ProfielAtalanta

Kwartfinalist Atalanta Bergamo is de publiekslieveling van de Champions League

Atalanta uit Bergamo heeft meer dan de gunfactor in de kwartfinales van de Champions League. Het is een aantrekkelijk elftal, een scoringsmachine bovendien. Maar ja, woensdagavond PSG weerstaan?

Marten de Roon (r) neemt met José Luis Palomino Shakhtar Donetsk-speler Alan Patrick in de mangel, 1 oktober 2019. Atlanta verloor de wedstrijd in de groepsfase van de Champions League in San Siro in Milaan met 2-1.Beeld AFP

Wie gunt Atalanta geen succes in de Champions League? De knuffelploeg, hoe raar dat ook klinkt in een anderhalvemetersamenleving, is symbool van bescheidenheid, gekoppeld aan succes. Al is het maar omdat rijkdom en overdaad zoals bij tegenstander Paris SG niet bestaan in voetballend Bergamo.

Afkomstig uit de officieuze hoofdstad van corona, Bergamo in Lombardije, nu verheven op het sportieve podium in Lissabon. Debutant in de kwartfinale tegen Paris Saint-Germain, dat de beker eens moet winnen van de eigenaars uit Qatar. Voor Atalanta is de kwartfinale al een geschenk, een sportief wonder bijna.

Een beslissing over één wedstrijd op neutraal terrein in een seizoen dat anders is dan alles hiervoor. Italianen hebben veel gespeeld in de zomerse nasleep van de Serie A. De Fransen juist weinig met hun gestaakte competitie en wel twee bekerfinales voor Paris. ‘De frisheid is verdwenen uit het voetbal’, constateert trainer Erik ten Hag van Ajax over het internationale voetbal dat hij de laatste weken aanschouwde, mede door de ‘onverantwoorde’ wissel die volgens hem op spelers is getrokken.

La Dea, de Godin zoals de bijnaam van Atalanta luidt, is favoriet van liefhebbers van de underdog. Marten de Roon en Hans Hateboer tegen Neymar en Mbappé, hoewel die laatste vermoedelijk nog ontbreekt door een blessure. De Roon is de looplijnen dichtende balafpakker die meteen aanvallen opzet en gooi- en smijtwerk niet schuwt. Hij voetbalde zich in Oranje en plaatst zijn prestaties op ludieke wijze in perspectief op sociale media. Hij vergeleek zijn gewone juichen (armen omhoog) na een doelpunt onlangs met de exhibitionistische uitingen van waarlijk groten onder wie Neymar en Mbappé.

Vrijwel iedereen scoort

In de Serie A scoorde nummer 3 Atalanta 98 keer, 22 meer dan kampioen Juventus. Vrijwel iedereen scoort. Iedereen valt aan, indien mogelijk. ‘Het is echt genieten’, vindt analyticus Danny Blind. ‘Het is bepaald geen ouderwets Italiaans catenaccio’, waarmee hij verwijst naar betonnen defensies van vroeger. 

Het elftal is een brok dynamiek met oprukkende vleugelspelers, gelardeerd met kort combinatiewerk. Ragfijne opzetjes met Alejandro ‘Papu’ Gomez als spil, weer zo’n nummer 10 uit Argentinië, ook al is hij al 32 jaar. Hoe gemakkelijk hij ballen aanneemt en gelijktijdig spiedt naar mini-gaatjes. Dan speelt hij, tsjop, tussen twee man door naar Duvan Zapata, een vaardige, krachtige spits die heerlijk tegen tegenstanders kan hangen, om weg te draaien en te schieten.

Al dat moois staat onder leiding van Gian Piero Gasperini, 62 jaar, stijlvol gekleed, grijze coiffure, niet overladen met succes, maar nu wil iedereen zijn geheimen ontdekken. Gomez, Zapata, Hateboer, Robin Gosens, Roeslan Malinovski met zijn fijne linkerbeen uit Belarus; op papier lang niet zo goed als het sterrenensemble PSG, maar ze speelden nog nooit zo goed als bij Atalanta, waar ze inhoud geven aan voetbal als teamspel.

Voormalig middenvelder Jan Peters, in het seizoen 1985-1986 speler van Atalanta, kreeg meerdere telefoontjes van de inmiddels naar Palermo vertrokken scout Beppi Corti, alvorens de club De Roon en Hateboer aantrok. ‘Ik zei dat het goede spelers waren, maar geen hoogvliegers. Ik durfde niet met zekerheid te stellen dat ze zouden slagen in de Serie A. Dat hebben de scouts goed ingeschat. Geweldig. Atalanta speelde afgelopen seizoen het beste voetbal van Italië.’

De Roon neemt zijn werk uiterst serieus, maar is daarbuiten ludiek verfrissend. Toen zijn voormalige trainer bij Heerenveen, Marco van Basten, hem prees op tv en De Roon een dag later subliem scoorde met de buitenkant van de voet, meldde hij olijk dat hij vaker naar Van Basten moest luisteren. 

Robin Gosens, bestrijker van de linkervleugel, was gewoon goed bij Heracles, maar niemand had verwacht dat hij nog eens de luxe zou ervaren van een keuze tussen Duitsland en Nederland, want hij heeft twee paspoorten. En Hans Hateboer uit Beerta voetbalt soms met een bandje in het haar, als modebewuste diesel, daverend langs de rechter zijlijn.

Wijntje drinken

Jan Peters wijst op het nette karakter van Atalanta. In tegenstelling tot zijn andere voormalige club in Italië, Genoa, waar hij weleens drie maanden op zijn geld moest wachten. In het welvarende Bergamo waren salarissen altijd op tijd. ‘Bij Genoa konden ze helemaal in de war zijn van een nederlaag. Ik zit daar nog in een appgroep met spelers van 38 jaar geleden. Toen ze onlangs net in de Serie A bleven, leek het alsof ze de Champions League hadden gewonnen en gingen ze massaal een wijntje drinken. In Bergamo gaan ze een dag na de wedstrijd gewoon naar hun werk.’

Al was door corona alles anders dit jaar. Atalanta – Valencia (gespeeld in Milaan) geldt als een verspreidingshaard van het virus. En dan is daar het tragische afhaken van Josip Ilicic, die in de vorige ronde liefst vijf keer scoorde in twee duels tegen Valencia. Ilicic is een linksbenige kunstenaar, door Danny Blind ‘een soort Piet Keizer’ genoemd. Hij is door privéomstandigheden mentaal geknakt en (voorlopig) uit het voetbal gestapt. Atalanta zal hem missen.

Het sprookje van Mitchel Bakker bij Paris Saint-Germain maakt vader Edwin trots
Op de lijst van 28 spelers van Paris Saint-Germain die meegingen naar Portugal voor de kwartfinales van de Champions League, staat Mitchel Bakker als allereerste. Dat is vanwege het alfabet, maar toch. Tweede op de lijst met sterren als Neymar en Mbappé is Juan Bernat, zijn belangrijkste rivaal als linksachter.

Mitchel Bakker uit Purmerend beleeft de voetbaldroom, hoe clichématig dat ook klinkt. Bakker, 20 jaar en in Nederland vrij onbekend, speelde onlangs beide Franse bekerfinales, omdat de andere kandidaten, Bernat en Kurzawa, niet fit waren. Nu is met name Bernat weer fit. ‘Ik verwacht daarom niet dat Mitchel speelt tegen Atalanta’, denkt vader Edwin Bakker, voorheen prof van Ajax, Willem II en FC Groningen. Senior zag zijn loopbaan bekort door een gecompliceerde beenbreuk. Dat stemt hem niet al te bitter. ‘Zo is het leven. De een heeft alles, de ander niets. Ik ga nu lekker naar mijn zoon kijken, daar geniet ik van.’

Hij was onlangs met een paar duizend anderen in het stadion van St. Denis toen PSG de Coupe de la Ligue won in de finale tegen Olympique Lyon. ‘Een week eerder in de andere bekerfinale speelde Mitchel beter, maar toen was de tegenstand minder met Saint-Etienne. Ik ben supertrots.’

Mitchel Bakker, begeleid door zaakwaarnemer Mino Raiola, speelde negen jaar in de jeugd van Ajax, deed een paar keer mee in het eerste en tekende begin vorig jaar bij PSG. ‘Er is geen betere leerschool dan Ajax’, spreekt zijn vader uit ervaring. ‘Hij was nog erg speels bij Ajax. Hij deed wat in hem opkwam. Nu is hij anders. Hij voert zo goed mogelijk uit wat trainer Tuchel hem vraagt. De trainer moet op hem kunnen vertrouwen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden