Kraamkamer voor Nederlandse hardlopers

Reportage Team Distance Runners

Hardloperscollectief Team Distance Runners heeft geld nodig om zijn rol als opleidingsinstituut te blijven vervullen. Maar de atleten moeten zelf ook fors investeren in hun sport. 'Het is een dure hobby.'

Ronald Schroër van TDR Beeld Jiri Buller

Het is niet moeilijk de hardloopploeg van Team Distance Runners (TDR) te herkennen. Bij de start van de Sylvestercross in Soest gaan de atleten van het Noord-Hollandse opleidingscentrum gekleed in een opvallend paars tenue. Na de wedstrijd hullen ze zich in een gelikt trainingspak met fluorescerend gele en roze strepen van hun kledingsponsor New Balance. Bij elke hardloopwedstrijd moet duidelijk zijn dat TDR aanwezig is.

Dat is belangrijker dan ooit. Het hardloperscollectief van trainer Guido Hartensveld staat onder druk. Accountantskantoor PwC is gestopt als sponsor, waardoor een gat van 50 duizend euro is ontstaan op de begroting van 125 duizend euro. Met crowdfunding moet geld worden opgehaald opdat de TDR-atleten kunnen blijven trainen zoals ze gewend zijn.

Met behulp van sponsors is TDR uitgegroeid tot een van de succesvolste Nederlandse loopploegen op de lange en middellange afstanden. Bij elk Nederlands kampioenschap zijn ze goed voor vele medailles. Uithangbord is Michel Butter, de Nederlander met de derde beste tijd op de marathon (2.09.58). Hartensveld: 'Ik denk dat wij onmisbaar zijn als opleidingsplaats, voor atleten van 400 meter tot en met de marathon.'

Bondscoach middellange afstand Grete Koens onderkent het belang van de club: 'Hartensveld heeft al veel atleten naar de nationale top geholpen. Jonge sporters willen bij TDR horen. Het is een magneet voor de jeugd, een inspiratiebron.'

In Soest wint TDR-atlete Manon Kruiver de korte cross. Daarna is Jill Holterman aan de beurt bij de lange cross. Het is loodzwaar in de duinen van Soest. De lopers worstelen zich door het mulle zand. 'Het voelt alsof je bij elke stap wegglijdt. Je benen gaan zo erg verzuren dat het lijkt alsof er cement in wordt gegoten', zegt Holterman. Ze traint twaalf keer in de week naast haar dertigurige werkweek als advocaat.

Dure hobby

Voor een volwaardig programma van één atleet rekent Hartensveld een bedrag van 5.000 euro. TDR betaalt daarvan 4.500 euro, voornamelijk uit sponsorinkomsten, de atleet draagt zelf 500 euro bij. Daarmee zijn de atleten er nog lang niet. Gemiddeld leggen ze jaarlijks 5.000 euro bij.

In het geval van Holterman kost het nog meer: 'Ik denk dat ik 7.000 tot 8.000 euro per jaar aan mijn sport besteed. Ik ben dit jaar drie weken naar Kenia geweest: dat kostte 2.500 euro. Het is een dure hobby', zegt ze na de race, die ze als 6de eindigt.

Na Holterman komt Ronald Schröer in actie voor TDR. Hij eindigt als zesde en is daarmee de tweede Nederlander. Schröer ziet de Sylvestercross als een trainingswedstrijd. Hij legt zich toe op de marathon, die hij onder de 2.12 wil lopen. Voor een dergelijke tijd moet alles kloppen. Bij TDR weten ze wat een paar seconden kan schelen. Butter miste de Olympische Spelen op acht seconden.

Jill Holterman Beeld Jiri Buller

Schroër: 'De basis is veel en vaak hardlopen, maar als we op trainingskamp gaan, nemen we een mental coach mee. We hebben een voedingsdeskundige en een fysiotherapeut. Zij moeten allemaal betaald worden.'

Voor een hardloopploeg is het moeilijk om een goede sponsor te vinden. 50 duizend euro is weinig, vergeleken met de budgetten van voetbalclubs, wieler- en schaatsploegen. Maar voor een hardloopclub blijkt het moeilijk dat bedrag bij elkaar te brengen. Buiten Dafne Schippers, Churandy Martina en Sifan Hassan zijn er weinig atleten bekend bij het grote publiek. De commerciële waarde van een hardloopploeg is daarom klein.

PwC sponsorde niet alleen om de naamsbekendheid te vergroten. Voormalig bestuursvoorzitter Jos Nijhuis was dol op hardlopen en was ervan overtuigd dat de sport tot betere prestaties op de werkvloer leidde. Voor klanten en medewerkers zette hij een hardloopprogramma op, waarbij kantoormedewerkers werden klaargestoomd voor marathons. De atleten van TDR verzorgden trainingen en hielden inspirerende toespraken. In ruil daarvoor werd TDR gesponsord.

Crowdfundingsactie

Met de crowdfundingsactie zoekt TDR het opnieuw in die hoek. Voor een bedrag van 5.000 euro worden acht medewerkers van een bedrijf getraind voor een hardloopwedstrijd naar keuze. Voor 1.000 euro komen twee TDR-atleten opdraven voor een clinic of een presentatie. Dit is misschien niet ideaal, maar kan voor de korte termijn een oplossing bieden.

Volgens Hartensveld staat het voortbestaan van TDR niet onder druk, maar als de 50 duizend euro niet wordt opgehaald, zal er worden ingeboet op de kwaliteit van de trainingen. 'We kunnen dan minder experts inhuren, minder accommodaties huren en de vergoedingen aan begeleiders moeten mogelijk verder omlaag.'

Een andere oplossing zou kunnen zijn dat de contributie voor de atleten omhooggaat. 'Onze investering zou dalen naar 3.500 tot 4.000 euro per atleet. Daar wil ik voorlopig niet aan beginnen, omdat onze atleten zelf nog veel investeren', zegt Hartensveld, die momenteel met TDR een trainingskamp in Zuid-Afrika belegt. 'Voor mij zou het betekenen dat ik weer een normale baan moet zoeken en minder vaak training kan geven.'

Ook Jill Holterman denkt dat ze meer zal moeten werken om haar sport te kunnen bekostigen. 'Ik wil er alles aan doen om hard te lopen, maar ik heb geen geldboom.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.