Latijnse ritme

IN SAINT-ETIENNE werden woensdagavond twee wedstrijden gespeeld. Op het veld streden de Engelsen en de Argentijnen hun waarlijk prachtige en dramatische strijd in de achtste finales....

Zeker drie uur lang werd er gezongen in het Brits aandoende stadion dat helaas de akoestiek van Wembley mist. De Argentijnen waren vooraf een beetje favoriet. We hoorden ze in Bordeaux, in het duel tegen Kroatië, anderhalf uur zonder onderbreking zingen en geraakten onder de indruk.

De trom gaf het latijnse ritme aan, de heupen wiegden, de shirtjes werden door de gaucho's als lasso rondgezwaaid. De stemmen staakten nooit. En omdat de Kroatische aanhangers zwegen, konden we ons verbazen over de fraaie toon van de de hemelsblauwen.

In Saint-Etienne werden de Argentijnen woensdagavond qua volume en overgave ruim geklopt door de Engelsen. Het leek heavy metal tegen een viool-ensemble. De Engelse zangers en zangeressen, omtrent vijftienduizend in getal, hadden Mick Jagger aan hun zijde.

De eensgezindheid, het gevoel van Engelsen onder elkaar en de rest van de wereld tegen ons, deed zijn werk. Madonna had willen meedoen, maar de Amerikaanse met Italiaans bloed werd een gastrol geweigerd. Ze bleef boos weg uit Saint-Etienne.

De Engelsen maakten tijdens het songfestival de meeste indruk bij het begin van de verlenging. Ze zongen hun strijdlied Britannia Rules the Waves zonder begeleiding. Het was puur kippenvel, niet zoals bij God Save Our Gracious Queen verstoord door de Franse fanfare. Die als De Gaulle aangeklede blazertjes en trommelaartjes vormen de enige tegenvaller in de verder perfecte Franse organisatie.

De volksliederen worden stijf gebracht. Het is niet te vergelijken met het muzikale vertoon van vier en twee jaar geleden (WK in de VS, EK in Engeland) waar befaamde vocalisten, van Mick Hucknell tot Bill van Dijk, met de hand op het hart hun nationale hymne ten beste gaven.

De beste volksliedzangers komen overigens uit Denemarken. Weten we uit Toulouse, maar dat is aangemerkt als Klein-Wembley en daar beklijft het geluid als nergens anders. Het mooiste nationale lied vinden we toch de Marseillaise. En nog een verzoek aan de Braziliaanse voetballers: kunt u uw mond niet houden bij het spelen van het volkslied.

John Volkers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.