Interview

Koud, zwaar en teleurstellend: de Giro van Bauke Mollema

Bauke Mollema was deze Giro de Nederlander die het meest in beeld is geweest, dankzij de ene ontsnappingspoging na de andere. Maar als hij de balans van zijn vierde Ronde van Italië opmaakt? ‘Een Giro om snel te vergeten. Zowel voor mij als voor mijn ploeg.’

Bauke Mollema voor de start van de tweede etappe van de Giro. Beeld AFP
Bauke Mollema voor de start van de tweede etappe van de Giro.Beeld AFP

Want Mollema haalde zijn doel niet: minstens één etappezege. En de klassementsman van Mollema’s ploeg Trek-Segafredo, Giulio Ciccone, viel in het zicht van de haven in de 18de van 21 etappes. ‘Terwijl hij het podium nog wel had kunnen halen.’

Wat Mollema betreft was het niet alleen voor hem, maar ook voor de tv-kijker geen aansprekende Giro. Dat zit hem grotendeels in het parcours, denkt hij. ‘We hebben vijf aankomsten bergop gehad. Dat is veel en niet goed voor het koersverloop.’ De meeste bergetappes, altijd de ritten om naar uit te kijken, kenden hetzelfde scenario: een groep ontsnapte renners werd voor of in de slotklim bijgehaald nadat Ineos-Grenadiers, de sterke ploeg van Giro-winnaar Egan Bernal, controle nam over de koers. Op de laatste klim van de dag vond de top-15 van het klassement – allemaal vederlichte klimmers – elkaar, waarna ze een voor een over de finish kwamen. ‘Daardoor ontstonden grote onderlinge verschillen in de top van het klassement. Neem Koen Bouwman (van Jumbo-Visma; beste Nederlander, red.): hij eindigt deze Giro als 12de, maar staat op een half uur. Dat is veel.’

Ook een bepalende factor voor het koersverloop volgens Mollema: het slechte weer in de eerste twee van de drie weken. ‘Veel regen, vaak koud, dat kwam er nog bij. Ik zag dat heel veel renners buiten de top-10 er in de laatste week echt doorheen zaten. Die verloren dan 10 á 20 minuten per etappe. Het was een zware, pittige Giro.’

Mollema reed drie eerdere Giro’s voor het klassement, met in 2019 zijn beste resultaat: 5de. Dit jaar besloot hij niet voor het klassement te gaan, maar voor ritwinst in kansrijk geachte etappes. ‘De avond ervoor bepaal je of het een rit voor je is. Dan weet je dat je vanaf de start alert moet zijn en meezitten in de, hopelijk, goede demarrage. Dat zijn wel heftige dagen.’

Voor Mollema viel de keuze op zogenoemde overgangsritten, bijvoorbeeld de 18de etappe tussen twee zware bergritten in. ‘Niet interessant voor de klassementrenners.’ De rit naar Stradella was vlak met op het einde een paar venijnige klimmetjes, waardoor hij niet zou eindigen in een massasprint. ‘Echt iets voor mij, maar dat dachten helaas tachtig andere renners ook.’ Na een loterij van talloze pogingen zat Mollema uiteindelijk niet in de groep van 23 die de zegen van het peloton kregen.

De antwoorden op de grote vragen

Vier keer lukte het Mollema wel in de ontsnapping van de dag mee te zitten en twee keer won een van de ontsnapte renners uit zijn groep de etappe. ‘Dat was ik dus niet en daar baal ik wel van, want daarvoor was ik naar deze Giro gekomen. In veel etappes in het begin van de Giro heb ik steeds in de eerste uren geprobeerd mee te zitten. Daar heb ik veel krachten mee verspeeld, waardoor ik in latere etappes nét niet de benen had op het einde van de rit.’

De teleurstelling over deze Giro ploegsgewijs wegspoelen kan ook al niet, want zoals vaker de laatste jaren eindigt de Ronde van Italië met een tijdrit waarin de renners in omgekeerde volgorde van hun klassering starten. ‘De meeste renners vinden een tijdrit als afsluiting van een ronde verschrikkelijk. Je bent ruim drie weken met elkaar op pad, maar door die tijdrit is een fatsoenlijk afscheid niet mogelijk. Toen ik twee jaar geleden in de Giro zo hoog in het klassement stond, waren mijn ploeggenoten allang klaar toen ik nog moest starten. En ik kon ook niet plassen bij de dopingcontrole, dus ik zat daar nog een half uur. Mijn ploeggenoten, allemaal Italianen, hadden hun auto bij de finish en waren natuurlijk al naar huis. Dit jaar hebben we de laatste avond, zaterdag, wat langer bij elkaar gezeten na het eten – wijntje erbij.’

Wat Mollema onderscheidt in het peloton is dat hij liever leest dan gamet. ‘Vooral in het begin van de Giro had ik er tijd voor.’ Toen moest de Groningse Monegask zorgen dat hij een flinke achterstand zou oplopen om het peloton ervan te overtuigen dat hij geen klassementsambities had en ze hem met een gerust hart konden laten gaan als hij weer eens in een ontsnapping zat. ‘Dat je je niet druk hoeft te maken als je tijd verliest, is veel ontspannener koersen. En zo had ik ook de rust om wat te lezen: De antwoorden op de grote vragen van Stephen Hawking, Ik ben er niet van Lize Spit en ook maar een Dan Brown en een Grisham.’ Gaan die vier Mollema meer bijblijven dan de Giro van 2021? ‘Dat valt wel mee, want die boeken vergeet ik na een tijdje ook weer.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden