Leven in een mooie droom

Alkmaar Zaanstreek debuteert woensdag in de Champions League, tussen de voetbalhoofdsteden van de wereld. En aanvallende middenvelder Brett Holman (25), de kilometervreter uit Australië, staat te popelen om mee te doen....

Luik? ‘Dan zullen we toch wel met de bus gaan?’ Brett Holman lacht. Luik (Standard), Londen (Arsenal), zelfs Athene (Olympiakos, aanstaande woensdag), het zijn kippeneindjes voor een international van Australië die elk jaar een paar keer rond de wereld vliegt.

Voetbal is ook topografie. Altijd onderweg. Holman, in steekwoorden, over tegenstanders op weg naar WK-roem. Bahrein? ‘Hotel. Zand.’ Oezbekistan? ‘Schandalig vies.’ Iran? ‘Lastig, maar qua land niet slecht.’

Voor hem is de wereld een dorp. Had de bezige bij van AZ vroeger, als speler van Paramatta Power in Sydney, ooit gedacht om eerst international te worden en dan zijn entree te maken in het walhalla van het clubvoetbal? Nou nee, bepaald niet.

‘Ik voetbalde lekker in de hoogste competitie van Australië. Ik had geen doelstellingen en droomde nooit over voetbal. Ik had mijn familie, vrienden en voetbal. Voor dromen had ik ook geen tijd.’

Dankzij een kennis mocht hij op stage bij Feyenoord, in het verre Europa. Hij stopte wat spulletjes in een tas en reisde naar Rotterdam. ‘Ik besefte dat het moeilijk zou worden. Met 18 jaar overal zelf voor zorgen. Wennen aan het feit dat je je vader en moeder bijna nooit ziet. Dan word je snel volwassen.’

Opeens had hij veel meer tijd om na te denken. Zelfs een bescheiden droom sijpelde af en toe zijn gedachten binnen. Hij zag Feyenoord in De Kuip voetballen tegen Newcastle, in de Champions League. Mooie wedstrijd, spannend, vol stadion. Dat leek hem fantastisch, maar hij speelde een paar kilometer verderop bij Excelsior, op Woudestein. Wat had hij nu te zoeken in de topcompetitie? Hij moest realistisch zijn.

Holman woonde in een appartementje in Rotterdam en was soms zo eenzaam dat hij in het eerstvolgende vliegtuig naar Sydney wilde stappen. ‘Ook nu zijn er nog momenten dat ik naar huis wil, dan vind ik het niet meer leuk. Maar daar moet ik doorheen.’ Gelukkig dat hij volhield, want er zat nog meer in.

Wat heet. Feyenoord hoefde hem niet, maar Holman verdiende een contract bij NEC, en daarna zelfs eentje bij AZ. Hij werd kampioen. Opeens was dat stiekeme dagdroompje realiteit: de Champions League, de danszaal van het internationale clubvoetbal, boende de vloer ook voor AZ en zeven andere debutanten. Dromen kon, van West-Friesland, tot in Siberië en diep in Roemenië toe. Holman genoot altijd van Barcelona en Arsenal, op de televisie. Nu mag hij zelf meedoen.

Soms is de topcompetitie zo voorspelbaar met de vaste stijldansers die overblijven voor de finale, maar bij het competitiebegin zwaait de deur open voor de volksdansers uit de provincie. AZ, het Hongaarse Debrecen, Kazan uit Rusland of, niet te vergeten, Unirea Urziceni, Roemeens kampioen.

De club is afkomstig uit een stadje met 17 duizend inwoners dat eens is gesticht door herders; in 2003 is Unirea gepromoveerd naar de tweede divisie, in 2006 naar de hoogste klasse en in 2009 is het kampioenschap behaald. Op foto’s op de website van de club liggen de spelers na het behalen van de titel op de grond, dol van geluk. Achter de foto’s dreunt de hymne van de Champions League.

Ook in Urziceni durven ze te dromen. Waarom mogen ze dat dan niet in Alkmaar, met ruim 90 duizend inwoners de op één na kleinste stad op het wereldtoneel van de Champions League, waarin metropolen als Moskou, Istanbul, Londen, Madrid en Barcelona tegen elkaar opbieden?

En als Urziceni en Alkmaar dromen, dan mag Brett Holman dat toch zeker ook. Achteraf bekeken is hij gelukkig dat de eenzaamheid hem niet terugdreef naar Australië, want AZ kan zijn kilometervreterij gebruiken. Holman drijft op adrenaline, is overal en blijft lopen. Voor hem is er genoeg werk om de stand van AZ in de winkel van de Champions League op te tuigen.

Ja, hij moet meer scoren. Misschien is hij te moe als hij voor het doel verschijnt. Maar trainer Ronald Koeman vergeeft het hem omdat hij zoveel anderen bezighoudt, omdat hij zoveel opknapt voor anderen. De laatste vier duels is hij beloond met een plaats in de basisploeg.

Koeman is een fijne trainer, fijner dan Van Gaal, als je het hem vraagt. ‘Hij betrekt zijn spelers meer bij de plannen. Hij vraagt om onze mening. Dat is erg fijn. Van Gaal zei gewoon: dit is mijn plan, zó spelen we.’

En AZ kan de ervaring van Koeman gebruiken, want de spelers zijn vrijwel groen op het hoogste niveau. Doelman Didulica hield in naam van Ajax eens alles tegen in een bizar duel in Valencia en Jaliens speelde onder Co Adriaanse met Willem II in de Champions League. Dat is het. Maar Koeman won als speler de belangrijkste Europese beker met PSV en Barcelona en bereikte als trainer de kwartfinales met Ajax, Benfica en PSV. Hij is een soort onderkoning van de Champions League.

Of Holman de Champions League aankan? ‘Excelsior, NEC, AZ, ik ben steeds iets hoger gaan voetballen. Ik heb met de nationale ploeg van Australië tegen Nederland en Argentinië gespeeld. Als je op dat niveau meekunt, kun je ook meedoen in de Champions League.’

Hij barst van ambitie om het podium met de grootste tegenstanders en het meeste geld te betreden. Want ondanks de financiële crisis blijft de Champions League een geldpakhuis waarin meer dan een miljard euro omgaat.

Mooi, al dat geld, maar Holman geniet vooral van het vooruitzicht op sportieve roem. Laat de competitie beginnen. En hij zal wel denken, als AZ dinsdag landt in Athene: viel wel mee, die vlucht.

Reizen, voetballen, rusten, reizen, voetballen, dat is zijn leven, zeker in het seizoen 2009-2010. Nooit klagen. Onlangs voetbalde Australië in Limerick tegen Ierland. Na de wedstrijd trof Holman zijn in Ierland wonende broer, die zijn kindje had meegenomen. ‘Goh, wat was die jongen gegroeid.’

‘Maar ik mag niet zeuren als je zoveel mooie dingen meemaakt. Australië mis ik alleen als ik thuis ben. Dan pas besef ik weer hoe fijn het daar is. Sydney verlaten is het allermoeilijkste dat er is.’

Leven in een droom is een mooi alternatief. Eerst de Champions League, dan het WK. Nee, dat had hij nooit gedacht, destijds op zijn appartementje in Rotterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden