Column Robert Misset

Leren ze het dan nooit bij Ajax?

In de jaarlijkse seizoengids van Voetbal International waren de deskundigen van diverse media het roerend met elkaar eens. De kampioen van 2019 stond al vast. Ajax had deze keer zo goed geanticipeerd op de transfermarkt dat het trauma van vier seizoenen zonder landstitel eindelijk zou worden verdreven. Zowel de onnodige remise bij Standard Luik in de kwalificaties voor de Champions League als het ternauwernood behaalde gelijkspel tegen Heracles illustreert dat Ajax minder favoriet is dan velen denken.

Twee jaar na de dood van Johan Cruijff werd ook de laatste bouwsteen onder zijn revolutie weggetrokken. Vermoedelijk heeft hij op zijn wolk hoofdschuddend toegezien hoe de directie deze zomer ruim 40 miljoen euro investeerde in nieuwe spelers. Na vier jaar zonder hoofdprijs is opleiden niet langer het enige adagium bij Ajax, vol trots tikte directeur Marc Overmars 27 miljoen euro af om Daley Blind en Dusan Tadic te verleiden tot een terugkeer naar Nederland.

De lof was alom: knap dat Ajax twee spelers uit de Premier League wist te halen. Al betrof het een reserve bij Manchester United en een frivole aanvaller die bij Southampton tegen degradatie speelde. Ik kan me niet herinneren dat ik kwijlend van genot in het stadion zat, toen Tadic nog bij FC Groningen speelde. Maar het leek bijna alsof Messi naar de Arena was gehaald.

Natuurlijk bewees Tadic tegen Standard Luik dat hij een rasartiest met fluwelen voeten is. Maar geef de 29-jarige geen ruimte als het dit seizoen Duits georiënteerde Heracles en hij kan ook onzichtbaar zijn. Leuk die gebaren dat iedereen met Tadic een doelpunt moet vieren, maar de grote leider hield het team in de tweede helft tegen Standard Luik niet bij elkaar.

Daley Blind is niet de gedroomde gids zoals zijn vader Danny in de jaren negentig, terwijl hij wordt geacht ook die rol te vervullen. De ware leider van Ajax is de net 19 jaar geworden Matthijs de Ligt die na een botsing met de keeper van Heracles in de slotminuut haastig het bloed van zijn gezicht wiste, omdat hij nog wilde scoren. Zelden werden wilskracht en passie zo fraai gevangen in één beeld. Met een tulband om zijn hoofd zette de stoere verdediger nog een keer aan. Vergeefs.

Je hoort de aanvoerder niet klagen dat hij niet mag vertrekken naar Bayern München, terwijl Van de Beek al na één reservebeurt mopperde dat een transfer niet was uitgesloten. Valse trots is de eeuwige valkuil van Ajax. Hakim Ziyech is beledigd dat Tadic nu zijn rugnummer 10 draagt, terwijl hij op weg is naar de uitgang. Hoe verzin je het?

Leren ze het dan nooit bij Ajax? Teams worden kampioen, geen individuen met een groot ego. Ajax had beter voor elke linie een speler met het karakter van De Ligt kunnen aantrekken. De zogenaamd ongenaakbare ploeg heeft een vederlicht middenveld zonder brekers , dat door Standard na rust werd overlopen. Hoezo met twee vingers in de neus kampioen? Ajax is net zo kwetsbaar als de afgelopen jaren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden