Magnifiek Oranje tikt Italianen tureluurs

Het Nederlands elftal opende de Groep des Doods op het EK met een fantastisch teken van leven. Voor één keer mogen alle superlatieven uit de tekstverwerker: magistraal....

En het zat ook een keer mee, in deze Nederlandse heruitgave van het Duitse Wonder van Bern in 1954. Twee keer sloeg Nederland toe in de fase die meteen volgde op een bijna-doelpunt van Italië.

Het Nederlands elftal, zo vaak bekritiseerd om het matige voetbal, liet zijn beste spel in bijna vier jaar onder bondscoach Marco van Basten zien. Althans, de superieur gespeelde eerste helft verhief Oranje van outsider tot medefavoriet voor de Europese titel.

Na rust hield het steeds vermoeider ogende Nederland vooral tegen, maar ook dat bleek de ploeg aardig te kunnen. En als de doorbraak dan eens dreigde, was daar doelman Van der Sar met fabuleuze reddingen.

De 2-0 en 3-0 waren symptomatisch voor het Oranje van maandag. Treffers uit de zogenoemde omschakeling van verdedigen naar aanvallen, uit het leerboek van trainers. Zo ging de 3-0: als een adelaar die met zijn klauw een onoplettend vogeltje uit het zwerk plukt, ranselde doelman Van der Sar een vrije trap van Pirlo uit zijn doel, een minuut of tien voor tijd.

Meer over Euro 2008:
EK-site - Nieuws, achtergronden, cijfers en weblogs
Webmagazine - Interactieve special
EK-pool - Voorspel de uitslagen
EK-quiz - Test uw kennis

]]>In de tegenaanval via Giovanni van Bronckhorst, op zijn oude positie als linksachter mét Sneijder de beste van allemaal, was hijzelf het eindstation van een langgerekte aanval. Hij knikte de voorzet van Kuijt binnen.

Tureluurs werden de Italianen getikt, met hun veelgeprezen middenveldtrio Gattuso, Pirlo en Ambrosini. Vooral de oud-Ajacieden Sneijder en Van der Vaart profileerden zich in de linie achter spits Van Nistelrooij, met hun flair, gedrevenheid, onbevangenheid, inzicht en vooral hun technisch vermogen. Hun spel straalde plezier uit, een aspect dat zo vaak onzichtbaar is in het Europese schaakvoetbal. Met de onvermoeibare Kuijt aan hun zijde vormden ze een fijn trio.

Hier in Bern stond een perfect voorbereide ploeg die af en toe vleugjes totaalvoetbal liet zien, de Hollandse stijl uit de jaren zeventig die op de avond voor de wedstrijd nog werd doodverklaard door een Italiaanse verslaggever. De uitvoering is heel anders, zonder vaste aanvallers op de vleugels, maar variatie en beweging is in het spel gekomen.

Het opvallende was dat Nederland ook in fysiek opzicht meekon met de Italianen. Sneijder was de onbetwiste uitblinker. In de voorbeschouwing had hij vol zelfvertrouwen gezegd dat vrees voor de Italianen onnodig was. Ook voorspelde hij dat Nederland alle ruimte zou krijgen op het middenveld te voetballen. Hetgeen bleek. Het verrassende was dat Italië ook achterin kwetsbaar was. Het gemis van aanvoerder Cannavaro deed zich gevoelen. Hij zat op de bank, als talisman.

Sneijder was jarig: 24. Is het niet mooi dat hij is geboren tijdens het EK van 1984, toen een andere grote nummer 10, Michel Platini, glorieerde?

De Jong en Engelaar controleerden het middenveld uitstekend, alsof ze al jaren niets anders doen dan tegen Italië voetballen. De vaak bekritiseerde verdediging gaf bijna geen krimp. In de laatste linie was rechtsachter Boulahrouz de verrassende naam. Van Basten zag in hem meer een pure verdediger dan in Heitinga. Boulahrouz deed het verdedigend goed. Aanvallend had hij weinig inbreng.

(tekst loopt door onder video)
]]>

Weergaloos was ook de 2-0, na ruim een half uur, ook een doelpunt dus uit de omschakeling. Het begon achterin, waar Van Bronckhorst de 1-1 voorkwam door een ongelukkig geraakte kopbal van Van Nistelrooij van de lijn te houden. Vliegensvlug ging de oranjetrein naar voren. Van der Vaart vond Van Bronckhorst op links, Kuijt kopte diens voorzet terug naar Sneijder, die de bal slim binnenprikte.

Van Basten, vaak stoïcijns, reageerde euforisch; juist in zo’n doelpunt zitten vele trainingsuren.

De 1-0 van Van Nistelrooij riep de woede van de Italianen op, omdat hij bij het verlengen van het schot van Sneijder buitenspel zou hebben gestaan. Toni kreeg de gele kaart toen hij bij de aftrap scheidsrechter Fröjdfeldt wees op het videoscherm in het stadion. De arbitrage keurde de treffer terecht goed, omdat Panucci achter de doellijn lag en buitenspel ophief.

In feite had de score hoger moeten zijn bij rust. Van Nistelrooij bleef struikelend op de been, toen hij na een steekballetje van Kuijt langs doelman Buffon wilde. Geen penalty dus.

Buffon redde vlak voor rust schitterend na een schuiver van Van Nistelrooij, die achter een steekpass van Van der Vaart aanholde. Tien, tien, zong het volk in oranje na de 2-0. Zo erg werd het niet voor de wereldkampioen.

Wesley Sneijder scoort het tweede doelpunt tegen Italië, maandag in Bern tijdens de eerste groepswedstrijd van Nederland op het EK Voetbal. Nederland won met 3-0. (AFP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden