Leenstra vindt haar vorm bij Marchetto

Buitenlandse schaatsers zien Nederland als het beloofde land, maar schaatsster Marrit Leenstra zocht haar heil juist elders. Bij de ouderwetse Italiaanse coach Marchetto hoopt de olympisch kampioene nog beter te worden.

Marrit Leenstra bereidt zich voor op de 1.000 meter, de afstand waar ze tweede werd.Beeld Klaas Jan van der Weij

Met een tweede plaats op de 1.000 meter bij de KNSB Cup verzekerde Marrit Leenstra zich zondagmiddag van een derde startbewijs voor de wereldbekerwedstrijden. Een grote opluchting voor de 27-jarige Friezin, die als enige schaatsster in het deelnemersveld in Groningen haar heil in het buitenland heeft gezocht. Zij sloot zich afgelopen voorjaar aan bij de nationale selectie van Italië. 'Ik moest iets anders doen.'

De 27-jarige Friezin geldt al haar hele carrière als een groot talent. Ze leek als juniore voorbestemd om Ireen Wüst op te volgen en misschien zelfs voorbij te streven. Haar veelzijdigheid blijkt uit haar erelijst op nationale kampioenschappen. Ze werd Nederlands kampioene allround in 2011 en 2012, sprintkampioene in 2013 en pakte vier afstandstitels op de 1.000 meter.

Internationaal oogt haar palmares minder florissant. Afgezien van één bronzen medaille op het EK van 2011 valt Leenstra al jaren net naast het podium op internationale toernooien. 'Op de Spelen was ik vierde, op het WK sprint vierde, op het WK allround vierde en op de WK afstanden vierde.' Met de achtervolgingsploeg veroverde ze wel goud op de Winterspelen van 2014, maar solo bleef ze achter bij de verwachtingen.

Niet alleen op de uitslagenlijsten zag Leenstra geen verbetering meer, ook de ontwikkeling van haar tijden stagneerde. Afgezien van haar persoonlijk record op de 500 meter reed ze al haar beste tijden vóór de Spelen van Sotsji (2014). Ze stond stil in haar ontwikkeling. Dat zinde haar niet. 'Als je stilstaat op de eerste plek is dat prima, maar op de vierde plek is het ietsje minder.'

Als ze in Nederland een doorlopend contract had gehad, was ze hoogstwaarschijnlijk op de oude voet doorgegaan. Maar toen sponsor Corendon vorig seizoen de stekker uit de ploeg trok, werd Leenstra gedwongen over haar toekomst na te denken. Een kleine verandering zou niet voldoen, concludeerde ze, het moest radicaal anders. In Nederland sprak ze met trainers, maar ervoer ze geen 'klik'. Toen haar Italiaanse echtgenoot Matteo Anesi haar in contact bracht met Maurizio Marchetto, bondscoach in Italië, vond ze daar wel wat ze zocht.

Veel en hard trainen

Marchetto gelooft in veel en hard trainen en wijkt van die aanpak niet snel af. 'Ik vind het wel fijn, een trainer die zegt: dit is het.' Dat klinkt ouderwets. En dat is het ook, erkent Leenstra. 'Hij doet al heel lang hetzelfde.' Zijn aanpak heeft zich wel bewezen. Marchetto leidde de Rus Ivan Skobrev, de Fransman Alexis Contin en Enrico Fabris naar internationaal succes.

Toch is het een opvallende keuze om naar het buitenland te gaan om te trainen. De laatste jaren kwamen veel buitenlandse rijders naar Nederland, weinigen maakten de reis andersom. Nog niet zo lang geleden verliet Ted-Jan Bloemen Nederland, maar bij zijn vertrek in 2014 wisselde hij ook van nationaliteit. Leenstra niet, die blijft Nederlandse. Ze volgt daarmee het voorbeeld van stayer Bob de Jong, die tweemaal de begeleiding van Bart Schouten opzocht. Van 2006 tot en met 2010 in Duitsland, vorig jaar zomer in Canada.

Volgens Leenstra is het onzin ervan uit te gaan dat de beste coaches zich alleen maar in Nederland bevinden. 'We hebben hier veel talent. Maar in het buitenland, als je ziet wat ze daar maken van de weinige schaatsers die ze hebben, denk ik dat ze daar ook goed werk doen.'

Twijfel slaat toe

Toch sloeg in de aanloop naar de KNSB Cup de twijfel toe bij Leenstra. Marchetto bereidt zijn pupillen voor op de WK afstanden. Zijn programma is erop afgesteld dat zij daar en in de wereldbeker op hun best zijn. Maar anders dan voor haar ploeggenoten was voor Leenstra juist afgelopen weekeinde een belangrijk moment: in Groningen waren de startbewijzen voor de wereldbekerwedstrijden te verdienen.

Bij de voorbereidingswedstrijden bemerkte ze nog weinig verbetering ten opzichte van voorgaande jaren. Ze had verwacht met de benadering van Marchetto een betere 3.000 meter te rijden, maar reed hetzelfde als voorheen. 'Dat drukte me weer met de neus op de feiten. Het is niet zo dat het allemaal anders is. Ergens had ik dat wel een beetje gehoopt.' Het voedde haar onzekerheid voor de KNSB Cup. Matige tijden bij voorbereidingswedstrijden in Inzell verergerden dat nog eens.

Vrijdag gierde bij de 1.500 meter de spanning door haar lijf. Ze reed niet geweldig en werd vierde. Maar dat was wel genoeg voor een wereldbekerticket en het gaf haar veel zelfvertrouwen terug. 'Ik merkte: ik kan het nog. Er zit weer een beetje schwung in.'

Op zaterdag gaf ze met de zege op de 500 meter een verrassend vervolg aan het weekend. Toen ze de KNSB Cup ook nog met een tweede plaats op de 1.000 meter besloot, was alle twijfel weggeëbd. 'Dit geeft mij het gevoel dat ik de goede weg heb gekozen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden