Kuijt en Legioen geven Feyenoord laatste zetje

Feyenoord leek niet klaar voor een nieuw seizoen, maar toen het er op aankwam, richtten verloren zoon Dirk Kuijt en het Legioen zich op.

Dirk Kuijt omhelst Tonny Vilhena die Feyenoord net op 2-1 heeft gezet en zweept en passent de fans op. Beeld Klaas Jan van der Weij

Eljero Elia steekt zaterdagavond laat in het Maasgebouw vier vingers op. Vier miljoen kon hij gaan verdienen in het Midden-Oosten. 'Netto.' Maar zijn voetbalhart won. De 28-jarige vleugelspeler tekende vorige week een tweejarig contract bij Feyenoord. Jaarwedde: rond een miljoen. Bruto.

Hij zag in de aanpalende Kuip zijn nieuwe club eerder op de avond ternauwernood winnen (3-2) van het niet al te bravourerijke FC Utrecht. Maar hij heeft geen spijt. Elia ontbloot zijn arm. Daar zaten net allemaal bultjes op. 'De laatste tien minuten wilde ik het veld inrennen.'

Daar hadden nog zo'n vijftigduizend toeschouwers last van toen vijf minuten na rust Feyenoords rechtsback Karsdorp rood had gekregen en de 1-0 voorsprong (kopbal Kazim) in het gedrang kwam. De Kuip transformeerde tot één grote staantribune, er was siervuurwerk, geschreeuw en gezang. Er was vooral het volle besef dat het niet mis mocht gaan. Niet nu al.

Een charge op de enkels

Eerst was scheidsrechter Blom het mikpunt, maar die volgde slechts de instructies van zijn bazen: eerder rood trekken bij een charge op de enkels. Karsdorp raakte die van Utrecht-verdediger Kum, zij het onopzettelijk. Het was niet de eerste druistige tackle van een Feyenoorder.

Vooral Basacikoglu had er zin in. Het rapport van de vleugelspeler is als dat van bijna heel Feyenoord: het golft op en neer. Aanname: uitstekend. Passing: matig. Inzet: bij tijd en wijle gigantisch. Drie minuten voor tijd trof de kramp hem. Hij was naast linksbuiten ook even rechtsback geweest.

Het applaus klaterde van de tribunes voor de dribbelaar die vorig seizoen vooral in het nieuws kwam door de huisregels te veronachtzamen. Dirk Kuijt klapte enthousiast mee. Het stond 3-1 en de teruggekeerde aanvoerder wist dat deze voorsprong voortkwam uit 'de unieke wisselwerking die je hier met het publiek kan hebben', zo meldde hij na afloop.

Naast hem stond FC Utrecht-kapitein Willem Janssen met ogen vol ongeloof. Zijn team poogde nadrukkelijk verzorgd voetbal te spelen, en slaagde daar onder zijn leiding heel behoorlijk in na het rood van Karsdorp. Met Ayoub en Ramselaar als balvaardige adjudanten leek de gelijkmaker een kwartier voor tijd een opmaat naar meer. Spits Haller, in de slotminuut ook vanaf de strafschopstip trefzeker, tikte binnen nadat Feyenoord-doelman Vermeer een schot van Ayoub verkeerd had verwerkt: 1-1.

Herinnering

Het was een moment dat het pijnlijke slot van het seizoen 2014-2015 in herinnering bracht. De fouten van de doelman deden het Feyenoord van Fred Rutten kraken, culminerend in het doorschuiven van assistent Van Bronckhorst. Het ging niet veel beter: uitgeschakeld door Heerenveen in de play-offs, verloren van VVV, Southampton en Olympiakos in de voorbereiding.

De jonge, fel meelevende coach was uiteraard opgelucht dat Feyenoord ook met hem aan het roer kon winnen. Bovendien weet hij zijn selectie vanaf komend weekeinde versterkt met mogelijk Eric Botteghin en in elk geval spits Kramer en Elia.

Zes concurrenten telde spits Kazim na afloop hardop. 'Maar competitie is goed, daar moet niemand over zeiken', vond de bonkige Engelsman die na zijn doelpunt wat virtuele pistoolschoten en van die 'praat-maar-raak'-gebaren met zijn handen maakte om daarna eindelijk aangever Vejinovic te bedanken. Later mengde hij zich als een dolleman in een onschuldig wissewasje rond Basacikoglu.

Kazim is 28, maar nog steeds een onzekere puber. Toen het thuispubliek zijn naam zong, transformeerde hij tot oerpositivo, klappend en aanmoedigend, zelfs bij zijn vroege wissel. Hij sprong als een dolle langs de zijlijn toen Tony Vilhena en Kuijt voor 2-1 en 3-1 tekenden.

Voor het grijpen

Dat waren dan ook bijzondere momenten. Ingeleid trouwens door FC Utrecht-coach Ten Hag, die na de 1-1 haastig zijn laatste lijn wenste te verstevigene. Ineens stokte de Utrechtse tikmachine, linksback Nganioni kopte een bal zomaar in de voeten van Basacikoglu, die te hard op El Ahmadi passte. Opgezweept door de staande Kuip wist de middenvelder de bal nog voor te geven, waarna invaller Vilhena via de onhandige doelman Ruiter kon scoren (2-1).

Het momentum lag voor het grijpen en Kuijt stortte zich er bovenop. Hij vloog om de nek van Vilhena en brulde met gebalde vuist naar het publiek. Dat schakelde nog wat tandjes bij. 'En dan kan het niet meer mis', wist Kuijt.

De aanvaller benutte zelf nog een strafschop. De treffer (3-1) kwam de 104-voudig international toe. Benen en geest oogden nog okselfris, met slimme passes en loopacties verhief hij zich simpel boven de rest. Het succes van Feyenoord wordt mogelijk vooral bepaald of de stem van de 35-jarige Katwijker het houdt.

Hij was schor na afloop van het opjutten van ploeggenoten en publiek. In de dagen ervoor had hij zijn bekende van de positiviteit druipende dogma's op zijn teammaten losgelaten.

Zo werd Vilhena, het weerbarstige, door privésores geplaagde talent, door Kuijt op het hart gedrukt dat hij 'heel dicht bij de basis' zat. Eerder brak hij een lans voor Kazim en Lex Immers. Dat wordt nog wat als de Katwijker straks zelf coach is en er maar elf mag opstellen.

In het Maasgebouw staan later supporters en vrienden in de rij om Vilhena te feliciteren. Die pinkt een traantje weg. Elia zegt even verderop met een knikje naar de weer rustige Kuip: 'Volgens mij kun je daar niet slecht spelen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden