Kruijswijk strijdend ten onder, Nibali grijpt de macht in Giro

Roze ballonnen hangen in de hal van Cannon d'Oro en naast de receptie prijken foto's van hooggeëerde gasten als Miguel Indurain en Marco Pantani. Zaterdag slaapt Steven Kruijswijk onder hetzelfde dak. Kruijswijk mag de Giro niet hebben gewonnen, zoals dat illustere tweetal, maar hij verdient het gouden hotel ten volle.

Vincenzo Nibali.Beeld EPA

Twintig kilometer verderop is hij strijdend ten onder gegaan. Tachtig seconden moet hij in finishplaats Sant'Anna dit Vinadio toegeven op Alejandro Valverde. Dat zijn er 37 te veel om, na de tegenslag van een dag eerder, in elk geval het podium veilig te stellen.

Op de voorlaatste dag ging dat opnieuw overhoop. Voor de achtste keer wisselde de rozetruidrager van eigenaar. Vincenzo Nibali zal de laatste zijn die morgen in Turijn lacht. Hij onttroonde de Colombiaan Johan Esteban Chaves door op de Colle del Lombardia aan te vallen en dat twaalf kilometer vol te houden.

Zelden zal een klassement in een grote ronde de laatste twintig jaar nog zo overhoop zijn gehaald. Maandag leek Steven Kruijswijk zijn greep naar de macht te hebben voltooid. Chaves volgde na de rit naar Andalo als eerste op drie minuten. Nibali ging de laatste fase van de Giro in met een achterstand van vier minuten en 43 seconden.

Stuurfout

Wat in de Dolomieten in de grondverf werd gezet, ziet er na de twee Alpenritten compleet anders uit. De nummer één is de nummer vier geworden en andersom. De conclusie na drie weken fietsen moet zijn dat één valpartij en een sterke ploeg de 99ste Ronde van Italië in het vat hebben gegoten.

Steven Kruijswijk verspeelde zijn kansen door een stuurfout vrijdag in de Colle dell'Agnello. Met pijn en moeite haalde hij de eindstreep in skioord Risoul.

Wie hem daar zag, gewond en gedesillusioneerd, zal verbaasd zijn geweest hem de volgende dag aan de start te zien. Hinkend had Kruijswijk vrijdagavond het ziekenhuis verlaten, gevolg van een pijnlijke voet.

Zaterdagmorgen, na een stationaire training, staat hij opvallend monter aan de start in het Franse Guillestre. Het gaat ook lange tijd boven verwachting goed. Steven Kruijswijk handhaaft zich bij de favorieten.

Langzaam maar zeker groeit de hoop op eindelijk weer een Nederlander op het erepodium van een grote ronde, 26 jaar na Erik Breukink. Na zijn prestaties van de afgelopen week is het een schrale troost, maar toch.

Hij zucht, drinkt en vervloekt de hele wereld om hem heen

Bijna drie weken lang rijdt Steven Kruijswijk een perfecte Giro. Superieur in de bergen, koelbloedig op weg naar de zege. Dan: die stuurfout, de sneeuwwal. Dagboek van een persoonlijk drama.

Hoop vervliegt

De hoop daarop vervliegt wanneer Vincenzo Nibali in de laatste kilometers de Colle della Lombarda zijn aanval op de koppositie inzet. Ploeggenoten Michele Scarponi en Jakob Fuglsang hebben die ingeleid. Tanel Kagert is vooruit gesneld om nog eventjes als locomotief te dienen.

Johan Esteban Chaves kan aanvankelijk volgen, maar hijst nog voor de top de witte vlag. Landgenoot Uran staat hem weliswaar terzijde, maar zelfs hem kan hij niet volgen. Nibali arriveert bijna zeven minuten na winnaar Taaramaë. Esteban Chaves komt ruim anderhalve minuut later aan.

Wanneer dat stuivertje is gewisseld, komt de volgende. Alejandro Valverde, ook nog enigszins geholpen door collega Visconti, rijdt de eenzaam strijdend Kruijswijk uit de Top-3.

Vincenzo Nibali grijpt de roze trui.Beeld afp
Steven Kruijswijk (rechts) met Bram Tankink.Beeld anp

Nibali: 'geef hoop nooit op'

Vincenzo Nibali kan na afloop zijn geluk niet op en dat geldt nog meer voor zijn talloze landgenoten. Hij is de aanhouder die heeft gewonnen. Na afloop gaf Nibali toe dat de moed hem begin deze week wel in de schoenen was gezonken. 'Maar ik heb toch doorgezet, want je moet nooit de hoop opgeven.'

Rond half acht meldt Steven Kruijswijk zich bij het hotel in Chiusi di Pesio. Hij zal deze editie van de Giro met een vergelijkbaar gevoel afsluiten. Ondanks de teleurstelling is hij blij tot het einde gevochten te hebben.

Omdat de conditie niet door de val was aangetast, had hij bij de start de stille hoop er toch die derde plaats uit te slepen. 'Maar het zat er gewoon iet in.' Zijn liefde voor de Giro is niettemin ongeschokt. Hij hoopt in de komende jaren nog eens tot het einde stand te houden. Hopelijk kan Cannon d'Oro de liefde zaterdagavond beantwoorden.

Beeld EPA
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden