Reportage

Marianne Vos: 'Ik stond stil en de rest ging door'

Het WK veldrijden, een jaar geleden, was haar laatste grote koers. Nadien stond 2015 in het teken van herstel. De vrouw die alleen kon winnen, was stuk. Hoe heel is Marianne Vos nu?

Marianne Vos (midden en op de foto op de achtergrond) en Anna van der Breggen hebben pret tijdens presentatie van het wielerteam van Rabobank Liv. Beeld Klaas Jan van der Weij
Marianne Vos (midden en op de foto op de achtergrond) en Anna van der Breggen hebben pret tijdens presentatie van het wielerteam van Rabobank Liv.Beeld Klaas Jan van der Weij

'Last but not least', zegt de gastheer wanneer wielrenster Marianne Vos het podium betreedt. De afgelopen tien jaar zou dat een holle beleefdheidsfrase zijn geweest. Vanzelfsprekend was Vos niet de minste, integendeel zelfs. Maar vandaag is ze het in letterlijke zin.

Het is vertrouwd en toch bijzonder om Marianne Vos op sportcentrum Papendal haar opwachting te zien maken bij de presentatie van haar wielerploeg. Als één topsporter zich het afgelopen decennium een vaste waarde mocht noemen, was zij het wel. Sinds 2008 won Marianne Vos jaarlijks een wereldtitel en meestal meer dan één. Maar vorig jaar kwam opeens de klad in die regelmaat.

Blessures begonnen haar parten te spelen. Rond deze tijd moest Vos daarom vorig jaar genoegen nemen met brons op het WK veldrijden. Op het erepodium glimlachte ze, maar God hoorde haar knarsetanden.

Het laatste jaar in de kleuren van Rabo

Voor de twintigste en laatste keer begint en wielerploeg in het oranje en wit van de Rabobank aan een nieuw seizoen. De jongeren- en de vrouwenploeg presenteerden zich woensdag als zodanig in Arnhem. Er werd vooral in dankbaarheid teruggeblikt. 'Er dreigt een groot gat te vallen', aldus trainer Nico van Hest. Dankzij de bank was de vijver met talenten groot en kon het Nederlandsen wielrennen altijd rekenen op voldoende aanwas aan profs. Teammanager Eric van den Boom is ervan overtuigd dat het gat wordt opgevuld. 'We houden in elk geval vast aan de huidige doelstellingen.' De flankerende geldschieters blijven het wielrennen trouw, in tegenstelling tot hoofdsponsor Rabobank die ernstig moet bezuinigen. Ook de vrouwenploeg is de moed niet in de schoenen gezonken. 'Concreet is er nog niets, maar het komt vast goed', zegt Marianne Vos. Halverwege het seizoen hoopt ze zekerheid te hebben. 'Het moet niet op het laatste moment aan komen.'

Niet verder dan de bakker

Het was ook laatste deelname aan een prominente wedstrijd. 'Ik stond stil en de rest ging door', zegt ze. De blessures waren als een rood licht. Roofbouw had haar lichaam uitgeput. Ze moest ophouden het uiterste van zichzelf te vergen. 2015 werd een jaar van wandelen en zwemmen. Op de fiets ging het niet verder dan de bakker om de hoek.

Voor een vrouw wier geluk te vinden was op een racezadel moet dat een enorme opgave zijn geweest. Dat was het ook, maar het heeft haar verder geholpen als mens. 'Ik kon mijzelf altijd ophangen aan mijn waardigheid als wielrenster. Dat was makkelijk', zei Vos zaterdag in het AD. 'Ik kwam erachter dat ik er ook, niet als wielrenster, mag zijn.'

Hier in Papendal zit ze er ontspannen bij. Marianne Vos lijkt zen geworden. Praat in alle rust over het jaar dat haar comeback moet inluiden. Telt haar zegeningen, maar rekent zich nog niet rijk. Vanzelfsprekend zal wielrennen, hoe dan ook, nooit meer zijn.

Eerst fit dan pas Rio

Normaal gesproken zou ze nu, gevraagd naar haar doelen, meteen naar de Spelen hebben verwezen. Maar Rio is nu slechts een stipje aan de horizon. 'Mijn doel is eerst weer helemaal fit te worden. Als dat eenmaal zo is, zie ik wel weer verder.'

Vier wielrensters zullen er namens Nederland van start gaan en het is niet gezegd dat Marianne Vos tot dat kwartet behoort. Alle begrip daarvoor. Vos vindt niet dat ze een streepje voor heeft. 'Ik heb geen zin in cadeautjes. Ik moet er wel iets te zoeken hebben.'

Het zware parcours is haar normaal gesproken op het lijf geschreven. Maar dat moet het eerst weer worden, normaal gesproken.

Twee maanden geleden heeft Marianne Vos met de nationale ploeg voor het eerst weer een trainingsstage afgewerkt in Zuid-Afrika. Met haar eigen ploeg gaat ze nu in Spanje opnieuw kilometers afleggen. Het verloop daarvan zal duidelijk maken wanneer haar comeback concreet wordt. 'Ik doe het stapje voor stapje. Maar ik denk binnen afzienbare tijd weer wedstrijden te rijden.'

Geen tijdsruk

Alsof het een filosofische les is zegt ze: tijdsdruk is iets wat je jezelf oplegt. 'Ik kijk gewoon wat er mogelijk is.'

Tijdens haar afwezigheid hebben de collega's Anna van der Breggen en Pauline Ferrand Prevot zich ontwikkeld tot meer dan waardige plaatsvervangers. Moet ze haar plek in de hiërarchie heroveren? 'Zo hebben we nooit gedacht. De wedstrijd wijst uit wie de kopvrouw is. Het is alleen maar goed dat we in de top breder zijn geworden.'

De ploeg is haar lief. Er zijn Vos de afgelopen maanden wel aanbiedingen gedaan, maar die heeft ze terzijde gelegd. Ze heeft zelfs haar eigen belangenbehartigers aan het werk gezet, op zoek naar een nieuwe geldschieter. Nee, de honger is nog lang niet gestild. 'Ik begin graag nog aan een nieuwe olympische cyclus van vier jaar.'

Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden