Lois Abbingh heeft opnieuw piek in haar fitheid bereikt, maar is het genoeg voor het WK?

Ze heeft een vuurkracht van 100 kilometer per uur. Tegen Japan kwam Lois Abbingh amper in stelling. Dan had ze drie mensen om haar nek hangen. Woensdag is Tsjechië de tegenstander in de kwartfinale van het WK.

Lois Abbingh had maandag moeite met de Japanse verdediging. Nederland won de achtste finale met 26-24. Beeld ANP
Lois Abbingh had maandag moeite met de Japanse verdediging. Nederland won de achtste finale met 26-24.Beeld ANP

Lois Abbingh is de klassieke handbalster, zo een die je op wervende plaatjes, logo's en stickers ziet. Hoog opspringend, de schotarm naar achteren houdend en klaar om van afstand te vuren. Doelvrouwen weten dan: er gaat een bal met een vaart van een kleine 100 kilometer per uur op mij afkomen.

Die vreeswekkende Abbingh was maandag in de achtste finale van het WK, een zenuwslopende partij tegen Japan, te weinig te zien. Na de zege van 26-24 na een geslaagde verlenging, was de Groningse de eerste om toe te geven dat zij de Japanse verdediging niet voorbij kon komen.

Taai

'Ik dacht: zo'n Japanse is gemiddeld 1.60 lang. Daar moet ik overheen kunnen springen. Maar dat lukte niet. Elke keer als ik naar binnen kwam voor een schot, had ik drie mensen om mijn nek hangen. Je komt nooit lekker in je timing. Zij onderbraken die steeds. Maar er was gek genoeg ook geen ruimte om Yvette Broch aan de cirkel te bereiken.

'Zij had er ook twee om en aan zich heen hangen. Wij dachten met ons Nederlandse lengtevoordeel fysiek veel sterker te zijn, maar die Japanse meiden lieten niet los en bleken heel taai. Heus, daar gaan we nog van horen de komende jaren.'

Dat het aanvalsspel op die lastige maandag van Magdeburg minder liep, had deels met de concentratie op de verdediging te maken. Bondscoach Helle Thomsen had uren video getoond aan haar pupillen, om te zien hoe zij het dartele Japan konden pareren.

Lois Abbingh in actie tegen Japan tijdens de achtste finales op het WK in Duitsland. Beeld anp
Lois Abbingh in actie tegen Japan tijdens de achtste finales op het WK in Duitsland.Beeld anp

Gekozen tactiek

'We waren erg gericht op de dekking, om de kleine passjes, de zijstappen, de slimme balletjes tegen te houden. Dat was de opdracht. Normaal gaan we meer van ons zelf uit. Van onze snelle tegenaanval. Nu gingen we met een ander doel de wedstrijd in. We zijn rustig gebleven en hebben ons aan de gekozen tactiek gehouden.'

Abbingh (25) maakte tegen Japan haar 31ste en 32ste goal van dit WK. Ze heeft een gemiddelde van 5,33 per wedstrijd. Hoogtepunten waren de scores tegen Zuid-Korea (11), Servië (7) en Duitsland (9). Vooral in dat laatste groepsduel tegen de thuisspelende ploeg schitterde de Nederlandse, met haar vloeiende bewegingen en atletische voorkomen. Stap, stap, stap, hoog, zwiep, goal. Een ritme dat zij tot het uiterste heeft geperfectioneerd.

In Magdeburg vertelt de topscorer, daags voor de kwartfinale tegen Tsjechië, van haar afstandsschot. Ze vergelijkt het met de aparte aanpak van de Japanse schutters. 'Die gooien in het eerste moment. Wij gebruiken een, twee of drie stappen om dichter bij het doel te komen en ons af te zetten voor een sprongschot. Zoals Japan dat doet, dat verrast een verdediging snel.'

Fitheid

Als je Abbingh vraagt hoe zij toch aan dat harde schot komt van tegen de 100 kilometer per uur, zegt zij dat niet te weten. In het verleden, ze was een junior die in 2010 in de nationale A-ploeg aantrad, was ze daar duidelijker over. Ze legde het destijds uit aan de hand van een foto in de Volkskrant.

Ze wees op haar pols, met de bal in de hand, die volledig achterover klapte voor de uithaal. 'Ik ben hypermobiel in de gewrichten', was de uitleg. De flexibele pols werkt als een katapult. Nu zegt ze dat ze zich er niet in verdiept. 'Ik heb dat harde schot altijd gehad.' En trouwens: 'Een slim balletje tussen de benen van de keeper heeft ook zijn nut.'

Na twee zware kruisbandoperaties weet ze: fitheid is altijd één. 'Daarom was het zo jammer dat ik bij de Olympische Spelen van vorig jaar een dag na de laatste oefenwedstrijd in Rio geblesseerd raakte aan de hamstring. Ik was nog nooit fitter geweest dan toen.'

Lois Abbingh in actie tijdens de laatste wedstrijd in de groepsfase tegen gastland Duitsland op het WK. Beeld anp
Lois Abbingh in actie tijdens de laatste wedstrijd in de groepsfase tegen gastland Duitsland op het WK.Beeld anp

Supermooi

Nu denkt Abbingh opnieuw een piek in haar fitheid te hebben bereikt, al was er na het judohandbal van Japan wel wat verzorging nodig om de pijn uit het lijf te wrijven.

Ze leidt in Parijs een mooi handbalbestaan bij Issy Paris, de nummer drie van Frankrijk. 'De club is in een voorstad Issy. Maar ik woon in de stad. Tien minuten rijden met de auto.'

Maar als ze eerlijk is, was ze in 2016 liever niet voortijdig uit Roemenië weggegaan. 'De club stopte ermee, het geld was op. Ik heb daar twee jaar Champions League gespeeld. Er was daar niet zoveel te doen als in Parijs, maar de handbalbeleving was bij Baia Mare het beste dat je kunt bereiken. Echt supermooi.

'De beleving is in Oost-Europa heel anders. In Parijs heb je zoveel grote sportteams. Vrouwenhandbal komt achteraan. Ik ga wel naar de mannen van Paris Saint Germain kijken. Dat is de beste handbalploeg ter wereld. Maar voor de competitie zit het niet eens vol. Dat geeft wel iets aan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden