Marouane Fellaini van Manchester United schiet op doel tijdens de wedstrijd tegen Chelsea. Rechts: tegenstander N'Golo Kanté.
Marouane Fellaini van Manchester United schiet op doel tijdens de wedstrijd tegen Chelsea. Rechts: tegenstander N'Golo Kanté. © AFP

Manchester United loopt zich stuk op de muur van Chelsea en verliest met 1-0

Onder José Mourinho was Stamford Bridge al een onneembare vesting. Zondag kwam hij met Manchester United op bezoek bij titelverdediger Chelsea. Vertrouwd terrein dus voor de United-trainer. Maar, net als twee keer vorig seizoen, verloor Manchester United wel opnieuw: 1-0.

Een onneembare vesting was Stamford Bridge in de tijd van José Mourinho. In de eerste vier seizoenen bij Chelsea verloor de nukkige Portugees er slechts één keer, totdat het noodlot toesloeg in zijn slotseizoen.

Een onneembare vesting blijkt het nog altijd, maar nu voor hem als trainer van Manchester United. Nadat hij er vorig seizoen met 4-0 en 1-0 ten onder was gegaan, ging het zondag weer mis. Door een doelpunt van Alvaro Morata werd het 1-0 voor Chelsea. Daardoor staat United, nummer twee, inmiddels acht punten achter op de ongenaakbare stadgenoot Manchester City.

Koude oorlog

'Antonio, Antonio', galmde het in het West-Londense stadion. 'José Mourinho, José Mourinho', reageerden de meegereisde supporters uit Manchester. Daarmee hadden de fans de essentie van deze klassieker te pakken. Het sportieve verhaal was in de aanloop overschaduwd door de zijlijnstrijd tussen Conte en Mourinho, die vorig jaar een wederzijde antipathie hebben ontwikkeld. Het begon zondag met een onderkoelde handdruk en de koude oorlog eindigde met een juichende, jubelende en zichzelf op de borst slaande Conte, nadat Mourinho was afgedropen. 'Ik ga niet achter hem aan rennen om hem een hand te geven', verklaarde Mourinho na afloop.

De Portugees zei het zo'n typisch vechtduel te hebben gevonden, waarbij de ploeg die het eerst scoort zou winnen. Dat was dus Chelsea, toen Morata tien minuten na rust raak kopte. Het was een opkikker voor de Spanjaard, die bepaald ongelukkig is in het hectische Londen.

Tekst gaat verder onder de foto.

Een verdiende voorsprong was het voor Chelsea, want de thuisploeg had de betere kansen gehad en zou er nog genoeg krijgen om de strijd te beslissen. Pas met het inbrengen van de Belgische luchtmacht in de persoon van Marouane Fellaini werd Manchester gevaarlijk, maar Chelsea hield stand, mede dankzij doelman Thibaut Courtois.

De uitzinnige reactie van Conte was logisch, nadat zijn ploeg dinsdag was weggespeeld door AS Roma, een verlies in zijn vaderland dat hem veel pijn had gedaan. Spelen tegen Manchester United, dat net als vorig seizoen als doel had om Eden Hazard te stoppen ('the Eden Project'), bleek het beste bij de titelverdediger naar boven te halen. De fysieke, tactische en vooral emotionele strijd tussen The Blues en The Reds is echter een achterhoedegevecht. Die andere club uit Manchester, de hemelsblauwe galacticos van Pep Guardiola, is simpelweg te sterk geworden.

Wonderdoelpunt Rajiv van La Parra

Hoe sterk bleek eerder op de dag, in een andere krachtmeting tussen Londen en Manchester. In het Etihadstadion hadden de Citizens, ondanks voor hun doen slordig spel, weinig moeite met Arsenal. Door treffers van Kevin De Bruyne, momenteel 's werelds beste middenvelder, Sergio Agüero, clubtopscorer aller tijden, en Gabriel Jesus - en door de tegentreffer van Alexandre Lacazette, werd het 3-1. In elf competitiewedstrijden - tien gewonnen en een gelijkspel - heeft Manchester City al 38 keer gescoord en is het op weg om allerlei records te breken.

Het doelpunt van het weekeinde, echter, kwam van de voet van Rajiv van La Parra, die zijn Huddersfield met een afstandsschot in de kruising een 1-0- zege bezorgde op West Bromwich Albion. Eindelijk weer een stukje Hollands glorie in het onstuimige theater dat Premier League heet.

Lees verder: Ook in Engeland groeit de kloof tussen rijke topclubs en de rest

Een spannende competitie, waarin iedereen van iedereen kan winnen. Dat is van oudsher de aantrekkingskracht van de Engelse Premier League. Maar hoe lang nog?