) en Julian Alaphilippe tijdens de laatste klim in Siena.Beeld Cor Vos

Zes dagen later, op een zaterdag in Toscane, naar boven rijdend op een onverharde, stoffige weg, deed Mathieu van der Poel precies dat. Het was op 12 kilometer van de finish in Siena, op het lege Piazza del Campo, bekend van Il Palio, de paardenrace. Van der Poel maakte deel uit van een uniek samengestelde kopgroep van acht renners. Daarin de laatste twee winnaars van de Tour de France, Tadej Pogacar en Egan Bernal, de huidige wereldkampioen op de weg Julian Alaphilippe en de nummers 1, 2 en 4 van het afgelopen WK veldrijden: Van der Poel, Wout van Aert en Thomas Pidcock.

Ze hadden er 172 kilometer opzitten, waarvan een derde over de ‘witte wegen’, verdeeld over elf op en neer gaande secties. Op de laatste plaatste Van der Poel zijn aanval, precies zoals hij het had gepland. ‘Ik kan dus ook slim koersen als het moet’, zei hij na afloop tegen de NOS. Alleen Alaphilippe en Bernal konden bij de Nederlander aanhaken en meteen was duidelijk: zij zouden straks in Siena het podium vormen.

Gedrieën reden ze door de stadspoort, wetende dat op 800 meter voor de streep de beslissing zou gaan vallen. Daar wachtte een geplaveide, smalle straat, de Via Santa Caterina, waar het liefst 16 procent omhoog ging. Vlak daarvoor zette Van der Poel zich op kop van het drietal, voerde het tempo op waarop Bernal afhaakte. Op het steilste stuk voelde Van der Poel dat hij ‘nog wat in de benen had voor een korte inspanning’. Zijn demarrage was zo krachtig dat Alaphilippe meteen de handdoek wierp. Even later klonk de juichkreet van Van der Poel door het uitgestorven toeristenstadje.

‘Alaphilippe zei dat hij zich niet helemaal sterk voelde’, zei hij meteen na afloop, ‘en ik geloofde hem’. Pikant, want eerder won de Fransman dezelfde wedstrijd door te veinzen dat hij er volkomen doorheen zat.

Wat Alaphilippe betreft moet de Strade Bianche de status van zesde Monument krijgen, zoals Milaan-SanRemo en de Ronde van Vlaanderen. Alle vijf de Monumenten hebben hun eeuwfeest allang achter de rug, maar de editie van de Strade Bianche die Van der Poel zaterdag als eerste Nederlander bij de mannen won, is pas de vijftiende.

Toch beschouwen de renners deze fotogenieke koers nu al als een klassieker, vergelijkbaar met Monument Parijs-Roubaix, die op 11 april voor de 119de keer wordt afgevlagd. De Noord-Franse kasseienstroken zijn in Toscane de grindwegen die appelleren aan de steeds populairder wordende gravelbike. Ook de ‘strade bianche’ vergen het uiterste van materiaal en techniek van de rijder: niet iedereen durft over een ijszee van kleine, losse steentjes hard te dalen. Mathieu van der Poel wel. De man die dit jaar op het strand van Oostende wereldkampioen veldrijden werd, zit dan te genieten op zijn fiets.

Van den Broek-Blaak rijdt een van haar beste koersen ooit

Ragfijn ploegenspel leverde de Nederlandse Chantal van den Broek-Blaak zaterdag de winst op in de Strade Bianche bij de vrouwen. De 31-jarige renner sprong 6 kilometer voor de finish in Siena weg uit een sterke kopgroep waarin de winnaars van de afgelopen vier edities zaten: Annemiek van Vleuten, Anna van der Breggen en de Italiaanse Elisa Longo Borghini. In die kopgroep ook: liefst drie ploeggenoten van SD Worx van Van den Broek-Blaak.

Het plan van die ploeg was om in de koers van 136 kilometer, waarvan 30 over onverharde wegen, de ene na de andere ploeggenoot een uitbraak te laten doen om de concurrentie af te matten. Van den Broek-Blaak kreeg alleen Longo Borghini van de Trek Segafredo-ploeg met zich mee. De Italiaanse nam over en de Nederlandse posteerde zich achter haar.

Een halve minuut achter het tweetal moesten de drie SD Worx-rijders, met nog 5 kilometer te gaan, een keuze maken. Of erop vertrouwen dat Van den Broek-Blaak in de laatste, zeer steile kilometer de sterke Longo Borghini kan volgen, of het gat naar het tweetal dichtrijden. Ze besloten tot een combinatie. Op 1 kilometer van de finish voor de groep ging wereldkampioen en SD Worx-rijder Van der Breggen op de pedalen staan. Mochten de twee koplopers stilvallen, dan kon zij eroverheen.

‘Normaal gesproken kan ik Elisa niet volgen op de klim, dus ik was superbang voor haar’, legde een stralende Van den Broek-Blaak na de finish uit. ‘Maar in de laatste kilometer voelde ik dat ze brak terwijl ik nog wat over had in de tank.’ Bij het 500 meter-bord plaatste de Nederlander een verschroeiende demarrage, die getuige het hoofdschudden waarmee ze winnend over de streep kwam ook haarzelf verbaasde.

Zeven tellen later volgde Longo Borghini en meteen daarachter kwam Van der Breggen over de finish, juichend voor haar ploeggenoot. Van Vleuten van Movistar, die de afgelopen twee keer in Siena had gewonnen, werd vierde.

‘We zaten met z’n vieren in een groep van elf. Natuurlijk moet jij dan het spel spelen’, legde de winnaar uit. ‘Ik was de eerste die wat probeerde, maar het was niet echt het plan dat ik zou winnen – een van mijn beste wedstrijden ooit.’

Chantal van den Broek-Blaak behaalde de winst op de Strade Bianche bij de vrouwen. Beeld AP
Chantal van den Broek-Blaak behaalde de winst op de Strade Bianche bij de vrouwen.Beeld AP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden