Koorddansen en safety-play

Een huiveringwekkende tombola waarin spelers doldwaze ondernemingen niet schuwen bij de roekeloze jacht op een extreme score. In een parenwedstrijd schiet je op alles, elk spel brengt een nieuw avontuur....

Zo gecontroleerd mogelijk bieden; op een mathematisch correcte manier het afspel en tegenspel van de tegenstanders overtroeven. Voor een safety-play offert de viertallenbridger moeiteloos een slag op. Het uit de weg gaan van onverantwoorde acties veroorzaakt een slome boel.

Bovenstaande opmerkingen behoren tot de favoriete borrelpraat door fans van beide wedstrijdvormen. Zij vliegen elkaar steevast in de haren met in hun ogen ijzersterke argumenten waarom de ene discipline zoveel leuker is dan de andere en een veel betere winnaar voortbrengt. De hartstochtelijke voorkeur voor het koorddansen in een parentoernooi botst met de rotsvaste overtuiging dat het zuivere spel in een viertallenpartij de puurste en eerlijkste vorm van competitief bridge is.

De verschillende wedstrijdvormen vereisen een andere benadering; het aantal spellen in een wedstrijd is ook van invloed op de wijze van spelen. In een parentoernooi zijn dat er twee of drie per ronde. Daarna is het wisselen geblazen en zie je aan de volgende tafel nieuwe gezichten. Je strijdt meer tegen het spel dan tegen de tegenpartij. Tijdens de viertallencompetitie speel je twaalf of veertien spellen in een helft; dan uitslaan en na de rust tegen het andere paar. De psychologische factor gaat een rol spelen.

Het NK-viertallen om de Arboned Cup, op knock-out basis, volgde voor de kaarter in hart en nieren een aangename formule. Drie zittingen van zestien spellen, een dag bridge tegen hetzelfde team. Je krijgt royaal de tijd je in te graven, in de huid van de tegenstander te kruipen. Een fascinerende strijd tussen twee spelers, tussen twee paren.

De beslissing in de finale van de Arboned Team Cup (Onstein - Hok) viel in diagram 1 waar beide paren van het zegevierende team van Onstein het onderste uit de kan haalden.

Zie diagram 1

west noord oost zuid

-- 2* 2SA 3*

3SA pas pas pas

De 2*-opening (vier plus harten en vier plus schoppen, minder dan openingswaarde) van noord was de Noorse Twee die ook in Nederland door de toernooien raast. Oost, Louk Verhees, volgde 2SA (15-17). Schoppenvoorkeur door zuid, de manche in sans atout door west, Jan Jansma, en een zwijgende noord. Hierna hield ook zuid het vanwege de goede tegenspeelkansen voor gezien.

Een uitkomstprobleem. Oost-west lijken vijf of zes slagen in klaveren te bezitten met daarnaast twee of drie hartenslagen, al dan niet met snit via noord. Het lijkt belangrijk dat zuid geen schoppen- of ruitenslag weggeeft. Met de vierkaart harten in noord bekend koos zuid voor een passieve kleine harten. Het spel was snel gespeeld: *10, *B en het aas, harten naar de vrouw gevolgd door klaveren heer, twee hartenslagen en vier in klaveren: +600 voor Onstein. Zuid was er inderdaad in geslaagd bij de uitkomst de leider geen slag cadeau te geven, maar wel het contract!

west noord oost zuid

-- 2* 2SA 3*

3SA 4* dbl pas

pas pas -- --

Op de andere tafel een gelijksoortige zwakke opening door het noord-zuid paar van Onstein en tot 3SA een identieke biedontwikkeling. Op dit moment besloot noord, Vincent Ramondt, tot het redbod van 4*. Noord had een schoppen extra, achtte de kans op acht of negen slagen in 4* aanzienlijk met als resultaat een kleine minscore tegen de kwetsbare manche. Nu zat die manche er met open kaarten niet in maar zoals noord-zuid op de eerste tafel aan den lijve ondervonden waren negen slagen niet onmogelijk. Het redbod was in elk geval goed; nog beter toen ook west opgezadeld bleek met een uitkomstprobleem.

De ruitenstart liep via *H naar het aas van zuid, Anton Maas. De leider troefde een ruiten, speelde *H en schoppen naar het aas. Onder *V viel de boer bij oost zodat zuid elf slagen kon claimen en 690 aan de 600 toevoegde.

Lang niet altijd wordt op een spel het resutaat geboekt dat je met open kaarten gemakkelijk ziet. In diagram 2 boden op beide tafels noord-zuid naar het inferieure 3SA.

Zie diagram 2

west noord oost zuid

-- -- pas 1*

1* 2* pas 3SA

pas pas pas --

Met 5* potdicht en ook 4* eenvoudig was 3SA geen biedprestatie van formaat. West had een gemakkelijke uitkomst met *H. Oost seinde aanmoedigend en west speelde *B, gevolgd door *10. Oost nam niet over, met de onduidelijke wens in de vierde klaverenronde aan slag te komen. Dat lukte maar de dertiende klaveren, en de downslag, bleef troosteloos en onbereikbaar achter in de handen van west. De leider kon hierna negen slagen claimen.

Op de andere tafel bood west zijn partner geen enkele kans dezelfde misstap te begaan. Na *H en *B speelde west *3 na voor het aas van oost die vanzelfsprekend klaveren naspeelde voor één down.

Gelijktijdig met het NK Knock-out streden de veteranen om een plaats in het Nederlandse team dat gelijktijdig met de Olympiade in september aan het seniorentoernooi (55 en ouder) deelneemt. Henk en Elly Schippers met Janssens/de Boer wonnen en kozen Oskam/Schutte als derde paar.

Dat de 'oudjes' nog regelmatig jeugdige trekjes vertonen bewees Gerrit de Boer, vader van wereldkampioen Wubbo de Boer die in Maastricht deel uitmaakt van het Nederlandse Olympiade team.

Zie diagram 3

west noord oost zuid

-- -- -- 1SA

2* dbl 2* pas

pas 2SA pas 3SA

pas pas pas --

Een minimale 1SA (15-17)-opening, een 2*-volgbod en een gretig doublet van noord, Onno Janssens, die een smakelijk hapje nooit afslaat. Oost redde de zaak met 2*. Dit is weliswaar een zes-nul fit maar de middenkaarten in schoppen, naast drie ruitenslagen en harten aas maken acht slagen in een schoppencontract meer dan waarschijnlijk.

Noord wees terecht het gedoubleerd tegenspelen van 2* van de hand en koos voor het inviterende 2SA dat zuid verrassend naar de manche ophoogde. Zijn argumentatie: geen overwaardes maar wel positioneel goed geplaatste honneurs.

West kwam uit met een klaveren voor *10 in de dummy. Een kleine schoppen, *V in oost, gedoken in zuid die nu, twee in schoppen, twee in harten en vier in klaveren, acht slagen telde. Oost zag terecht het lek in ruiten en vervolgde met *3. De leider wist een zeskaart harten en vijf klaveren in west en speelde *9 in een poging de ruiten te laten blokkeren; met zowel aas-, als heer-doubleton bij west is dat het geval. Niet alleen slaagde zuid in het plan de ruitenkleur te bevriezen, belangrijker was dat hij optimaal van de tegenspeelfout - het naspel van *B is dodelijk - profiteerde. West moest *9 met het aas nemen zodat later *V de negende slag werd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden