Kunstenaar Siemerink krijgt eindelijk loon naar werken

Het racket hanterend als een jongleur en de geest vrij van zorgen hervond Jan Siemerink in sportpaleis Ahoy' de vorm die hem tot één van de attractiefste tennissers in het circuit maakt....

WYBREN DE BOER

Van onze verslaggever

Wybren de Boer

ROTTERDAM

Voor de derde keer, sinds hij in 1989 professional werd, bleef Siemerink tijdens een toernooi ongeslagen. Zeven jaar geleden in Singapore boekte hij zijn eerste zege, twee jaar geleden op het gras van Nottingham zijn tweede. Van die triomfen straalde echter minder glans af dan van zijn overwinning op Thomas Johansson (7-6, 6-2) in Rotterdam. Buiten de vier Grand Slams kon Siemerink geen mooier podium bedenken dan Ahoy. 'Dit vergeet ik nooit meer.'

Het ABN/Amro-toernooi behoort tot de meest prestigieuze toernooien in het circuit en bovendien gaf Siemerink zijn week cachet met overwinningen op Ivanisevic en Rafter, beiden lid van de mondiale toptien, en titelverdediger Krajicek.

Die indrukwekkende serie legde zondag extra veel druk op zijn schouders, toen Siemerink door de buitenwacht geacht werd simpel te winnen van de twintigjarige Zweed Johansson.

Johansson had echter in de eerste ronde indruk gemaakt met een overwinning op Kafelnikov en liet zich in de daarop volgende ronden gelden als een uiterst solide baseliner, met een knalharde eerste service.

Van onderschatting, prentte Siemerink zich in, kon geen sprake zijn. 'Je weet dat Johansson een minder aansprekende naam is dan Rafter, maar ik wist ook dat Johansson twee toernooien had gewonnen en dat waren juist twee indoortoernooien. Hij is niet zomaar een speler.'

Met zijn zege sloot Siemerink definitief een jaar van zorgen en twijfels af. Ruim een jaar geleden begon de Rijnsburger als nummer 15 van de wereldranglijst aan het seizoen 1997 en de ambitie om zijn naam onder tien beste tennisser ter wereld te scharen klonk reëel. Maar enkele vroegtijdige uitschakelingen in het voorseizoen brachten Siemerink in een neerwaartse spiraal die een fikse aanslag vormde op zijn motivatie.

In Rotterdam, waar hij in de eerste ronde tegen Ivanisevic op de rand van de afgrond balanceerde, trok Siemerink de afgelopen dagen meermalen een parallel met die crisisperiode.

'Vorig jaar ben ik heel wat keren met 7-6 in de derde set d'r uit gegaan. Dat zijn van die potjes die net zo goed de andere kant op kunnen vallen. Hier tegen Ivanisevic heb ik machtpoint-tegen. Maar nu zit het me mee, zo dicht ligt het bij elkaar.'

Siemerink behoort tot het schaarse slag van rasartiesten, wier strategie haaks staat op het percentage-tennis dat het gros van de internationale tenniselite aanhangt.

Creativiteit en risico's kenmerken de speelstijl van Siemerink, die zelfs in de meest hachelijke momenten naar het net snelt, en dat verklaart waarom in zijn geval winst en verlies dichter bij elkaar liggen dan bij de meeste tennissers.

Pas echt kwetsbaar wordt Siemerink echter wanneer zijn motivatie aangetast raakt. Zoals medio vorig jaar, nadat hij op Wimbledon in de eerste ronde was uitgeschakeld. Coach Tjerk Bogtstra keek zijn pupil nadien diep in de ogen en raadde hem aan zich op zijn carrière te bezinnen.

'Omdat ik precies zag wat er mis was: moeite om zich elke keer weer op te laden. Ik zei tegen Jan: neem een paar weken vakantie en bel me maar als je er weer echt zin in hebt.'

Drie weken raakte Siemerink geen racket aan, om tijdens die vakantie tot het besef te komen dat de liefde voor het tennis onverminderd groot was. Nog maar amper teruggekeerd in het circuit had de ommekeer al een feit kunnen zijn, meende Siemerink gisteren, maar in Cincinatti zorgde Muster in de kwartfinale in drie sets voor uitstel. 'Maar daar was ik al wel weer gretig, had ik er weer plezier in.'

Het wachten was op de start van het indoor-seizoen, waarin Siemerink als uitgesproken liefhebber van de snelle banen vaker een hoofdrol had gespeeld. Het bewijs kwam in Stockholm waar hij in november in de finale slechts een halt kon worden toegeroepen door de nummer vier van de wereld, Jonas Björkman. Dankzij dat resultaat wist Siemerink zich op de valreep nog te handhaven in de tophonderd en sindsdien durfde hij ook weer hardop te spreken van een nieuwe sprong naar de (sub)top.

Drie overwinningen op Ivanisevic en een halve finaleplaats in Londen getuigden de voorbije weken van Siemerinks aanhoudende progressie. Volgens hemzelf was het keerpunt gekomen in Antwerpen, waar hij drie weken terug nota bene kwalificaties moest spelen om in het hoofdtoernooi te mogen optreden. 'Daar speelde ik in de kwalificatie tegen Tom van Hout. Misschien wel mijn slechtste partij ooit, maar ik won 'm wel.'

Sinds kort laat Siemerink zijn sterkste staaltjes namelijk weer zien op de cruciale momenten. In Ahoy' leverde hij daarvoor nieuw bewijs. Negen breekpunten kreeg Johansson, maar uitgerekend op die momenten liet Siemerink aces, messcherpe backhands of betoverde volleys van zijn racket komen.

Die brengen hem vandaag rond de dertigste plaats van de wereldranglijst, al is dat voor een gretige jongleur nog geen reden tot tevredenheid. 'Ik wil terug naar waar ik hoor.'

Zie ook pagina 18

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden