wedstrijdverslag ek veldrijden

Mathieu van der Poel frustreert Belgische concurrentie en pakt titel op het EK Veldrijden

Het veldrijden heeft bij Mathieu van der Poel minder gewicht dan vroeger. Toch was hij goed genoeg om in Italië de Europese titel te pakken en de Belgen de hielen te laten zien.

Mathieu van der Poel in actie. Beeld BELGA

De gezichtsuitdrukkingen blijken dan toch de ware krachtsverhoudingen weer te geven. Die van Mathieu van der Poel staat op strak, bijna ondoorgrondelijk. Die van de Belgen, liefst vijf in getal: vertrokken, scheef.

Want zo pakt het zondagmiddag uit op de Europese kampioenschappen veldrijden in Silvelle, noordwestelijk van Venetië. De Nederlander heeft aan het eind van de wedstrijd, zeven ronden van 3 kilometer, nog net genoeg jus in de benen om de blauwe armada, die hem in de tang wilde nemen, af te schudden.

Op de streep heeft hij drie seconden voorsprong op Eli Iserbyt, 22 jaar nog maar en in Italië de taaiste van het hele Vlaamse stel. Laurens Sweeck pakt het brons. Het is de derde achtereenvolgende Europese titel voor de tweevoudig wereldkampioen. Thuis moet de legplank met kampioenstruien zo langzamerhand beginnen te kraken.

Het was voor Van der Poel nota bene nog maar zijn tweede race in het veldritseizoen.  Pas vorige week in Ruddervoorde maakte hij zijn rentree in het circuit. Hij had wat tijd genomen om te herstellen van slopende maanden, gevuld met voorjaarskoersen, mountainbiken en het WK op de weg, eind september in Yorkshire. Hoewel hij slechts vier keer op de crossfiets had gezeten, won hij in het West-Vlaamse slijk meteen met overmacht, waar toch op een strijd was gerekend met de tot dan dominant rijdende Iserbyt en wie weet met de jonge Brit Thomas Pidcock.

athieu van der Poel in actie tijdens het EK veldrijden in het Italiaanse Silvelle. Beeld ANP

Geen lekker gevoel

Maar, zei hij na zijn zege, het lekkere gevoel was er nog niet. Versnellingen kon hij alleen maar beantwoorden door zijn eigen tempo aan te houden en de techniek kon beter. Dat hij de twee youngsters op grote achterstand zette, vertekende volgens hem de werkelijkheid. Die hadden de ‘verschrikkelijke’ Koppenbergcross nog in de benen zitten - hij beleefde er zelf vorig jaar een complete offday.

Zo ouderwets gemakkelijk als het oogde in Ruddervoorde, gaat het in Italië allerminst. Van de verwachte loodzware race in de modder komt het niet. Op het vlakke parcours, met een duizelingwekkende hoeveelheid krappe bochtjes, hadden de voorgaande categorieën renners droge sporen in de blubber gereden. ‘Het was moeilijk om het verschil te maken’, oordeelt Van der Poel na afloop.

Hij rijdt voortdurend in het gezelschap van Belgen, vooral in dat Van Iserbyt, maar ook Michael Vanthourenhout en Quinten Hermans blijven in de buurt. In een latere fase sluiten Sweeck en de eerder weggereden Toon Aerts aan. De vraag lijkt bij zijn belagers op het voorhoofd geschreven: waar slaat hij toe? Hoe goed is hij nu werkelijk? Van der Poel: ‘Ik was niet top. Ze hebben het me niet gemakkelijk gemaakt.’

Hij plaatst twee keer een versnelling, meteen in de eerste ronde en halfweg. Het was, zegt hij, vooral om zichzelf eens te testen. Iserbyt c.s. klampen weer aan, maar hun pogingen om Van der Poel echt op de proef te stellen, ogen nooit overtuigend en tasten bovendien de reserves bij de eigen landgenoten aan.

Mathieu van der Poel komt over de finish op het EK veldrijden en wordt voor de derde keer op rij Europees kampioen. Beeld ANP

Vrijwel altijd beziet de Nederlander vanaf de tweede plek de gebeurtenissen. Hij besluit dat hij niet meer alleen op avontuur gaat. Daarvoor ontbreekt de sterkte. Hij vertrouwt erop dat hij in de finale de beste zal blijken – meermaals leverde hij het bewijs dat ergens in zijn gestel altijd wel een eindschot zonder weerga schuilgaat. Op bijna anderhalve ronde voor het einde schroeft hij het tempo fors omhoog en hoewel hij na een sprong terug in het zadel niet onmiddellijk zijn pedalen vindt, houdt hij de standvastig  tegenstribbelende Iserbyt op minder dan een handvol seconden achterstand.

De Europese titel ten spijt, zijn alleenheerschappij in veld en bos zal dit seizoen niet zo allesverzengend zijn als vorig jaar, toen hij 32 van de 34 wedstrijden won. Alleen het WK, begin februari in Zwitserland, telt echt. Het belang dat hij inmiddels hecht aan het rijden op de weg en zijn droom om olympisch kampioen op de mountainbike te worden, dwingen hem om in de winter wat zuiniger te rijden. ‘Het is een beetje tegen mijn natuur’, zei hij nog voor het EK tegen de NOS, ‘maar het is wel nodig. Het is rendabel om het zo aan te pakken’. In de wereld van Van der Poel betekent het dat hij niet per se met meer dan een minuut voorsprong hoeft te winnen, maar dat 20 seconden ook volstaan. Of drie, zoals in Silvelle, dat is ook best.

Titel vrouwen voor Kastelijn

Bij de vrouwen eiste Yara Kastelijn de Europese titel voor zich op. De 22-jarige veldrijdster uit Neerkant sloeg al in de eerste ronde een gat en hield aan de finish 12 seconden over op haar naaste belager, de Italiaanse Eva Lechner. De vorige kampioen, Annemarie Worst, werd op 26 seconden derde. De overmacht van de Nederlandse vrouwen weerspiegelde zich ook in titels bij de beloften (Ceylin del Carmen Alvarado) en de junioren (Puck Pieterse).

Kastelijn maakte de afgelopen weken al indruk met zeges in de crossen van Gavere en op de Koppenberg. Pas een jaar geleden koos ze voluit voor het veldrijden, de discipline waarin ze al Nederlands kampioen bij de junioren en de jeugd was geweest. Aan een intermezzo van enkele jaren op de weg beleefde ze weinig plezier. Ze besloot zich aan te sluiten bij een Belgische veldritploeg, Steylaerts 777, onder leiding van tweevoudig wereldkampioen Bart Wellens, en sindsdien doet ze mee voor de grote prijzen.

Al in de eerste honderden meters van het parcours voelde ze zondag dat zij de sterkste was in de race. ‘Vanaf dat moment heb ik besloten vol gas te geven.’ Wat haar volgende doel was, luidde de vraag. ‘Ik heb alles eigenlijk al gehaald.’ Nou, ja, het WK, dat was misschien nog wel iets.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden