ReportageMister Telstar Frank Korpershoek

Korpershoek (374 wedstrijden in Telstar 1) was vijftien jaar geleden een twijfelgeval

Telstar eerde zaterdagavond Frank Korpershoek omdat hij met 374 wedstrijden recordhouder van de club is. ‘Veel amateurvoetballers dromen daarvan. Goed, niet bij Telstar misschien.’ 

Frank Korpershoef van Telstar in duel met Stijn Meijer van Excelsior.Beeld BSR

Frank Korpershoek kan Telstar nog geen vier minuten alleen laten of het gaat mis. Kort nadat de bijna 36-jarige aanvoerder geblesseerd is uitgevallen, maakt TOP Oss op een koude, natte zaterdagavond in de 93ste minuut de 1-1. Elders in het Telstar-stadion merkt Telstar-voorzitter Pieter de Waard lijdzaam op dat ‘de gelijkmaker met onze eigen Franz Beckenbauer erbij niet was gevallen’. Korpershoek schudt zijn hoofd. ‘Onzin.’

Korpershoek spreekt aan de rand van het veld nadat hij zijn eerste thuiswedstrijd heeft gespeeld sinds hij het clubrecord van Fred Bischot (372 wedstrijden) overnam. Hij gaat nu als Mister Telstar door het leven. Tikje schuchter: ‘Best bijzonder in deze tijd, ja. Zoveel Mister-titels worden er niet meer uitgereikt.’

Korpershoek, sinds twee jaar jeugdtrainer bij Ajax, loopt moeilijk door een enkelblessure. Toch komt hij opdraven, hoewel hij de schijnwerpers liever aan anderen laat. Maar de Heemstedenaar, sprekend in perfecte volzinnen, is plichtsgetrouw.

Wat heet: hij zit in zijn vijftiende seizoen op rij bij Telstar. Niet de carrière waarvan hij droomde in zijn jongenskamer, beaamt hij. Of die zijn ouders, zo vermoedt hij, hadden verwacht, leergierig en avontuurlijk als hun zoon is. Maar juist door die lange aaneengesloten reeks bij een profclubje dat de laatste decennia meestal onderin de eerste divisie eindigde, geregeld op omvallen stond en speelt in een stadion waar het gevoelsmatig altijd waait, is Korpershoek een bijzonderheid geworden.

Stijlvolle actie van Frank Korpershoek, 25 januari 2019.Beeld BSR

Weinig geduld

In de eerste divisie is het spelersverloop groot, nog groter dan in de eredivisie. Het geduld ontbreekt tegenwoordig bij spelers, analyseerde Korpershoek al eens. Bij alleen al de gedachte dat elders financieel of sportief gewin te boeken is, springen spelers op een andere trein. ‘Iedereen krijgt wel eens iets toegeworpen.’ Ook Korpershoek. Maar hij bleef. ‘Ik raakte een paar keer flink geblesseerd toen er belangstelling was. En soms waren de opties niet dusdanig dat ik het wilde of durfde.’

Nooit had hij spijt. ‘Al heb ik altijd wel gedroomd van een wedstrijdje eredivisie, van spelen in een vol stadion met een tweede ring.’ Grijnzend: ‘Maar… ik ben nog niet klaar, hè.’

Telstar voetbalt vanavond in een speciaal thuisshirt met daarop een illustratie van Korpershoek die een omhaal maakt. Korpershoek scoorde op die wijze tegen FC Den Bosch een paar jaar terug. Het was een zeldzaam artistiek hoogtepunt voor de nijvere gaatjesdichter. Zijn vriendin en enkele andere intimi lieten de tekening vervaardigen door kunstenaar Piro, Telstar plakte hem op het wedstrijdshirt. Korpershoek: ‘Een mooie waardering.’

Het shirt komt bij zijn uitgebreide shirtcollectie. Dat zijn alleen maar Telstar-shirts. ‘Shirtjes van anderen geef ik niet zo om.’ Hoewel hij in de loop de jaren toch tegen latere internationals als Dumfries, De Ligt, De Jong en Bergwijn speelde. Droog: ‘Nee, dat weten zij niet meer. Ik nog wel.’

‘Maar hé, Frankie heeft zijn eigen parfum’, zegt Telstar-voorzitter De Waard. ‘Franky number 6.’ De oerdegelijke Korpershoek is misschien wel de laatste voetballer aan wie sportmarketeers een luchtje zullen koppelen. Korpershoek zelf: ‘We hebben hier veel initiatieven gehad met een grote knipoog. Daar heb ik altijd een beetje moeite mee gehad, maar dit leverde een hoop geld op voor de club, een hoop goodwill ook. Dus deed ik mee.’

Kaartje van 1,63 euro

De mooiste actie, vindt Korpershoek, is het bezoekersrecord-voor-wedstrijden-zonder-publiek dat tegen TOP werd gevestigd. Telstar-fan en voetbalcommentator Leo Driessen bedacht met enkele anderen om mensen die zeggen dat ze ‘nóóit naar Telstar willen gaan’ de mogelijkheid te bieden een kaartje van 1,63 euro (1963 is het oprichtingsjaar) te kopen en toch niet te hoeven gaan, aangezien toeschouwers momenteel niet zijn toegestaan vanwege corona.

De opbrengst gaat naar de ernstig zieke vader van perschef Dennis Bliek zodat die nog wat leuke dingen kan doen met zijn (pleeg-)kinderen. Liefst 7.436 kaarten werden er verkocht.

Korpershoek tikje geëmotioneerd: ‘Dat is iets ongelooflijks. Kippenvel. Iedereen heeft het moeilijk met die crisis. Maar dit wordt op touw gezet voor iemand die het nog zwaarder heeft. Dat tekent de club, de mensen eromheen. Ze noemen Telstar een warme deken, maar het is eerder een elektrische deken.’

Ook Korpershoek vindt dat hij veel aan Telstar te danken heeft. Hij was een twijfelgeval toen hij op zijn 21ste overkwam van de amateurs. Korpershoek: ‘Nu ga ik richting de 400 profwedstrijden. Dat had ik toen niet gedacht. Veel amateurvoetballers dromen daarvan. Goed, niet bij Telstar misschien. Iedereen wil hogerop, dat moet je ook willen. Of nou ja, je moet het beste uit jezelf willen halen.’

Dat heeft hij altijd voor ogen gehad. Hij wijst op oude foto’s in het stadion waarop hij een boller hoofd heeft. ‘We hadden een geweldige kok, die maakte heerlijke biefstukken. Maar ook in de eerste divisie is alles sneller, fysieker, professioneler geworden, daar ben ik in meegegaan. Ik verdiep me enorm in voeding, in fysieke en mentale training. Ik denk dat ik daarom nog aardig mee kan.’

Korpershoek betreedt het veld voor de halve finale in de play-offs tegen De Graafschap in 2018. ‘Een onbeschrijfelijk mooie ervaring.Beeld ANP

Rand van de afgrond

Veel leerde hij ook van de tijden dat Telstar weer eens ‘met een paar vingers aan de rand van de afgrond hing’. ‘Er waren jaren dat we de voorbereiding met vijf man begonnen en dan moest je maar hopen dat AZ, waar een samenwerkingsverband mee was, wat spelers en een trainer afstond. Moeilijke tijden. Dat vormt je als mens. Maar ik ben bovenal blij dat de club nog bestaat.’

Korpershoek kreeg bij De Witte Leeuwen alle tijd hbo-studies (onder meer toegepaste psychologie) te volgen en trainersdiploma’s te halen, leidend tot een aanstelling als jeugdtrainer bij Ajax vanaf 2018. ‘Supertrots op. Mochten de trainingsschema’s elkaar overlappen dan wordt er nog steeds meegedacht bij Telstar.’

En dan is Telstar ook nog de club waar hij zijn vriendin ontmoette. Ze stond er achter de toog. Zijn zaakwaarnemer is oud-ploeggenoot Ronny van Es, een van zijn beste vrienden is assistent-coach Anthony Correia.

Toch wordt het geen leven lang Velsen-Zuid. Korpershoek, die in vakanties het liefst op de bonnefooi de wereld rondreist, heeft grootse plannen als trainer. ‘Ik heb drie doelen: een keer Europees voetbal meemaken met een jeugdteam, naar de Olympische Spelen gaan en in het buitenland werken.’

Internationaal gelouterd

Bij Ajax laaft hij zich aan de ervaring van oud-internationals als Ronald de Boer, John Heitinga, Steven Pienaar en Gerald Vanenburg. Bij Telstar traint hij onder de internationaal gelouterde Andries Jonker. Soms komt Edgar Davids Jonker assisteren. Korpershoek: ‘Die post dan op Instagram een oud videootje dat hij met Del Piero en Zidane vocht om een vrije trap. Dan luister je wel. Ik voel me enorm bevoorrecht dat ik met al deze toppers mag werken.’

Plannen, ambities en felicitaties genoeg, maar op deze waterkoude avond is Korpershoek toch vooral ziek van de late gelijkmaker van TOP Oss. Desondanks zal hij ’s nachts nog de wedstrijd in zijn geheel terugkijken. Nooit heeft het hem aan motivatie ontbroken. Hoewel promotie of degradatie zelden een serieuze optie was voor Telstar. ‘Zelfs als je onderin bungelt, kun je nog een periodetitel pakken waarmee je de play-offs om promotie kunt halen. Dus driekwart van het seizoen speel je altijd voor iets.’

Alleen in 2009 en 2018 werden die play-offs daadwerkelijk bereikt. Korpershoek is er dankbaar voor. Stralend: ‘Een onbeschrijfelijk mooie ervaring.’

Op zijn 35ste koestert hij elke wedstrijd. Selecties zijn flink gekrompen door de coronacrisis, hij kent veel goede spelers zonder club. ‘Het is een moeilijke tijd om voetballer te zijn. Dus ik prijs me gelukkig dat ik het nog ben. Ik heb fantastische momenten hier beleefd. Ik had misschien alleen graag wat meer gewonnen. Dat wel.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden