Krajicek geeft steeds meer kleur aan zijn rentree

Oog in oog met één van de kanonnen van het hedendaagse tennis, Thomas Enqvist, knipperde Richard Krajicek woensdag niet een keer met de ogen en gaf aldus zijn rentree aan het tennisfront andermaal kleur....

Evenals in de eerste ronde tegen Vicente had Krajicek gisteren in Monte Carlo tegen Enqvist amper een uur nodig om het karwei te klaren: 7-5, 6-1. Opnieuw ook bewoog hij zich soepel en ogenschijnlijk ongeremd over de piste, al zal pas sprake zijn van echte opluchting als zijn linkerknie hem ook in een zware driesetter blijkt te kunnen dragen. Die test volgt mogelijk al vandaag tegen de Spaanse graveltijger Albert Costa.

Ongeacht het verdere verloop in Monaco staat voor Krajicek vast dat zijn rentree een ruime voldoende verdient. 'Ik had niet verwacht dat ik zo snel in deze vorm zou zijn. Enqvist is een tegenstander van formaat, dat motiveert natuurlijk ook. Ik speelde al weer beter dan in de eerste ronde. Tegen Vicente speelde ik een paar games goed en dan weer een paar games matig. Tegen Enqvist speelde ik veel constanter, dat is een goed teken.'

Ronduit indrukwekkend waren zijn service, waarmee hij negentien aces sloeg, en zijn forehand, waarmee hij tien breekpunten creëerde. Zolang die twee wapens op scherp staan raakt Krajicek niet gauw in nood en verschaft hij zich bovendien de tijd en ruimte om zijn overige slagen aan te scherpen. Met name zijn volleys, toch één van de sleutels voor zijn geliefde aanvalsspel, missen nog venijn en precisie.

Voorop staat dat zijn linkerknie geen terugslag vertoont. Opgewekt meldde Krajicek gisteren dat het gewricht de nacht na zijn eerste wedstrijd zonder irritaties was gebleven, hetgeen een teken van kracht en puike conditie heet te zijn. Zijn voornaamste zorg tegen Enqvist was een blaar in zijn rechterhand. Krajicek liet in de tweede set een fysiotherapeut opdraven om dat ongemak te verhelpen.

Zijn twee zeges in Monte Carlo doen de gedachten teruggaan naar 1994. Na een lange afwezigheid vanwege blessures aan beide knieën vierde Krajicek dat jaar zijn rentree in het enkelspel met een toernooizege op het gravel van Barcelona. In Monte Carlo restten hem nog vier hindernissen op weg naar de titel, te beginnen vandaag met Costa, de nummer 19 van de wereld. Van grootheden als Kafelnikov, Kuerten en Rios heeft Krajicek niets te vrezen. Zij zijn al uitgeschakeld.

Met al te fraaie bespiegelingen wenst Krajicek zichzelf vooralsnog niet te vermoeien. 'Ik bekijk het wedstrijd voor wedstrijd. Het belangrijkste is dat ik me weer lekker voel op gravel. Vorig jaar speelde ik maar drie graveltoernooien, maar het ging zo slecht dat het wel een eeuwigheid leek te duren. Nu voel ik me een stuk prettiger en dat is mooi want ik heb nog zo'n vijf weken gravel voor de boeg.'

In de persoon van Albert Costa vindt Krajicek vandaag een pure gravelspecialist tegenover zich. In de achterliggende vijf jaar wist de Spanjaard elf titels op zijn erelijst te schrijven en steevast vormde gravel het fundament. Barcelona, Hamburg en Kitzbühel (3x), toernooien van hoog aanzien, vormen de parels aan zijn kroon. In het duel met Costa dient Krajicek naar eigen zeggen zijn spel opnieuw naar een 'iets hoger niveau' te tillen.

In het bijzonder aan het net is volgens Krajicek nog ruimte voor verbetering. 'Daar maakte ik tegen Enqvist toch nog wel wat inschattingsfouten. Dat is een kwestie van instinct. Ik nam die volleys net iets te laag, waardoor het juist moeilijker wordt om te scoren. Die felheid krijg je alleen terug door veel wedstrijden te spelen.'

In navolging van Krajicek toonde ook Sjeng Schalken aan zich dezer dagen senang te voelen op de chique country club van Monaco. De Limburger met de bescheiden staat van dienst op gravel bleek allerminst geïmponeerd toen zich Carlos Moya aan de overzijde van het net meldde. In drie sets zette Schalken de winnaar van Roland Garros 1998 buiten de poorten: 6-4, 4-6, 6-1. 'Mijn beste overwinning op gravel.'

Het was Schalkens tweede uitschieter in een tot dusver voortkabbelend tennisjaar. Na een reeks van vroegtijdige eliminaties brak hij in maart voor het eerst de ban met een kwartfinale in Indian Wells. Hier versperde Philippoussis hem de doorgang, vandaag in Monte Carlo wacht hem Kucera.

De overwinning op Moya bracht Schalken tot het besef dat zijn carrière nog volop in beweging is. 'Af en toe heb je even zo'n periode dat het minder gaat, maar dit geeft weer heel veel zelfvertrouwen. Ik merk dat ik het in de grote toernooien steeds beter doe. Dat krijg je als je hard blijft werken en trainen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden