Voetbal Feyenoord-AZ

Lui Feyenoord zet De Kuip wagenwijd open voor AZ: 0-3

Juist tegen AZ wist Feyenoord zich de afgelopen jaren op te richten, maar donderdagavond was die vechtlust nergens te bekennen. In Rotterdam kregen de Alkmaarders vrij spel en groeide het verschil op de ranglijst naar zes punten.

Feyenoord-doelman Kenneth Vermeer en Steven Berghuis druipen af na de nederlaag. Beeld ANP

De eerste crisis van dit prille eredivisieseizoen tekent zich af bij de club die daar een patent op heeft, Feyenoord. Feyenoord is wat aanhang betreft nog altijd absoluut een topclub, gezien ook de enorme opkomst gisteravond tegen AZ, terwijl de regen als een zondvloed naar beneden kletterde. Lekker, zuurstofrijk weer, vonden de fris voetballende bezoekers. Bij de thuisclub droomde een aantal spelers weg naar de sofa thuis naast vriendin of vrouw met een kruik op schoot.

0-3 was een logische einduitslag gezien de vorm van beide ploegen, het idee waarmee ze aantraden, het pure talent ook. Bij AZ leiden ze al een paar jaar beter op dan bij Feyenoord, dan wel durven ze hun groeibriljanten eerder een kans te geven. Feyenoord wil met een nieuw jeugdcomplex een inhaalslag maken, maar moderne geesten krijgen er nog weinig kansen.

Voor wie het recente verleden van dit treffen kent, was het een verrassing dat AZ via treffers van Myron Boadu, Calvin Stengs en Oussama Idrissi aan het langste eind trok. Slechts eenmaal won Alkmaar van Rotterdam tijdens de laatste vijftien ontmoetingen. Telkens stond Feyenoord juist tegen AZ, al jaren aanschurkend tegen de top, op.

Destijds werd Feyenoord gestut door mentaal sterke spelers als Dirk Kuyt en Robin van Persie. Hun beoogde opvolgers staan niet op, de totale club bevindt zich in een vacuüm met een directie op ad-interimbasis en een moeizame zoektocht naar externe geldbronnen.

Feyenoordfans voelden zich daarom vooraf al als de fietsers die dezelfde avond de Van Brienenoordbrug op weg naar De Kuip trotseerden: koud, nat, vermoeid en een beetje angstig door een kansloze nederlaag bij Rangers (1-0) een week eerder in het kader van de Europa League en een hondsberoerd competitieoptreden bij FC Emmen de zondag erna (3-3). De vertrouwde derde plaats; menig Feyenoorder zou er direct voor tekenen.

Enige opleving

De enige opleving vond voor rust plaats met drie kansen binnen een minuut voor drie verschillende spelers, waarvan Jens Toornstra met een pegel op de lat nog het dichtst bij een treffer kwam. Het begaafde, doch altijd in De Kuip wat angstig opererende AZ hoefde niet eens vol gas te geven om de rest van de avond te domineren. Het werd geholpen doordat Feyenoorders als Renato Tapia en Steven Berghuis geregeld weigerden hun directe tegenstander te volgen.

Zo kwam de jonge rechtsback Lutsharel Geertruida, die in de basis startte voor de gekwetste Rick Karsdorp, steeds tegenover twee man te staan, AZ-back Owen Wijndal en linksbuiten Idrissi. Idrissi en zijn collega-musketiers voorin Calvin Stengs – spelend achter de spits en aldaar een toonbeeld van gratie, techniek en inzicht – en spits Myron Boadu profiteerden er vorstelijk van. Die laatste had al vlot een voorzet van Wijndal kunnen binnenglijden. Kort voor rust toonde de tiener, opnieuw op aangeven van de losgelaten Wijndal, beterschap, al werd hem niets in de weg gelegd door beoogde cipiers Eric Botteghin en Edgar Ié. De aanval was desalniettemin zalig, uitgevoerd over meerdere schijven op hoog tempo.

Ja, ook Feyenoord heeft heus kwaliteit, en dat Leroy Fer gisteravond een wedstrijdje moest overslaan vanwege dreigende overbelasting was vervelend voor coach Jaap Stam. De ervaren middenvelder kan het bindmiddel zijn van de gemakkelijk uit elkaar brokkelende formatie, bewees hij eerder dit seizoen.

Nu klopte de choreografie van geen kant. ‘We moeten snel bij elkaar gaan zitten’, verkondigde middenvelder Toornstra na afloop een heerlijk crisiscliché.

Luie labrador

Al in de negende minuut riep het thuispubliek op tot jagen. De ene helft van Feyenoord reageerde als een gehoorzame herder, de ander als een luie labrador. De jonge aanvaller Luis Sinisterra sprintte naar voren, de als een zaalvoetbalveteraan opererende middenvelder Tapia bleef in de middencirkel hangen.

Dat mag Stam deels aangerekend worden. Hij gaf de al afgeschreven Tapia een nieuwe kans, ten koste van het veel gretiger ogende talent Wouter Burger. Weinig van doen had Stam uiteraard met het wangedrag van Berghuis kort voor rust toen die met twee benen doorging op het onderstel van AZ-aanvoerder Teun Koopmeiners. De charge, geen noviteit voor Berghuis, had met donkerrood bestraft moeten worden, arbiter Jochem Kamphuis trok curieus genoeg slechts geel.

Bijna net zo onbegrijpelijk was de vrijheid die Stengs kort na rust genoot. Hij haalde uit met links, via de half ingrijpende Ié gleed de bal in de hoek. Lachwekkend was de dramatische pas de deux die doelman Kenneth Vermeer en aanvoerder Botteghin in de 83ste minuut uitvoerden, waarvan Idrissi profiteerde.

Bij Feyenoord was het geloof toen al lang weggeëbd, waardoor de volksclub blijft hangen op de tiende plaats. Het gat met voormalig lievelingstegenstander AZ, thans derde, is al zes punten. Dat mag AZ eigenlijk niet meer weggeven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden