Koninginnedag op Surinaamse wijze

Ze waren er allemaal. Edgar Davids, Ryan Babel, Urby Emanuelson, Sergio Greene. Of ze nu uitverkoren waren voor Oranje of niet, zondagmiddag stond in het teken van de Suriprofs....

Kinderknuistjes gaan de lucht in, oude mannenhanden eveneens. Camera’s klikken, mobieltjes worden als fototoestel ingesteld. Jong en oud probeert over elkaars koppen heen de perfecte foto te schieten. Of op z’n minst een glimp vast te leggen. Hij baant zich een weg door de menigte, is de enorme aandacht niet gewend en kijkt verlegen om zich heen.

Sinds zondagochtend is Ryan Babel de nieuwe held van de Surinaamse bevolking in Amsterdam. Om half twaalf wordt bekend dat de Ajacied mee mag naar het WK in Duitsland, een paar uur later maakt hij z’n opwachting in het elftal van de Suriprofs dat zijn jaarlijkse wedstrijd speelt tegen een talentenselectie uit de Gouden Gids-divisie.

Het doet hem veel dat de bondscoach vertrouwen in hem heeft, vertelt hij, terwijl het zijn teamgenoot Romeo Castelen net zoveel verdriet doet dat hij juist een van de afvallers is. Het is deze middag een mengelmoes van spelers die uitverkoren zijn door Van Basten (Babel), die thuis moeten blijven – Castelen, Davids – of afgevallen zijn in een eerder stadium – Emanuelson. Voeg daarbij een aantal spelers die rechtstreeks uit het trainingskamp van Jong Oranje komt en een stel ‘overigen’, en de Suriprofs zijn compleet.

Het Olympisch Stadion is in roodgroengele kleuren gehuld. Swingende ritmes in en rondom het stadion, exotische geuren, lachende mensen. Dat de wedstrijd ook in het teken staat van de watersnoodramp in Suriname is niet te zien op de gezichten van de supporters. Integendeel, Koninginnedag op z’n Surinaams.

Tijdens de wedstrijd zorgt Humberto Tan – die voor de gelegenheid zijn Surinaamse accent uit de kast heeft gehaald – voor de nodige hilariteit. Hij dolt, zingt, moedigt aan en haalt geijkte grappen tevoorschijn. ‘Jullie hebben een kwartier langer moeten wachten op de spelers, maar dat zijn jullie toch gewend?’ Lachsalvo’s op de tribune, entertainer Tan kan hier geen kwaad doen.

Niet alleen de nieuwe held Babel, maar ook aanvoerder Edgar Davids krijgt het publiek – met veertienduizend op komen draven – op de banken. Niet geselecteerd voor Oranje, maar nu een van de weinigen die de negentig minuten volmaakt. Hartstochtelijk wordt hij aangemoedigd door de supporters; op een spandoek een hartenkreet met de tekst ‘Edgar, geef Ajax z’n gezicht terug’.

Zelf maakt hij regelmatig aanzetten tot lange rushes, jongleert met de bal op de voet, stuurt aan, wijst, zorgt met een steekpassje voor de 1-0 en benut later zelf een penalty. Alsof hij zich met terugwerkende kracht wil bewijzen bij de bondscoach.

Dat geldt ook voor Urby Emanuelson. Frivool spelend, niet meer gevangen in tactische opdrachten die hij bij Ajax gewend is. ‘Heerlijk om niets te moeten, maar gewoon je spelletje te kunnen spelen’, lacht hij na afloop. ‘Dit is voetballen voor je plezier.’ Wat de meerwaarde is van dit team? ‘Vrienden onder elkaar.’ ‘Broederschap’, voegt Kenneth Vermeer, Ajax-keeper en vandaag in casual kleding naast de reservebank, toe. Davids: ‘Het is tekenend dat de opkomst zo groot is. Geweldig.’

Ze stralen na de met 5-1 gewonnen wedstrijd. Het gevoel van Surinamers onder elkaar is niet te beschrijven, vinden ze. Het is ook zichtbaar. Terwijl de voetballers van de tegenstander snel het tot Suriplein omgedoopte Stadionplein verlaten, blijven de Suriprofs hangen. Geen vluchtwegen, uitgebreid poseren met fans, bijpraten met vrienden.

Zelfs de mensenschuw ogende Davids neemt na de wedstrijd de tijd om supporters ter wille te zijn. Ook Winston Bogarde, die samen met Aron Winter en Dean Gorré de Suriprofs coacht, lijkt te ontdooien tussen feestende Surinamers. Gewillig poseert hij voor camera’s, lacht vriendelijk naar vrouwen die hem proberen te verleiden en doet geen moeite om snel de VIP-tent in te spurten.

‘Is dat de neger die voor niemand buigt?’, vraagt een oudere man zich af, verwijzend naar de biografie over Bogarde. ‘Zelfs Freek de Jonge is hier niet meer van belang’, zegt een ander als de cabaretier anoniem langsloopt.

Terwijl de roodgroengele massa nog een hele tijd verder deint op de Surinaamse beats, pakt een eenling z’n Oranje-shirtjes snel in. Vandaag geen tijd voor de Holland-koorts.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden