Marc Wilmots is hard voor zijn spelers, en hard voor de pers

Het is zaterdagavond. Marc ­Wilmots monstert zijn troepen, terwijl hij zijn broodje hamburger rijkelijk belegt. Zijn spelers zitten op het golfresort Le Pian-Médoc bij hun gezin of vriendin. Ze ­lachen, ze dollen. Er wordt gegrapt en gegrold.

De Belgische bondscoach Marc Wilmots tijdens de persconferentie voor het treffen met Ierland, afgelopen vrijdag.Beeld Getty

Toch wel een goed idee, zo'n barbecue. Geen alcohol erbij, woensdag wacht Zweden. Wel even ontspannen, nagenieten na die prachtzege op Ierland. Wat duurde het lang, tot die 1-0 van Lukaku viel. De spanning greep hem soms naar de keel. Zijn witte overhemd kon na de wedstrijd ­direct naar het vuilnis. Het was doorweekt. De spelers maakten er achter zijn rug grappen over, stond er in de krant. Dat Wilmots zo veel zweette, dat ze het maar vies vonden. En dan zat hij nog niet eens aan zijn edele delen, zoals zijn Duitse collega Löw.

De bondscoach der Belgen had zich zorgen gemaakt, grote zorgen. Hij had het aan niemand verteld. Niet op de dagelijkse perspraatjes, die je ­beter persgevechtjes kon noemen. Dagelijks schoof hij aan.

Zondag was hij eens niet gegaan. Na de winst op Ierland vertelde zijn trouwe assistent Vital 'Brommerke' Borkelmans hem dat Nederlandse journalisten hadden gezegd dat geen enkele bondscoach dagelijks persco's geeft. Dat zelfs Van Gaal dat niet deed.

Brommerke

Waarom heeft zijn perschef hem dat niet verteld? Wilmots kijkt naar Borkelmans, die zoals altijd naast hem zit. Als hij Brommerke toch niet had. Het doet toch wel wat met je, de toorn der natie. Wilmots had tegen de pers gezegd dat hij niets leest. Maar hij leest natuurlijk alles. Alle drek die over hem is uitgestort. Zelfs voor een kampfschwein (Wilmots' bijnaam, red.) was dat wat veel.

Wilmots had zijn eigen gevoel geparkeerd en de aanpak van zijn oude coach Huub Stevens gekopieerd. Autoriteit naar de pers uitstralen. En naar zijn spelers. De baas blijven. Ook al schreven de kranten dat hij ze meer invloed gaf. Niemand had invloed! Alleen van Brommerke nam hij wat aan.

Counterploeg

Vertrouwen geven, dat werkt niet bij vedetten. Die voelen zich toch al het patronneke. Hij had geprobeerd Eden Hazard extra vertrouwen te geven door hem de aanvoerdersband te geven, Kevin De Bruyne uitgeroepen tot zijn nummer 10 en Romelu ­Lukaku tot zijn spits. In allerlei systemen had hij zijn ploeg gegoten om het zijn drie vedetten naar de zin te maken. Maar in de voorbereiding bleven ze matig.

Ach, dat waren oefenwedstrijden, had Wilmots ze nog beschermd in de pers. Maar tegen Italië, toen het er om ging, kreeg hij niets terug. Oké, De Bruyne stond aan de zijkant. Maar hij had juist gehoopt dat die wat meer in de luwte tot zijn beste spel kon komen. Bij Manchester City speelde hij daar toch ook? De Bruyne en Hazard waren telkens naar binnen gekomen en liepen elkaar in de weg, terwijl de Italiaanse backs Darmian en Candreva naar hartenlust konden opstomen. Lukaku kreeg weinig ballen, maar nondeju, 'Big Rom' deed er ook weinig aan om dat te veranderen. Alleen maar bezig met goals. Hij had hem flink de maat genomen in de pers. Goddank had hij die andere spitsen in de selectie.

Was ook al commentaar op gekomen. Wilmots kon het nooit goed doen. Vooral niet bij Het Laatste Nieuws, de grootste krant van het land. Tijdens de persconferentie na de eclatante zege op Ierland hadden ze het bij die krant gewaagd te stellen dat zijn ploeg een counterploeg was geworden. Wilmots had gewacht met antwoorden en toen kalm met de neus in de lucht gesteld dat zijn ploeg wel degelijk ook het spel kon maken. Zo, dat was waardig, dat was klasse.

Beeld Getty

Omhelzing

Daarna vroeg een buitenlandse journalist hoe Mister Wilmots omging met de kritiek. Toen was hij losgegaan. Eerst geblaft dat het hem niets interesseerde, de negativiteit, daarna gezegd dat er een man in de zaal zat die hem al vier jaar probeert weg te schrijven. Dat deed die journalist van Het Laatste Nieuws toch?

Later ging het over Lukaku en had Marc Wilmots bijna tranen in zijn ogen. De strijd die hij met hem had gevoerd, dag in dag uit. Hem eerst geprikkeld in de media, hem vergeleken met de Roemeense spits die wel zijn gat uit zijn broek liep tegen het Franse elftal.

Een dag na die kritische noot had Wilmots hem stoer aangesproken. Of Lukaku nog iets te zeggen had. 'Ja, coach, ik wil naar de volgende ronde. No matter what.' Dat had hij weer wat aangedikt voor de pers, dat het ­Lukaku niet had uitgemaakt wie er speelde.

Jammer dat Lukaku dat verklapte na België - Ierland. Maar die omhelzing, hè. Die zei genoeg.

Wilmots tijdens de wedstrijd tegen Ierland.Beeld AFP

Bakzeil halen

Lukaku was hem in de armen gevlogen na zijn eerste van twee doelpunten. Goed, eigenlijk was hij op weg naar zijn broertje Jordan. En naar assistent-trainer Erwin Lemmens. Die had na de 0-2 tegen Italië de good guy gespeeld. Was de hele tijd met de spitsen gaan afwerken, had Lukaku geprezen na elk doelpunt op de training.

Wilmots wist: maandag zouden de kranten bakzeil moeten halen. Al had hij alweer opgepikt dat Aad de Mos in een reactie vooral zichzelf feliciteerde, omdat hij en Marc Degryse allang hadden geroepen dat België zo aanvallend moest spelen zoals tegen Ierland.

Degryse, dat was ook een fraaie. Zat je dan jarenlang mee in de kleedkamer, je streed voor hetzelfde doel. Nu heult hij met de vijand als analyticus van Het Laatste Nieuws.

Wilmots had hem er wel eens op aangesproken. Degryse had gezegd: 'Joh Marc, was jij zelf niet de voornaamste criticaster van Vandereycken toen die bondscoach was en jij analyticus?'

Touché. Maar, voilá, die drie prachtdoelpunten van vanmiddag vlogen toch maar mooi de wereld over. Goed voor het zelfvertrouwen, goed voor zijn cv. Wilmots weet ook: verliezen van Zweden en iedereen is dit weer vergeten.

Zo maar weer vast wat beelden bekijken met Brommerke. Met een stiekem pintje erbij.

De Belgische bondscoach Marc Wilmots tijdens de persconferentie voor het treffen met Ierland, afgelopen vrijdag.Beeld Getty
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden