ManUnited kwakkelt verder, verliest ook van Bournemouth

Manchester United heeft weer verloren. Na VFL Wolfsburg bleek ook Bournemouth te sterk voor het kwakkelende team van Louis van Gaal. In een zinderende wedstrijd werd het 2-1 voor de ploeg die een straatwaarde van 2.5 miljoen pond heeft, een procent van de gasten uit Manchester.

Duel tussen Simon Francis van Bournemouth (links) en Nick Powell van Man Utd. Beeld getty

Het kan stormen in het Dean Court van Bournemouth, een badplaats aan de Engelse zuidkust. Letterlijk. De cornervlag stond strak toen Junior Stanislas in de tweede minuut van de wedstrijd tegen Manchester United een hoekschop nam. Tot ieders verbazing krulde de bal, via de handen van de verraste David de Gea en de binnenkant van de paal, de kruising in. De promovendus ging door waar het vorige week gebleven was toen het Chelsea op Stamford Bridge met 1-0 had verslagen. Op de bank trok Louis van Gaal, amper bijgekomen van de uitschakeling in de Champions League, grijs weg.

Bij de oudere aanwezigen in het kleine stadionnetje moeten de gedachten terug zijn gegaan naar 1984 toen hun club, geleid door de volksjongen Harry Redknapp en dobberend in de derde divisie, het Manchester United van Arnold Muhren, Ray Wilkins en Norman Whiteside met 2-0 uit de beker kogelde. De ploeg van Van Gaal kwam echter goed terug in de wedstrijd. Een paar minuten na de openingstreffer waren er twee heldhaftige reddingen van doelman Artur Boruc voor nodig om de voorsprong te handhaven, op inzetten van Marouane Fellaini en Paddy McNair.

United, eindelijk weer eens spelend met slechts een verdedigende middenvelder, bleef komen, alsof het per se wilde bewijzen dat het niet 'boooooring' was. Vijf van de laatste tien wedstrijden waren in een 0-0 geëindigd. Ter vergelijking: in de laatste twee seizoenen onder Alex Ferguson was deze stand geen enkele keer op het scorebord verschenen. Bij het scheppen van goede kansen werd de formatie van een kwart miljard soms geholpen door de gastheren, bijvoorbeeld toen uitblinker Stanislas de bal blindelings terugspeelde. De tegenvallende Anthony Martial verzilverde het cadeautje niet.

De avonturen voorin gingen gepaard met zwak verdedigen. McNair speelde onzeker, Daley Blind had het lastig tegen de snelle Joshua King en ook op rechts beleefde Guillermo Varela een moeilijke middag. Na twintig minuten kon Stanislas alleen op De Gea afgaan, maar de Spaanse doelman plukte de bal van diens weifelende voeten. Even later betaalde de thuisploeg de prijs. Michael Carrick speelde de bal diep op Memphis Depay, wiens inzet werd gekeerd door Boruc, maar Fellaini wist al struikelend de gelijkmaker te scoren. Het spel bleef op en neer golven. Een 'itchy bum game', zo zou Van Gaal het noemen.

Beeld photo_news

Van Gaal baalt van nederlaag

'Dit een een slecht moment om te verliezen', besefte Van Gaal. 'Het was na afloop ook erg stil in de kleedkamer. Maar we moeten gewoon doen wat we moeten doen. Of we verliezen of winnen, we moeten ons goed voorbereiden op de volgende wedstrijd. Dat moet ons doel zijn, al is dat een stuk moeilijker als je twee keer op rij verliest.'

Beeld getty

Ziekenboeg

Na rust gingen de ploegen lustig verder, maar het was vooral de nummer 17 van de competitie die gevaarlijk was. In de 54e minuut verloor Blind zijn plaaggeest King uit het oog bij een hoekschop, hetgeen fataal bleek te zijn. Het bleef kansen regenen en bij United was vooral de lange, sterke Fellaini gevaarlijk. Des te groter was de verbazing dat Van Gaal uitgerekend de Belg, vaak een pinchhitter, naar de kant haalde. De wissel was typerend voor Van Gaals koppigheid. Tegen Wolfsburg had hij alom verbazing gewekt door de Juan Mata te wisselen voor dezelfde Powell.

Het hielp weinig. De jonkies van Van Gaal bleken niet opgewassen tegen de kracht, de werklust en het enthousiasme van de Cherries van Eddie Howe, een team dat 2.5 miljoen pond heeft gekost. De positie van Van Gaal is hierdoor weer een stukje zwakker geworden. Alleen de eigenaren van de club, de Glazers, zijn nog tevreden over hem. De koers van het aandeel is vier pond hoger dan bij het vertrek van David Moyes. In de kranten worden al de namen van mogelijke opvolgers genoemd, zoals Carlos Ancelotti of Ryan Giggs, zijn rechterhand (die ook in de belangstelling staat van Swansea City).

Het opmerkelijke van deze middag was dat Van Gaal, ondanks een goed gevulde ziekenboeg, ervaren krachten als Morgan Schneiderlin, Phil Jones en Ashley Young op de bank hield. Hij geeft jonge spelers een kans en is duidelijk bezig met de verre toekomst, met zijn erfenis. Maar zoals Alan Hansen ooit zei: 'you don't win anything with kids'. Ferguson bewees toen het tegendeel, maar dat zal nu niet gebeuren. Voor de wedstrijd had Van Gaal beweerd dat het winnen van bekers en titels geen automatisme is voor de bewoners van Old Trafford. Men moet maar wennen aan middelmatigheid.

Het vrijuit spelende Bournemouth heeft daar geen boodschap aan. Na Chelsea is nu Manchester United aan de zegekar gebonden. Uit de luidsprekers van het uitzinnige Dean Court klonk na afloop de stem van Freddie Mercury. Don't stop me now / I'm having such a good time. Van Gaal kreeg dat niet mee. Hij was, met zijn onafscheidelijke klembord, heel snel naar de catacomben gelopen, om zijn wonden te likken. Bij de persconferentie, echter, bleef hij positief. 'De youngsters hebben goed gespeeld. We domineerden de eerste helft maar in de tweede hadden we moeite met die King.'

Die 23-jarige King, een product van de jeugdopleiding van Manchester United, kwam afgelopen zomer transfervrij van Blackburn Rovers.


Beeld ap
Beeld reuters
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden