Leroy Dilano is al rappend en vloggend backstage bij Medal Plaza

Jeroen Visser in PyeongChang

Leroy Dilano Ponnuthurai deelt zijn ervaringen via vlogs op YouTube.

Zijn broer trouwde een paar dagen geleden, maar daar kon hij dus niet bij zijn. Ook zijn baan als logistiek coördinator gaf hij op. Leroy Dilano Ponnuthurai moest en zou naar de Olympische Spelen. Niet als sporter weliswaar, maar als vrijwilliger. Voor hem is het een droom die uitkomt.

De 26-jarige Zeeuw is een van de 15 duizend vrijwilligers die je overal op de Spelen tegenkomt. Als verkeersbegeleider op kruispunten, bij de internethelpdesk in de persruimte en, in het geval van Ponnuthurai, backstage bij Medal Plaza, waar de medaillewinnaars gehuldigd worden. Zijn werk varieert van het strijken van medailledoeken tot het testlopen van de routes die atleten op het podium afleggen. Vandaag controleert hij de toegangspassen bij de ingang van het backstageterrein.

878 van de vrijwilligers komen uit het buitenland, onder wie zes Nederlanders. Ponnuthurai schreef zich al meer dan anderhalf jaar geleden in. Daarna volgde een 'heel lange procedure', met veel mailwisselingen en twee interviews via Skype. Afgelopen najaar volgde nog eens een basiscursus Koreaans en Engels. Veel werk dus - en het was niet eens gratis: Ponnuthurai moest zijn eigen ticket betalen.

Toch had hij het ervoor over. Sinds hij in 2013 een half jaar in Seoul studeerde, heeft hij een band met het land. 'Het was een gevoelsiets', zegt hij. 'Ik heb hier vrienden voor het leven gemaakt. Ik wilde wat terugdoen voor het land.'

Ook is hij gek op sport. Hij voetbalde dertien jaar op een behoorlijk niveau, werd zelfs gescout door voetbalclub RBC. 'Maar ik ging destijds liever met mijn vrienden feesten', zegt hij. 'Mijn ouders gaven mij ook niet echt de support daarvoor.'

Toch heeft hij altijd veel ontzag gehouden voor atleten die wel alles opgaven, of zoals Ponnuthurai het zegt: 'je capaciteiten tot de max maken'.

Toen we elkaar voor het begin van de Spelen over de telefoon spraken, was hij bezig 'kanalen ready te maken', oftewel zijn vlogs aan het voorbereiden. Hij deelt tijdens het olympisch toernooi zijn impressies op YouTube (leroydilano).

Ook stuurde hij voorafgaand aan de Spelen een rap in voor een vrijwilligerswedstrijd, de 'Fashion Idol Contest'. In de poolwind achter Medal Plaza rapt Ponnuthurai:

athletes from all the world send
their peace and love all passion
as an olympic sport we count blessings
respect is what makes us gear
maximize capacity no fear
being held once in every four year

De Zeeuw rapt in het Engels. Met een Marokkaanse moeder en een Tamil als vader stond Ponnuthurai altijd al met één been in het buitenland. Volgend jaar wil hij een master gaan doen in Zweden en met zijn Zuid-Afrikaanse verloofde wil hij ooit naar Nieuw-Zeeland emigreren.

Hij is ook blij met Middelburg hoor, maar de wereld is zo veel groter. 'Ik ben zo blij om hier te zijn en te mogen bijdragen aan zo'n groot event', zegt hij. Als we afscheid nemen, wil hij graag nog iets zeggen over zijn motivatie. 'De wereld heeft meer unity en respect nodig', zegt Ponnuthurai. 'Dat is waarom ik muziek maak.'