Marianne Vos komt over de finish van de Scheldecross © BELGA

Marianne Vos achtste bij eerste veldritwedstrijd van het seizoen: 'Ik moet duidelijk van verder komen dan vorig jaar'

Het contrast kon bij de Scheldecross zaterdag haast niet groter: de warme zandstranden aan de westkust van Australië tegenover de halfbevroren zandbak aan de oever van de Schelde, met aan de horizon de Antwerpse havenindustrie. Na een aantal weken trainingskamp in Perth stond Marianne Vos (30) voor het eerst dit seizoen weer aan de start van een veldritwedstrijd. Ze heeft dit seizoen maar één doel: het WK in Valkenburg op 3 februari. Dat Vos kansloos achtste werd, was dan ook geen reden tot paniek.

Nee, het ging nog niet vanzelf, gaf Vos na afloop toe. Maar het was lekker om weer door de modder te fietsen. Te klauteren door het zand. Het blubber tot achter de oren. Even leek het nog alsof ze wonderbenen had, toen ze de eerste ronde meteen brutaal het wiel van de Vlaamse wereldkampioen Sanne Cant koos. Maar daarna was al snel de adem op. In de achtervolging maakte ze nog een aantal 'domme' stuurfoutjes. Ze eindigde op ruim twee minuten van winnares Cant.

Vos had in Australië al wat uren op de crossfiets door het bos gereden. 'Maar ik moet duidelijk van verder komen dan toen ik hier vorig jaar meteen vierde werd. Toen was ik echt onverwacht goed. Ik had er eerlijk gezegd wel op gerekend dat ik tijdens mijn eerste wedstrijd nog niet met de beste rensters mee zou kunnen', relativeerde ze direct na de finish.

Vorig jaar begon op dezelfde plek in Antwerpen een glorieus veldritseizoen. Vos koerste na bijna twee jaar geen veldritwedstrijd te hebben gereden weer als vanouds: met lef, aanvalslustig en met de overtuiging van een kampioen. Ze won uiteindelijk acht van de twaalf wedstrijden waar ze aan de start verscheen. De belangrijkste verloor ze: het WK in het Luxemburgse Bieles werd in de slotronde beslist door Cant.

Alles staat voor Vos daarom dit veldritseizoen in het teken van het WK in eigen land. Daar wil ze revanche nemen op Cant. Haar achtste wereldtitel winnen voor het thuispubliek. 'De cross kriebelt', had Vos in aanloop naar de Scheldecross gezegd. Bij Vos kriebelt de cross altijd. Hoe kan het ook anders. Vos is de koningin van de cross. In de Vlaamse pers dook ze in krantenkoppen op als 'de vrouwelijke Eddy Merckx' - omdat in België uitzonderlijke wielerprestaties altijd langs de Merckx-meetlat gelegd worden.

Ik had er eerlijk gezegd wel op gerekend dat ik tijdens mijn eerste wedstrijd nog niet met de beste rensters mee zou kunnen

Marianne Vos

Wereldkampioen

Vos werd zeven keer wereldkampioen in het veldrijden, daarnaast won ze ook nog olympische gouden medailles op de baan en op de weg. Een ongekend palmares, maar alleenheerser in het vrouwenwielrennen is de geboren Brabantse al lang niet meer. Neem de afgelopen twee jaar: goud tijdens de Olympische Spelen van Rio de Janeiro was er voor Anna van der Breggen, de wereldkampioen tijdrijden heet Annemiek van Vleuten en de WK-winst bij de wegwedstrijd was voor Chantal Blaak. Vos werd nog wel Europees kampioen op de weg.

Vos kiest de komende weken haar wedstrijden zorgvuldig uit. Het relatief korte seizoen is een bewuste keuze. Vos moet luisteren naar haar lichaam, weet ze inmiddels. Dat had ze jarenlang niet gedaan, tot ze in 2015 ineens fysiek leeg was. Opgebrand. Ze herstelde niet meer. Overtraind was de diagnose. In medische termen: non functional overreaching.

Het was een nachtmerrie voor de fanatieke Vos. Baantjes zwemmen met bejaarden in plaats van zichzelf afbeulen in de bossen. Toen ze in 2016 haar rentree maakte stond ze ineens in de schaduw van Van der Breggen en Van Vleuten. Ze deed haar werk als knecht in de wegwedstrijden in Rio en tijdens het WK in het Noorse Bergen.

Marianne Vos als knecht, het is een rol die ze prima vervult. En ze is blij dat het in het vrouwenwielrennen niet meer om één of twee namen draait. Het motiveert haar alleen maar meer om te bewijzen dat ze nog bij de wereldtop hoort.

'Ze is ook pas dertig', zegt Jeroen Blijlevens, haar ploegleider bij WM3, waarmee ze op de weg fietst. 'Ze weet precies wat ze wel en niet kan. Het veldritseizoen deelt ze bijvoorbeeld voor het grootste deel zelf in. Ze heeft zo veel ervaring. De komende wedstrijden is het voor haar vooral hardheid op doen. Met de basisconditie zit het wel goed.'

Of ze nog andere wedstrijden dan het WK in haar agenda heeft omcirkeld die ze graag zou willen winnen? Vos lacht, een twinkeling in de ogen: 'Nee.'

Ze weet precies wat ze wel en niet kan. Het veldritseizoen deelt ze bijvoorbeeld voor het grootste deel zelf in

Jeroen Blijlevens, ploegleider bij WM3