Laf weer, klein verzet

'Gerommel en gedonder in de bergen, hopelijk ook in de wedstrijd', zeggen ze bij de Belg. Terwijl de voorste renners de top van de Télégraphe naderen, neemt de Tour-camera alvast ook de volgende berg in beeld, de onder donderkoppen in sinister licht gehulde Galibier....

'Kijk eens hoe die erbij ligt, kletsende regen en onweer dames en heren', zegt de ene Belg. 'Ja ja', zegt de andere Belg al even verlekkerd, 'we gaan naar 't slechte weer, Mark.'

Zich verlustigende jongens zijn het, die Belgen in de commentaarpositie te Sestrières: 'Het regent pijpenstelen. Goh, een wolkbreuk, kleine hagelbolletjes. Feest bij de weergoden.'

Tot merkbaar verdriet van de Belgen blijkt dat uiteindelijk wat tegen te vallen. 'Laf weer, zoals we in Vlaanderen zeggen, onweersachtig en drukkend.'

Nog maar net de Galibier over constateren ze dat Armstrong zich bijzonder goed houdt in het hooggebergte, niets te duchten heeft van de andere gasten, die 'wel proberen de boel te dynamiteren, maar er ontploft niet veel'.

Ze gaan zich daarom maar concentreren op de ritoverwinning. Het is nog geen half vier. 'Armstrong?', oppert de ene Belg. 'Ja, waarom Armstrong niet', beaamt de andere Belg.

Ze zitten weer goed in de wedstrijd, cijferen mee, verbeteren elkaar, bezingen de door de koplamp van de motor verlichte knieholten van Alex Zülle. Ze loven Armstrong die het klein-verzet-wielrennen opnieuw heeft uitgevonden en verbazen zich (in identieke bewoordingen) over diens wonderbaarlijke recuperatie na zijn ziekte.

'Het lijkt wel of je iets ergs hebt moeten meemaken om de Tour te winnen. Pantani dubbele beenbreuk, Lemond jachtongeluk, Armstrong teelbalkanker, en hij is een klimmer geworden. En niet met de macht hè, met de souplesse.'

Ze overzien 'het massagraf' achter Armstrong, genietend. Escartin en Gotti? 'Dode adelaars, dat zijn het. De renners zijn serieus diepgegaan vandaag; daar zullen we morgen de gevolgen van moeten gaan zien naar l'Alpe d'Huez. Boogerd op die Nederlandse berg? Maar het is ook Quatorze Juillet voor de Fransen.'

Minuten gaan voorbij. Op de Nederlandse televisie belooft Mart Smeets te zullen wachten op de binnenkomst van de eerste Nederlander. 'Ik vind dat we dat wel moeten weten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.