Lars Boom is het crossen nog lang niet verleerd

NK mannen..

HEERLEN Eigenlijk reed Lars Boom een kansloze race door het Hellegat in Heerlen. Halverwege de nationale titelstrijd bedroeg zijn achterstand vijftien tellen. Normaliter een onoverbrugbaar gat in het veldrijden, zelfs voor een fenomeen als Boom. De koplopers Gerben de Knegt en Thijs Al waren uit het zicht verdwenen.

Verwonderlijk was dat scenario niet. Eind december haalde Boom zijn crossfiets van zolder. Hij was net teruggekeerd van een trainingskamp met de wegploeg in Spanje. Als uittredend kampioen voelde hij zich verplicht in Heerlen een poging te doen zijn titel te prolongeren.

Met vier trainingen in de Drunense duinen en één veldrit in St.Michielsgestel in de benen sprong hij zondag monter op de fiets voor zijn tweede en laatste veldrit van dit seizoen. Woensdag vertrekt hij weer naar Spanje, voor een veertiendaagse trainingsstage.

Het WK veldrijden in het Tsjechische Tabor laat Boom aan de concurrentie. Al, De Knegt en Van Amerongen vormen eind januari daar de bescheiden Nederlandse afvaardiging. Boom is niet te vermurwen.

Het weer was hem zondag in Heerlen goed gezind. Een graadje boven het vriespunt, weinig wind. Geen stuifsneeuw, geen sneeuwduinen. Het besneeuwde parkoers van 2560 meter was glad en glibberig, maar veel ijs lag er niet. Bovendien hielden de bevroren sneeuwranden de wielen in het spoor als er een valpartij dreigde te ontstaan.

Kortom, het was een loodzwaar maar technisch parkoers, waarbij de voet regelmatig van het pedaal moest om het evenwicht te bewaren.

Vooraan voelden De Knegt en Al zich niet zeker van hun zaak. De Knegt had door een lichte knieblessure niet de benen die hem tussen Kerst en oud en nieuw met de besten van de wereld deden meerijden.

En Al miste zelfvertrouwen na een rampseizoen vol blessures. Bovendien wisten beide renners de indrukwekkende start van Boom niet op waarde te schatten. De titelverdediger, als zeventiende gestart, vloog binnen een kilometer naar de kop van het veld.

Dat staaltje intimidatie en blufpoker betaalde zich in de race dubbel en dwars uit. Al en De Knegt verzuimden halfweg Boom eendrachtig de genadeklap te geven en op ondubbelzinnige achterstand te fietsen. De twee twijfelden, schakelden een tandje terug en lieten toe dat Boom op de strook van 800 meter asfalt in een lange machtige tussensprint de achterstand overbrugde. Die inspanning deed zijn benen vollopen en verzuren.

Weer was hij rijp om gelost te worden. De Knegt (34) weigerde het initiatief te nemen. Hij tekende afgelopen week voor twee jaar en wilde geen irritaties opwekken bij zijn (en Booms) werkgever Rabobank. Al wenste op zijn naderende ploeggenoot Van Amerongen te wachten om er een gevecht van twee tegen twee van te maken.

Hij veronderstelde in zijn eentje kansloos te zijn tegen de twee ploeggenoten. Een dure inschattingsfout van de eigen krachten die de beste crosser van de wedstrijd in de slotfase fataal werd.

Boom slaagde er in aan te klampen. ‘Eerder in de wedstrijd had ik het idee dat het gedaan was. Ik moest lossen omdat mijn ketting er af liep. Ik dacht dat ik derde ging worden en daar had ik vrede mee. Ik was verbaasd dat ze me twee rondjes voor het einde lieten terugkomen.’

In die laatste van tien omlopen nam Boom soms onverantwoorde risico’s in de bochten, maar hij bleef met kunst en vliegwerk op de been en in het spoor van zijn vluchtmakkers. ‘Ik wilde dolgraag voor de vierde keer op rij nationaal kampioen worden. Crossen verleer je niet. Ik miste alleen wat explosiviteit’, verklaarde hij. ‘Sinds 1998 ben ik elk jaar minimaal een keer kampioen geworden. Die traditie wilde ik in stand houden. Daarom nam ik iets meer risico.’

In de dramatische slotronde kreeg de 24-jarige Brabander bovendien de hulp van vrouwe Fortuna. Bij Al liep de ketting van zijn fiets er bij de materiaalpost af. De Knegt glibberde daar bijna onderuit. In de laatste bocht naar het rechte eind kwam Al ten val, omdat zijn ketting andermaal van het tandrad liep. De Knegt kon hem niet meer ontwijken en moest eveneens een noodstop maken.

Die ontwikkelingen gaven Boom de tien meter voorsprong die hij niet meer uit handen gaf. ‘Lars is geen pannenkoek op de weg. Er zijn maar weinig renners die hem daar kunnen bijhouden’, bromde Al die achter De Knegt derde werd. ‘Of dit mijn mooiste titel is, weet ik niet’, keek Lars Boom terug, ‘in elk geval wel de meest zwaarbevochten van allemaal.’

Of hij er volgend jaar weer bij is bij het nationaal kampioenschap veldrijden durfde Boom nog niet te zeggen. ‘Dat weet ik niet. Misschien ga ik dat jaar wel in Australië de Tour Down Under rijden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden