Column Willem Vissers

Laat ze maar komen, de Duitse voetballers: we zijn er eindelijk klaar voor

Laat ze maar komen, de Duitsers. Duitse voetballers dan. Zaterdag is het Nederland – Duitsland in de Nations League en de Hollandse voetbalpolder is opeens bezaaid met talent. Hoe lang is het geleden dat ‘we’ jaloers waren op alles wat met Duits voetbal te maken had? De Duitsers hadden overal ter wereld op de receptuur van succes gekeken en de ingrediënten vermengd tot een winnend mengsel.

Het zelfonderzoek hier te lande is nog niet voltooid, maar heeft bewerkstelligd dat Nederland is ontwaakt uit de apathische roes van zelfgenoegzaamheid, terwijl Duitsland weer in de spiegel kijkt en zich afvraagt waar het mis is gegaan. De verdedigers Boateng en Hummels ogen opeens als oudere, verzadigde mannen. Özil is met ruzie gestopt na het mislukte WK en hij zwengelde zelfs het integratiedebat aan.

Ajax was afgelopen week sterker dan Bayern München. Natuurlijk, deels zijn deze constateringen momenten van de dag, maar onder het waas van opportunisme dient het herstel zich aan. Vier debutanten melden zich vandaag bij bondscoach Ronald Koeman, die zich voorbereidt op Duitsland-thuis en België–uit. Rechtsachter Dumfries is een wervelwind, een man die opstoomt en symbool is van een aspect dat was weggemoffeld: fysieke weerstand. Bergwijn is een dribbelaar pur sang met snelheid, net als Groenevelt, die wonderschoon scoorde tegen Atlético Madrid.

Dribbelaars staan op, net als creatieve middenvelders en defensieve middenvelders. Pablo Paulino Rosario, de vierde debutant, droeg het haar nog in een prachtige staart in een film van regisseur Jack Janssen, die hem tussen 2010 en 2012 volgde voor een mooie documentaire. Deze is deels exemplarisch voor voetballers van tegenwoordig: gemangeld in de nietsontziende jacht op talent. Feyenoord, Ajax en PSV hengelden op soms gênante wijze naar zijn kunde. Zijn vader zegt dat Pablo eens een kus van de koningin zal krijgen als international, een trainer voorspelt dat hij eens beter zal zijn dan Gullit.

Al die toekomstdromen, heerlijk. De bedroefde oogopslag ook van de jonge Pablo. Zijn vader zegt dat hij moet uitkijken voor meisjes en andere aandachtstrekkers. Ja, pa zal binnenkort kapotjes voor hem kopen. Hoe Pablo juicht voor Uruguay, in de halve finale van het WK tegen Nederland. Nou ja, gewoon, puberale dwarsigheid. De prijs van de hemel, heet het pareltje.

Opeens staat daar een oranje as. Cillessen, Van Dijk, De Ligt, Frenkie de Jong, Depay. Een fijne spits staat nog op de wensenlijst voor de toekomst. Het zijn fascinerende tijden van wederopstanding. We zaten op de perstribune in München, precies in het verlengde van die ene, wonderlijke pass van Ziyech, vanaf de rechterflank, over vijftig meter diagonaal naar links. Bayern - Ajax. Bijna 3D. Het was net of de bal zo op je laptop kon vallen, maar precies op tijd daalde die uit de hemel naar de voet van Neres. Ja goed, Ziyech koos voor de nationale ploeg van Marokko, maar ook hij maakt nadrukkelijk deel uit van het Nederlandse reveil, al is het maar omdat het oog ook iets wil.

Nee, laat ze maar komen, die Duitsers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.