Kupers mist limiet Rio op 0,05 seconde

Thijmen Kupers domineerde zondag de 800 meter. Evengoed moet hij bij de EK in Amsterdam op herhaling.

Beeld Klaas-Jan van der Weij/ de Volkskrant

In elke olympische cyclus mist één topsporter de kwalificatielimiet met het kleinste verschil. Dat smartelijke lot dreigt ditmaal voor Thijmen Kupers. Voor aanvang van de NK atletiek kwam de Groningse 800-meterspecialist 0,08 seconde tekort voor Rio de Janeiro. Na zijn overwinning op zondag was dat teruggebracht tot 0,05 seconde

Kupers (24) had zich in Amsterdam gemeld met een ambitieus plan. Hij hoopte de finale te lopen met steun van een trouwe clubgenoot, die zich als tempomaker zou opwerpen. Vorig jaar werkte dat plan nagenoeg perfect: hij plaatste zich met 1.45,28 voor de WK atletiek. Dat hij 0,08 seconde te langzaam liep voor Rio deerde hem toen nauwelijks. Tijd zat, dacht hij.

Zondag moest hij het zonder de onbaatzuchtige hulp van zijn clubgenoot stellen: die doorstond de halve finales niet. Dat betekende dat Kupers alleen op een toptijd moest jagen. Hij staat sinds het afzwaaien van de voormalig Europees kampioenen Bram Som (outdoor) en Arnoud Okken (indoor) in Nederland op eenzame hoogte.

Niet dat Kupers aan zijn twee rondjes door het Amsterdamse Olympisch Stadion begon met de limiet in gedachten. Van Som, die tegenwoordig veelvuldig als tempomaker actief is bij internationale wedstrijden, heeft hij opgestoken dat mikken op een streeftijd averechts werkt. Je dient simpelweg zo snel mogelijk te hollen, elke keer weer.

Die les had hij ter harte genomen, na enkele mislukte limietpogingen. Voor het startschot zoog hij longen met diepe teugen vol. Hij droeg gele kniekousen onder het diepblauwe tenue dat strak om zijn afgetrainde lichaam zat gespannen. Zijn blik stond ernstig. Hij oogde geconcentreerd en ambitieus. Toen de speaker hem voorstelde, zwaaide hij kort naar de vrijwel lege tribunes.

'Dit verzin je niet!'

Meteen na vertrek pakte hij de kop. Naar het voorbeeld van de Keniaanse wereldrecordhouder David Rudisha stond hij de leiding twee ronden lang niet meer af. Op eigen kracht rende hij de snelste race uit zijn loopbaan. En de meest onbevredigende. Aan de finish klonken uit het meelevende publiek kreten van ontzetting, toen bleek dat hij de olympische limiet weer had gemist: 1.45,25. 'Dit verzin je niet!'

Kupers stortte gedesillusioneerd ter aarde en bleef beduidend langer liggen dan zijn race had geduurd. Concurrenten kwam hem troosten. Zelf zocht hij steun bij zijn ouders, voordat hij zijn gevoelens kalm verwoordde voor de pers. 'Dit is balen, maar ik weet dat mijn niveau richting de EK goed is.'

De EK atletiek, over tweeënhalve week in Amsterdam, zijn voor Kupers belangrijker dan deelnemen in Rio. 'Ik wil liever een medaille dan een limiet', zei hij tot verbazing van zijn gehoor. 'Als ik moet kiezen.' Hij legde vervolgens uit dat hij in Amsterdam waarschijnlijk de olympische limiet moet lopen om in aanmerking te komen voor een EK-medaille.

Hoewel toernooifinales soms het karakter aannemen van een trage, tactische strijd, verwacht Kupers dat de EK-finale in Amsterdam hard zal worden gelopen. Dat betekent dat hij kan profiteren van de snelheid van zijn sterke concurrenten.

'Dan heb je op het laatste stuk mensen die je pushen om misschien nog wel een seconde harder te lopen', zei de student bewegingswetenschappen, vorig jaar goed voor brons bij de EK indoor.

Kupers kijkt met vertrouwen uit naar de titelstrijd. Hij denkt in de voetsporen te kunnen treden van Som, die de Europese hoofdprijs op de 800 meter tien jaar geleden won. Hij blaakt van het zelfvertrouwen, mede dankzij de Diamond League van Shanghai in mei. Daar passeerde hij in de sprint zelfs wereldrecordhouder Rudisha. Kupers werd vierde, de Keniaan vijfde. Het wereldrecord van Rudisha is 1.40,91.

'Meestal heb ik niet zo'n goede eindsprint. Nu weet ik dat ik toch van achteruit kan opkomen. Dat geeft vertrouwen. Ik ben niet meer bang voor een tactische race. Ik loop de laatste 200 meter in 26 seconden. Bij de WK doken maar twee atleten onder de 26, allebei wereldkampioenen. In Europa zie ik ze nog niet zo snel lopen. Dus als ik in een goede uitgangspositie zit, heb ik kans hoog te eindigen.'

De EK atletiek is de laatste kans voor Kupers op Rio. Anders moet hij wachten tot 2020, Tokio. Hoezeer hij ook hecht aan Europees succes, hij realiseert zich dat een loopbaan zonder olympische deelname niet compleet is.

'Als je zegt dat je topsporter bent, is de vraag meteen: heb je meegedaan aan de Spelen? Het is toch wel lullig als je dan 'nee' moet zeggen. Het is ontzettend belangrijk om eens op de Spelen te staan. Maar de EK is nu in eigen land. Dat maakt het net effe anders.'

Van Schagen en Bockarie op de 200 meter zeker van ticket naar Spelen

In de jacht op olympische limieten kwamen twee sprinters bij de NK als winnaar uit de strijd om honderdsten van seconden. Op de 200meter dook Tessa van Schagen met een pr. van 22,86 net onder de limiet van 22,90. Op dezelfde afstand voor de mannen kwam Solomon Bockarie tot 20,44, terwijl de limiet 20,50 is. Bockarie (29) werd op de 200 meter afgetroefd door Churandy Martina (20,11), die vrijdag ook de 100 won (10,11). Het deerde hem niet. Dankzij een verbetering van zijn persoonlijke record met bijna viertiende van een seconde (van 20,81 naar 20,44) is hij zeker van olympische deelname. Op de 100 meter liep hij kwalificatie vrijdag net mis. Hij kwam tot 10,20, waar 10,14 is vereist. Bockarie is een laatbloeier. Hij kwam in 2010 vanuit Sierra Leone naar Nederland in het kader van gezinshereniging. Zijn moeder en zus kwamen al eerder naar Nederland. Zijn vertrokken volgens de sprinter nadat zijn vader was gedood tijdens de brute burgeroorlog in het West-Afrikaanse land (1991-2002). Bockarie deed in Sierra Leone al atletiek. Hij kwam naar eigen zeggen naar Nederland met een pr. van 10,81. Sinds vorig jaar is hij fulltime sprinter. Na het verkrijgen van zijn Nederlandse paspoort, in mei, werd hij opgenomen in het estafetteteam dat meedeed aan de WK atletiek in Peking. Daardoor heeft hij de A-status van NOC*NSF. 'Het voelde goed', zei de Bockarie na zijn kwalificatie. Hij gelooft dat hij nog beter kan worden, al betreurt hij het dat hij pas als 21-jarige in aanraking kwam met de atletiek. 'Dat is jammer. Maar ik ben 29. Ik heb nog wel vijf jaar te gaan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden