Lucic hervindt het meisje van weleer

Ze was het wonderkind op Wimbledon met een vader uit de hel, zoals hij in de Britse media werd omschreven. Mirjana Lucic-Baroni weet nog exact wanneer ze vluchtte voor de man, die haar jarenlang had geterroriseerd. 'Op 24 juli 1998 begon mijn nieuwe leven in Amerika.' Toch duurde het bijna 17 jaar voor Lucic zichzelf hervond op de tennisbaan. Woensdag versloeg ze Simona Halep na de US Open ook op Roland Garros, al kan die stunt de gestolen jaren niet goedmaken.

Beeld Getty Images

Na haar knappe zege in twee sets (7-5, 6-1) op de finalist van vorig jaar huilde de 33-jarige Lucic-Baroni in de wetenschap dat ze tevens een ode bracht aan een getormenteerde jeugd. 'Ik ben trots op dat meisje van 17, ongelooflijk dat ik op die leeftijd tot zulke prestaties in staat was. Als ik nu tegen meiden van die leeftijd speel, realiseer ik me hoe mooi het is om zo onbevangen op de baan te staan.'

Glimlachend vertelde de Kroatische hardhitter dat de beelden van haar grandslamtitel in 1998 op de Australian Open in het dubbelspel met Martina Hingis weemoed oproepen. Hingis doet op Roland Garros weer mee als dubbelspecialiste, Lucic weet dat ze in het enkelspel haar hoogste ranking uit 1998 (32) moeilijk zal overtreffen.

Het hoeft ook niet. Lucic heeft zich sinds haar rentree in 2010 slechts één opdracht gesteld. Ze moet weer genieten van de tennissport. 'Die passie voor het spel heeft me in moeilijke tijden op de been gehouden.'

Mishandeling

Lucic lachte, toen de vraag werd gesteld wanneer haar biografie verschijnt. Je kunt de titel nu al bedenken: ik overleefde mijn vader. In 2006 vertelde Lucic aan de New York Daily over de helse jaren, waarin het gezin gebukt ging onder het agressieve en obsessieve gedrag van Marinko Lucic, welgesteld zakenman in Kroatië.

Ze verloor als meisje van vijf jaar van een kind van tien, waarna haar vader in razernij ontstak. 'Hij sloeg me zo hard dat ik er een bloedneus aan overhield. Ik was compleet in shock, maar later werd het routine. Dan sloeg hij me met een Timberland-schoen. Ik had zoveel pijn dat ik zelfs mijn haar niet kon kammen. Daarna kreeg ik geld om een ijsje te kopen. Jarenlang heeft mijn vader mij en mijn zusjes geslagen, tot ik er in 1998 genoeg van had.'

Met hulp van het Kroatische tennisidool Goran Ivanisevic wist ze het door een burgeroorlog geteisterde Joegoslavië te verlaten. 'Ik ben vaker in elkaar geslagen dan iemand voor mogelijk kan houden', vertelde Lucic. Ze vreesde voor haar leven. Volgens Lucic zouden haar vader en een neef tevens geld hebben gestolen. Het dispuut over haar inkomsten en een contract bij IMG zou jaren duren en haar carrière vernietigen.

Het voelde alsof de schaduw van Marinko Lucic nooit uit haar leven was verdwenen. Lucic stopte met tennis in 2003, kwam bijna 25 kilo aan en raakte in een depressie. Ze speelde nog even in 2006, maar moest die comeback vanwege financiële problemen staken. 'Mijn beste jaren in mijn loopbaan zijn me ontnomen', zei Lucic, woensdag op Roland Garros.

In 1999 boog ze bij haar debuut in Parijs voor de Spaanse grootheid Arantxa Sánchez Vicario, enkele weken later verloor ze op Wimbledon pas in de halve finales van Steffi Graf. Het zou vijftien jaar duren, voor Lucic de magie van het verleden kon oproepen. Ze versloeg Halep op de US Open en vertelde huilend dat ze getekend was voor het leven. 'Elk kind wenst een lieve vader, mij was het helaas niet gegund.'

Lucic trouwde in 2010 met de Italiaanse zakenman Daniële Baroni, met wie ze tevens een restaurant beheert. Eerst wilde Lucic de verloren tijd inhalen, al leek haar wederopstanding bij de US Open een incident. Halep bracht echter ook op het gravel van Roland Garros het beste bij Lucic naar boven. Ze timmerde er ouderwets op los met de forehand, serveerde uitstekend en had de nummer 3 van de wereld al na één set op de knieën.

Tweede carrière

Na de US Open had Lucic al vrede gesloten met zichzelf. Ze wist dat ze haar jeugd moest afsluiten om als mevrouw Baroni een tweede carrière te kunnen beginnen. 'Je moet het een plek geven om niet waanzinnig te worden', zei Lucic, jaren geleden, toen ze op de kleinste toernooien soms maar 68 dollar aan prijzengeld verdiende. En op Roland Garros: 'Het heeft geen zin om me te bedenken wat ik heb gemist.'

En dus zette Lucic op Court Suzanne Lenglen stralend haar zonnebril af, nadat ze Halep en een duister verleden had bedwongen. Ze strekte haar armen, alsof ze de Mirjana van 1998 wilde omhelzen. Samen gaan ze opnieuw de wereld veroveren. 'Nu telt alleen mijn geluk. Ik geniet weer van het leven.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden