Marokkaans sprookje zonder happy end

De Marokkaanse tennisdroom is voorbij. Enkele dagen en nachten lang is in het Noord-Afrikaanse land met volle teugen genoten van drie landgenoten die aan de andere kant van de wereld bij de Australian Open in Melbourne furore maakten....

Het was de eerste keer dat twee tennissers uit Marokko doordrongen tot de kwartfinales van een Gramdslamtoernooi. Het hadden er zelfs drie kunnen zijn als Karim Alami niet uit zijn concentratie was gebracht door de geboorte van zijn zoon. Hij verloor in de derde ronde van de (gisteren door de Zweed Magnus Norman uitgeschakelde) Duitser Nicolas Kiefer.

Na hun opzienbarende optreden in Melbourne hopen de drie dat iemand in Marokko het initiatief zal nemen om voor hen een fatsoenlijke thuisbaan aan te leggen. 'Maar wat er ook gebeurt', zei El Aynaoui na zijn uitschakeling, 'Wij zullen ons deze week nog lang heugen.' Hij ziet door het succes van het drietal ook de mogelijkheid dat Marokko zich kwalificeert voor de hoofdgroep van het Daviscup-toernooi.

El Aynaoui stond stijf van de stress bij zijn eerste kwartfinale in een Grand Slam. In de eerste twee sets raakte hij amper een bal. Pas in de derde set produceerde hij prachtige forehandwinners en sloeg hij aces van boven de 200 kilometer per uur. Een bedreiging voor Kafelnikov, tweede geplaatst, vormde hij nooit. De tiebreak won de Rus met 7-4.

Kafelnikov mag zichzelf graag vergelijken met een goede fles wijn, die beter en beter gaat smaken. De 25-jarige Oost-Europeaan golft beter dan ooit, skiet als de beste en raakt de tennisballen in Melbourne met de dag beter.

Maar Kafelnikov, die met tennis ruim dertig miljoen gulden heeft verdiend, is realistisch. Hij beseft dat er twee spelers zijn die hem in principe de baas kunnen blijven: Sampras en Agassi. 'Gelukkig valt eentje af in de volgende ronde. En de winnaar kan in de finale een slechte dag hebben', grijnsde hij na zijn zege op El Aynaoui.

In de halve finale moet Kafelnikov het opnemen tegen Magnus Norman. De als twaalfde geplaatste Zweed had na een zwakke start betrekkelijk weinig moeite met Nicolas Kiefer: 3-6, 6-3, 6-1, 7-6. De andere halve eindstrijd gaat tussen de Amerikaanse toppers Agassi en Sampras.

Kiefer ging tegen Norman aan zijn eigen zenuwen ten onder. De man, die weigert voor de Duitse Daviscup-ploeg te spelen, begon sterk (6-3), maar was daarna niet opgewassen tegen het gevarieerde spel van de Zweed, die in de tweede en derde set oppermachtig was en het in de vierde set op een tiebreak liet aankomen (7-4 na een achterstand van 1-3).

'Ik erger me over deze nederlaag', keek Kiefer terug. 'Ik weet dat ik dicht bij de top zit. Ik heb op de deur geklopt, maar er werd nog niet opengedaan. Dat is volgens mij slechts een kwestie van tijd.'

Voor Martina Hingis kent het tennispark in Melbourne geen geheimen. Op de banen bij haar landhuizen in Zwitserland en het Amerikaanse Florida ligt dezelfde onderlaag. In de Australische stad is de negentienjarige nummer één van de wereld sinds 1997 ongeslagen in het enkel- en dubbelspel. Woensdag behaalde ze haar 26ste opeenvolgende overwinning. In de kwartfinale stond ze in 45 minuten twee games af aan Aranxta Sanchez, dertiende geplaatst: 6-1, 6-1.

Sanchez, met vier Grandslam-zeges toch niet de eerste de beste, maakte slechts 26 punten. Het was haar dertiende nederlaag op rij tegen Hingis, van wie ze alleen de eerste partij won, in Hilton Head 1996 tegen de toen vijftienjarige Hingis.

In de halve eindstrijd staat Hingis tegenover een andere bekende uit Spanje, de als tiende geplaatste Conchita Martinez. De 27-jarige baseliner uit Barcelona was in de marathon van 2 uur en 35 minuten een tikkeltje vaster dan haar drie jaar jongere opponente Jelena Likovtseva uit Alma Ata: 6-3, 4-6, 9-7. Op 6-5 verzuimde Martinez toe te slaan op twee matchpunten.

Martinez bereikte in haar 38ste Grand Slam voor de tiende keer de beste vier. De laatste maal was bij de Australian Open van 1998, toen ze in de finale verloor van Hingis. Het hoogtepunt in haar lange carrière, ze werd in februari 1988 prof, lag in de zomer van 1994 toen ze verrassend Wimbledon op haar naam bracht.

Tegen Likovtseva, voor het eerst kwartfinaliste bij een Grand Slam, voelde Martinez zich nooit op haar gemak. 'Ik was moe', bekende ze, 'en had weinig trek in lange rally's.' Maar voor Hingis is ze absoluut niet bang, zo verklaarde ze. Omgekeerd ligt Hingis allerminst wakker van Martinez. 'In de halve finale zal Martinez zich weer moe voelen. Ik vind het heerlijk om tegen haar te spelen. Tegen beide Spaansen eigenlijk', zei ze lachend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.