Kromowidjojo weer wereldkampioen op de 50 meter vrij

Op het kortste zwemnummer in het internationale zwembad, de 50 meter vrije slag op de kortebaan, blijft Nederland heersen. Ranomi Kromowidjojo, de wereldrecordhoudster op die afstand, werd zondagavond in Canada voor de derde keer in haar loopbaan wereldkampioen. Eerder deed zij dat in 2010 (Dubai) en 2014 (Doha).

Ranomi Kromowidjojo met haar gouden medaille. Beeld epa
Ranomi Kromowidjojo met haar gouden medaille.Beeld epa

Kromowidjojo (26) is op deze sprintafstand nu definitief Neerlands beste. Inge de Bruijn won het nummer één keer: in 1999. Marleen Veldhuis veroverde het wereldgoud in die discipline van het 25-meterbad tweemaal (2004 en 2008). Kromowidjojo heeft de hattrick achter haar naam.

Na terugkeer in het zwembad, in oktober, ruim na de mislukte Olympische Spelen van Rio, zette Kromowidjojo de WK kortebaan op haar lijst van prioriteiten, zo vertelde ze in menig interview. De extra keerpunten zijn uiterst voordelig voor haar, de zwemster met de beste onderwaterfase van het hele stel. De betrekkelijk korte voorbereiding nam zij voor lief.

Veruit beste tijd

Het moest maar. 'Want de WK kortebaan vind ik een leuk toernooi', zo sprak zij enthousiast in de microfoon van de NOS na het binnenhalen van haar negende WK-kortebaangoud uit haar carrière. Daar horen ook nog de wereldtitel op de 100 vrij (2010) en liefst vijf estafettesuccessen bij.

In Rio, haar grote doelstelling van de voorbije vier jaar, werd Kromowidjojo vijfde op de 100 meter vrij en zesde op de teleurstellende 50 vrij, waarin zij bij de aantik door vijf anderen werd geklopt. De tv-camera ving haar huilend in de Braziliaanse catacomben, een ongewoon beeld voor de koelbloedige vrouw die vier jaar eerder in Londen uiterst gecontroleerd de olympische dubbelslag plaatste.

Ranomi Kromowidjojo in Ontario, Canada. Beeld epa
Ranomi Kromowidjojo in Ontario, Canada.Beeld epa

De successen van Windsor, de Canadese stad die de FINA had uitgekozen voor het sprinttoernooi, waren voor Kromowidjojo 'niet een soort van revanche' voor haar mislukte olympische campagne. Ze wenste die stelling voor de NOS-camera niet te bevestigen. Ze had de WK gewoon gezwommen, om te genieten. Het 'aanvallende zwemmen', zoals zij dat noemt, dat bevalt haar. Dat kan moeiteloos in het bad waar zwemsters een kleine vijftien meter onder water blijven na start en keerpunt. Onder water is Kromowidjojo de beste van de wereld. Het is een wereld zonder weerstand, waar de vinslag heerst.

Niemand kwam dan ook in haar buurt zondagavond in de WK-finale van Windsor.

Diezelfde avond greep ze met de nationale ploeg ook nog het zilver op de 4 x 50 meter vrije slag, het nummer dat Nederland in 2014 ook al naar de hand zette. Toen zwommen Maud van der Meer, Inge Dekker en Femke Heemskerk met Kromowidjojo. Deze keer waren het de jongeren Tamara van Vliet, Maaike de Waard en Kim Busch die aan het karwei bijdroegen.

Nederland lag na baan 3 en 4 voor, toen Kromowidjojo de ploeg naar de eerste plaats had gesleurd. Maar de Canadese thuiszwemmers, met olympisch 100-meterkampioen Penny Oleksiak als afmaker, knokten zich op de banen 5, 6, 7 en 8 aan De Waard en Busch voorbij. Het zilver van Nederland werd, met een soort van gelegenheidsploeg, als een overwinning gevierd.

null Beeld anp
Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden