Magie van Agassi nog lang niet verdwenen

Drie maanden voor zijn 33ste verjaardag heeft Andre Agassi wederom grenzen verlegd. Met een bijna griezelige overmacht veroverde het Amerikaanse tennisfenomeen gisteren op de Australian Open zijn achtste Grand Slam-titel, waarvan hij de helft in Melbourne verzamelde....

Ook de Duitser Rainer Schüttler fungeerde in de finale als een meelijwekkende sparringpartner van de subliem spelende Agassi. Slechts vijf games (6-2, 6-2, 6-1) incasseerde Schüttler in de eenzijdige finale, die welgeteld vijf kwartier in beslag nam. Het was de anti-climax van een Grand Slam-toernooi, waar de rode loper werd uitgelegd voor een speler bij wie leeftijd geen enkele rol speelt. Tegen zijn landgenoot Vahaly moest Agassi in de eerste ronde even op gang komen, vervolgens regeerde hij met harde hand.

Alleen de Fransman Escudé wist in Melbourne een set te winnen van de superfitte Agassi. De arme Koreaan Lee werd tijdens een verbluffende strafexpeditie in de tweede ronde afgescheept met één game. De Argentijn Coria staakte de strijd tegen Agassi al na anderhalve set, waarna Grosjean en Ferreira het idee kregen dat ze in hun kansloze baselineduel met de Amerikaan onder een stoomwals lagen.

De even hulpeloze Schüttler verging het gisteren in de Rod Laver Arena niet anders. Wie zich op het terrein van Agassi waagt en hem wil bestrijden vanaf de baseline wordt zeker op het rebound ace in Melbourne Park tot een uitzichtloze missie veroordeeld. 'Deze baan is het meest geschikt voor mijn spel', constateerde Agassi. 'Ik kan met veel spin spelen, de bal komt in Melbourne lekker hoog op en mijn kickservice heeft een hoog rendement.'

Het warme klimaat in Melbourne is bovendien de beste vriend van de gemakkelijk zwetende Agassi. Hij hoefde ook niet met zijn krachten te smijten zoals zijn jonge landgenoot Roddick, die na zijn heroïsche marathon tegen El Aynaoui een gewillige prooi was voor Schüttler. En als Agassi al eens werd getest in de rally dan demonstreerde hij een uniek slagenarsenaal in een moordend tempo.

En kom vooral niet een set achter tegen Agassi, ontdekten zijn slippendragers in Melbourne. 'Mijn spel is ontworpen om het punt te dicteren', doceerde Agassi. 'Zo kan ik het tempo van de slagenwisseling controleren en bepaal ik in feite hoe hard mijn tegenstander moet werken. Indirect pleeg ik een aanslag op zijn lichaam, zijn benen merken meteen of mijn slagen doorkomen of niet.'

Was hij maar vaker naar Melbourne gekomen, mijmerde Agassi, die zich in zijn dankwoord tot het publiek 'een halve Australiër' noemde. Pas in 1995 meldde de showman uit Las Vegas zich voor het eerst Down Under om bij zijn debuut in Melbourne meteen de titel voor zich op te eisen. Na zijn vierde machtsgreep betrok Agassi gisteren zijn Australische coach Darren Cahill en zijn trouwe fitness-coach Gil Reyes in de hulde.

Agassi liet de rol van zijn echtgenote Steffi Graf traditioneel buiten beschouwing, ook na het verzoek van een Australische fan om ten minste haar naam te noemen. 'Ik bemoei me toch ook niet met jouw vrouw?', grapte hij. Maar niet alleen gastcommentator John McEnroe constateerde dat de revival van Agassi niet los kan worden gezien van het sprookjeshuwelijk met de Duitse megaster.

In zijn olijke dialogen met Big Mac erkende Agassi dat Graf in zijn belangrijkste bron van inspiratie is. 'Als ik wel eens met Steffi train, verlies ik van haar', vertelde Agassi. 'Dan kan ik mijn ogen onmogelijk op de bal gericht houden.' En op de vraag van McEnroe of hun zoon Jaden Gil de genen van een Grand Slam-winnaar had: 'Je hebt de rest van mijn familie nog niet gezien.'

Niet langer is het imago het richtsnoer van de ooit rebelse Agassi, die bij zijn bezoek aan Ede in 1988 nog bijbelteksten citeerde om zich vervolgens op de tennisbaan als een ruige punker te presenteren. In 1992 won Agassi uitgerekend op het aristocratische Wimbledon zijn eerste Grand Slam-titel. Vijf van zijn acht Slams - evenveel als Connors en Lendl - begroette Agassi pas na zijn 29ste verjaardag, toen hij besefte dat hij geen tijd meer had te verliezen.

Vorig jaar vreesde Agassi nog voor het einde van zijn grillige loopbaan, toen hij zich met een polsblessure moest afmelden voor de Australian Open. Juist in Melbourne illustreerde Agassi dat de magie in zijn spel nog lang niet is verdwenen. 'Het is een voorrecht dat ik dit nog mag meemaken', prevelde hij. 'Naarmate ik ouder word, besef ik hoe snel deze momenten van geluk voorbijgaan.'

Het zal de jeugd te denken geven dat de laatste twee Grand Slams werden gedomineerd door de oude generaals Sampras en Agassi, twee iconen die hun sport allang zijn ontstegen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden