Luchtfietser

BETAALD VOETBAL in Volendam rust op de romantiek van het verleden. Alleen onder aan de dijk werden ze geboren, de pingelaars die het spel koesterden maar weigerden ten onder te gaan in de room van opgeklopt voetbal....

Poul Annema

De club ademde, net als het dorp, de geest van winnaars; nergens veroorzaakte de nederlaag zoveel pijn als op de tribunes van het stadionnetje, waar het woord 'wisselen' tot de standaard-uitrusting van iedere toegewijde supporter behoort.

Het voetbal in het palingdorp heeft een boeiende geschiedenis die zich laat lezen als hét verhaal van onverzettelijke wijdbroeken. Dick 'Knoest' Tol, Janny Schilder, Gerrie en Arnold Mühren, Dick en Billy Bond zijn de helden van de overlevering. Het is, nu de club geen toekomst meer heeft, verleidelijk om in de geschiedschrijving onder te duiken.

Volendam is Volendam niet meer, net zo min als het voetbal het voetbal nog is. De club heeft jarenlang voortgeleefd als een relikwie van een rijk verleden, maar de charme van vroeger zette - hier wel heel erg letterlijk - geen zoden aan de dijk.

Het verschil tussen vroeger en nu heeft het dorp gespleten, de gemeenschappelijke drang om met het betaald voetbal te overleven is verdwenen.

FC Volendam is een speelbal van de verscheurde dorpspolitiek geworden; het geld, de industrie en de achterban ontbreken om het zieltogende profvoetbal nog langer steun te geven. De prijs is te groot geworden, in zowel beleving als in geld. Talloos zijn de injecties waarmee de club zijn leven heeft gerekt, maar na een van de meest bizarre weken uit zijn bestaan lijkt de club tot de definitieve ondergang gedoemd.

Vandaag of morgen verschijnt de door de gemeente gestuurde deurwaarder op de stoep om achterstallige stadion-huur te innen, daarna zal snel blijken of er nog kans is om aan de schuldeisers te ontsnappen. De zorgen zijn groot in Volendam, de teloorgang van de club veroorzaakt pijn in het dorp dat voetbal en muziek, na de vis, altijd als haar belangrijkste exportproduct heeft beschouwd.

Groot is de verbittering vooral omdat het wurgkoord is aangehaald door Peter van de Rijt uit Amsterdam. 'Een jas' dus, zoals in Volendam elke buitenstaander wordt genoemd. In januari werd hij binnengehaald als de onbetwiste redder van de club, tien maanden later is hij ontmaskerd als een charlatan die er met zijn gladde praatjes in slaagde in kleine kring groot vertrouwen af te dwingen. Uiteindelijk bleek de hoop van FC Volendam te zijn gebouwd op lucht. Het dieptepunt vormde een door hem met gefingeerde handtekeningen vervalst sponsorcontract.

De woede en teleurstelling richten zich in Volendam op Van de Rijt, die werd aangesteld als vice-voorzitter. Maar de wijze waarop hij werd omarmd is wel illustratief voor een in de marge opererende voetbalclub. Nadat Van de Rijt als zaakwaarnemer van een amateurspeler de toenmalige voorzitter (Arjen Tuiten) had ontmoet, besloten de twee samen te dineren. Vijf uur lang werd er getafeld en na het met spijs en drank besprenkeld gesprek vroeg Tuiten Van de Rijt of hij belangstelling had voor een functie bij de club.

Natuurlijk zei Van de Rijt 'ja'; deze wereld van glamour en glimmer had hem altijd al toegelachen. En dat hij in deze besloten burcht zo gemakkelijk een voet over de drempel kon zetten, moet ook hem hebben verrast. 'Ik kan wel iets van deze club maken', zei hij in een bondige samenvatting tegen het bestuur en constateerde dat er geen voetbalbeleid op korte, middellange en lange termijn was.

Voor het bestuur was dat genoeg om de luchtfietser te benoemen; hoe rijk de historie van de club ook is, Van de Rijts verschijning vult de zwartste bladzijde in de geschiedenis van Volendam; ze zou de laatste kunnen zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden